19.9.2023 நிகழ்வு

இன்று காலைச் செய்தியில் விஜய் ஆன்டனியின் மகள் தற்கொலை என்று பார்த்ததும் இதை எழுதத் தோன்றியது. நமது இளமைப் பருவத்தில் டீன் ஏஜ் என்பது பொற்காலம். என்னைப் போல ஒரு சிலர் "காதல்" என்ற வேலியில் போற ஓணானை எடுத்து விட்டுக் கொள்பவர்கள் தவிர்த்து மற்றவர்களுக்கு பொற்காலம் தான். ஆனால் இன்று டீன் ஏஜ் என்பது போராட்டக் காலம். எத்தனை வகையான பிரச்னைகள். பெற்றவர்களாலேயே "பெட்" பண்ணி வளர்க்கப்பட்டு திடீரென ஒரு நாளில் உதவாக்கரை போல் உணர வைக்கப்படுபவர்கள். பள்ளி என்பது ஒரு அற்புத உணர்வைக் கொடுக்காமல் மதிப்பெண் என்னும் அச்சுறுத்தலைக் கொடுத்து கொண்டே இருப்பது. பொதுவாகவே குறைந்து போன ஆரோக்கியம். அதனால் குறைந்து போன உற்சாகம். பேசவே முடியாத இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ பிரச்னைகள். காதல் தான் எத்தனை விதமான நாடகங்களை நடத்தி விடுகிறது. ஒரு பக்க காதல். தான் விரும்பும் ஒருவர் பார்வை தன் பக்கம் திரும்பவே இல்லையே என்ற கவலை. அதை மீறி காதலிப்பவர்களில் இருவரில் ஒருவரின் தோழமையே தன் காதலை தட்டிப் பறிப்பதால் வரும் கவலை. இருவரும் நேர்மையாக காதலித்தாலும் பெற்றவர்களால் வரும் பிரச்னை. எத்தனை எத்தனை சிக்கல்கள். இவற்றோடு எப்படி வரும் பொற்காலம். பெற்றவர்களின் பொறுப்பு இப்போ கூடுதலாகி விட்டது. அன்று பிள்ளைகளை கண்டித்து வளர்ப்பதே சிறந்த வளர்ப்பாய் இருந்தது. இன்று கத்தி மேல் நடப்பது போல. கண்டிச்சது மாதிரியும் இருக்கணும் கண்டிக்காத மாதிரியும் இருக்கணும். "இருக்கு ஆனா இல்ல" ஸ்டைல். இந்த வயதில் தூக்கு முடிச்சை எப்படி போடுவது என்பதை எல்லாம் எப்படி தெரிந்து கொள்கிறார்கள். சொல்லிக் கொடுக்கத் தான் யூட்யூப் என்ற பேராசான் இருக்கிறானே!! பிள்ளைகள் இப்படி முடிவெடுத்து முடிந்து போனால் பிறகு பெற்றவர்களுக்கு வாழ்க்கையில் என்ன இருக்கிறது. பத்திரமாக பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.