#இடி தாங்கி

ஒரு பதிவு பார்த்தேன் அவர்கள் இருந்த அடுக்ககத்தின் மொட்டை மாடியில் இடி விழுந்து நெருப்பு பிடித்ததாகவும். ஒவ்வொரு வீடாக வந்து அவர்களை வெளியேற்றியதாகவும் சொன்னார்கள். எனக்கு நினைவடுக்குகளின் ஆழத்திலிருந்து ஒரு எண்ணம் கீறிக் கிளம்பியது. எங்க வீடு சர்ச்சுக்கு அருகில் தான். இப்போ இருக்குற அளவுக்கு பெரிய சர்ச் கிடையாது ஆனாலாம் கோபுரம் உயரமாக இருக்கும். அதன் உச்சியில் திரிசூலத்தின் அமைப்பில் ஒரு இரும்புத் தண்டு வைக்கப் பட்டிருக்கும். அதன் பெயர் இடிதாங்கி. எங்க வீட்டு மொட்டை மாடியிலிருந்து பார்த்தா அந்த இடி தாங்கி நல்லாத் தெரியும். அப்போ எங்க அப்பா சொல்வாங்க. இடி ஒஇழுந்தா சுற்று வட்டாரத்துல ரொம்பத் தூரத்துக்கு பாதிப்பு இருக்கும். அதனால தான் உயரமான இடத்துல அந்த இடிதாங்கிய வைப்பாங்க. இடி விழுந்தா அந்த இரும்புக் கம்பி இடியின் சக்தியை இழுத்து மண்ணுக்குள் அனுப்பி விடும். பக்கத்தில உள்ள வீடுகளுக்கு எந்தப் பாதிப்பும் இராது. Shock obsorber னு இப்போ புரியுது. அப்போ நாம பாதுகாப்பா இருக்கிறோம்னு மட்டும் தான் தோணுச்சுது. இப்போ பெருநகரங்களில் உயர உயரமா கட்டிடங்களைக் கட்டுறாங்களே அங்கே எல்லாம் இந்த இடி தாங்கிகள் வைக்கிறாங்களா? எங்கேயும் பார்த்த ஞாபகமே இல்லையே? இடி தாங்கிகளைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு இருக்கீங்களா இப்போ அவை இருக்கின்றனவா? கமென்ட்டுல சொல்லுங்களேன்.

என் சிறு வயசுல தினம் காலையில இட்லி, தண்ணியா தேங்காய் சட்னி தான். தேங்காய் கூட ஓடிப் போய் பக்கத்துல உள்ள ரெட்டியார் கடையில சில்லு வாங்கி வந்து தான் சமையல் நடக்கும். நம்ம யோகம் போற நேரம் புதுத் தேங்காய் உடைக்கணும்னா உடைச்சு அப்படியே தண்ணியை நம்ம வாயில விடுவார். சின்ன பிள்ளைக்கு வாய் சின்னதா தானே இருக்கும். அது வாய்க்கு அந்தப் பக்கமும் இந்த பக்கமும் ஓடி சட்டையை எல்லாம் நனைக்கும். வித்தியாசமான பலகாரம்னா ஞாயிற்றுக் கிழமை தான். அப்போ எங்க வீட்டுல வேலை செய்து கொண்டிருந்தவள் வள்ளியம்மா தாட்டியமான ஆளு. வகை வகையா செஞ்சு கொடுப்பாங்க. அப்போ கூட பண்டிகை நாட்கள்ல மட்டும் பலகாரமா இட்லி சாப்பிட்ட குடும்பங்கள் பல இருந்தன. அதுக்கும் கீழா வெங்காயத்தையோ பச்ச மிளகாயையோ கடிச்சுகிட்டு கஞ்சி குடிச்சுகிட்டு பள்ளி வந்ம பிள்ளைகளும் இருந்தாங்க. ஆனால் இப்போ புரோட்டீன் எவ்வளவு இருக்கணும். கொழுப்பு சத்து எவ்வளவு இருக்கணு்னு பார்த்து பார்த்து சாப்பாடு கொடுக்கிறாங்க. அதிலயும் good cholesterol Bad cholesterol Good colostral ல Soluble cholesterol Insoluble cholesterol அடேங்கப்பா இப்படி பார்த்து பார்த்து கொடுக்கும் போது நல்ல ஆரோக்கியமான பிள்ளைகளா இருக்கணும்ல அது தான் இல்ல. "ச்" என்றால் சளி. "ம்" என்றால் காய்ச்சல். நாம ரொம்ப நொர்நாட்டியமா பார்க்கிறோமா இல்ல இப்படித்தான் இப்போ இருக்கணுமா? ஒண்ணுமே புரியல உலகத்துல . என்னவோ நடக்குது மர்ம்மா இருக்குது. ஒண்ணுமே புரியல உலகத்துல.

நாவல் : வீனஸ் ஆசிரியர் : பா. கண்மணி முதல் பதிப்பு டிசம்பர் 2025 விலை : ரூ 180 வீனஸ் ஒரு அல்ட்ரா மாடர்ன், ஆண் பெண் இருவருக்குமான அழகு நிலையத்தின் பெயர். அதன் உரிமையாளர் ரஞ்சனி. "ஜெபரா மலர்க்கொத்தை வாங்கி அதன் செர்ரி பிங்க்கை நெஞ்சோடு மென்மையாய் அணைத்த ரஞ்சனி.....' கதைத் தொடக்கமே நம்மை அறிமுகமில்லாத ஒரு ஏரியாவுக்குள் கூட்டிச் செல்லப் போகிறது என மனசுக்குள் மணி அடித்துச் சொல்கிறது. அது தான் நடக்கிறது. பெங்களூரிலுள்ள ஒரு அழகு நிலையம் அதன் செயல்பாடுகள் அங்கு வருபவர்களின் மன நிலைகள் எல்லாம் நமக்குப் புதிதாக இருக்கிறது. அங்கு வரும் ரித்விக் ஒரு கலைஞன். முன்னணி ஆடை வடிவமைப்பாளர். பட்டு லுங்கியை முன் புறம் கொசுவித் தைத்து உடுத்தி மேலே ஒரு ஷெர்வானி அணிந்திருக்கிறார். அவருடன் கட்டுடல் கொண்ட ஒரு இளைஞரும் வருகிறார். ரித்விக்கின் மகனை விட ஏழெட்டு வயது மூத்தவராய் இருக்கலாம். அவனை அவர் காதலோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் என்று வருகிறது. " அத்தனை பெரிய ஆளுமையின் அலைக்ழிப்பைக் கண்ட ரஞ்சனி வியந்தாள் " என வருகிறது. இது போல் சில இடங்கள் கூடுதலாய் சில வரிகள் வந்திருந்தால் அநாகரீகமாக ஆகி இருக்கும் என்ற அளவில் அளவாகக் கத்தரிக்கப்பட்டு இருக்கின்றன. அழகு நிலையம் கதையின் களம் என்பதால் "எதைச் செய்ய வேண்டும் என்பது ்மட்டுமல்ல எதைச் செய்யக் கூடாது என்பதிலும் தோற்றப் பொலிவு அடங்கியிருக்கிறது " போன்ற அழகுக் குறிப்புகளும் கதையில் விரவிக் கிடக்கின்றன. ஒரு தனித்த , வளர்ந்த மகளை வளர்க்கும் தாயின் சிரமங்களையும் சொல்லி இருக்கிறார். தான் நினைத்தது நடக்காத போது மகள் "அப்புறம் எதுக்கு என் கஸ்டடியை எடுத்துக்கிட்டீங்க" என சுள் ளென கேட்கும் போது இப்படித்தானே பல குழந்தைகளும் இருக்கின்றன எனத் தோன்றுகிறது. ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஒரு கதா பாத்திரத்தை மையமாக வைத்து எழுதி இறுதியில் மெயின் கதையில் கொண்டு சேர்ப்பதை ஒரு உத்தியாகப் பயன்படு்தியது போல் தெரிகிறது. வித்தியாசமாக இருந்தது. "தன் காரியதரிசியை சின்னப் பெண்ணாகவே தேர்ந்தெடுக்கும் வாகேசனுக்கு மனைவி சின்னப் பெண்ணாகத் தெரிவதில் மட்டும் பிரச்னை. " இது பல பெண்களுக்கும் இருக்கும் ஆதங்கம் தான். தன் மனைவி என்னவெல்லாம் செய்யக் கூடாது என கட்டுப்பாடு விதிக்கிறார்களோ அதைச் செய்து வரும் பெண்ணை மனைவி உடனிருப்பதைக் கூட சட்டை செய்யாமல் வேடிக்கை பார்ப்பவர்கள் இருக்கத் தானே செய்கிறார்கள். இதைப் போல ஒரு பெண்ணின் ஆதங்கத்தைப் பல இடங்களில் வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார் ஆசிரியர். "எவ்வளவு உயரத்தில் சென்றமர்ந்தாலும் பெண்ணைச் சுற்றி மொய்க்கும் ஈக்கள் வந்து விடும்" என்கிறார். உயர் பதவியில் இருக்கும் அந்தப் பெண்களின் முந்தானை விலகினால் கூட அந்த ஈக்கள் விட்டு வைக்காது என்கிறார். ஒரு வித்தியாசமான யோசனையையும் சொல்லி இருக்கிறார். "திருமணத்திற்குப் பிறகு ஐந்து வருடத்திற்கு ஒரு முறை தம்பதியரைச் சந்தித்து இந்த உறவைத் தொடர்வதில் உங்களுக்கு விருப்பமா எனக் கேட்க வேண்டுமாம். " சந்தியா எனும் கதாபாத்திரம் சொல்கிறது. இப்படிச் செய்தால் எத்தனை திருமணங்கள் தேறும். ஆனால் இருவருமே வாழ்க்கையை சரி வர நடத்திச் செல்லவும் வாய்ப்பிருக்கும். பெரு நகரத்தின் பல திசைகளையும் கண்ணோட்டங்களையும் நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறது இந்த நாவல். அதுவே இதன் ப்ளஸாகவும் மைனஸாகவும் இருக்கிறது. பல இடங்களில் கதையோடு ஒன்ற முடியாமல் எட்டி நிற்பது போல இருக்கிறது. ஆனால் வாசிப்பதற்கு சுவாரஸ்யமான ஒரு நாவல்.

#நூறு சாமி

திரைப்படம் : நூறு சாமி இயக்குநர் : சசி முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் விஜய் ஆன்டனி , ஸ்வாசிகா, ( லப்பர் பந்து படத்தில் அடித்து ஆடியவர்) அஜய் திஷான், சக்தி, பாலாஜி சக்திவேல் , கருணாஸ் , லிஜோ மோள் மற்றும் பலர். OTT :zee5 " நூறு சாமிகள் இருந்தாலும் அம்மா உன்னைப் போல் ஆகிடுமா" என்ற பாடல் வரி படத்தின் பேரைக் கொடுத்திருக்குமோ? இது ஒரு கதாநாயகியின் படம் தான். விஜய் ஆன்டனி கடைசி நாற்பது நிமிடங்கள் தான் வருகிறார். கதாநாயகிக்கு தாராளமாக இடமளித்திருக்கிறார்கள். என்னா ஒரு நடிப்பு!! இரு வளர்ந்த பையன்களின் ஒற்றைத் தாயாக ( single mother) கலக்கி இருக்கிறார். மலையாளப் படங்களை அடியொற்றி நிறைய இடங்களில் நமக்கு ஸ்பூன் feeding செய்யாமல் நம்மை உணர வைக்கிறார்கள். ஒரு கதாபாத்திரம் அடிக்கடி சிகரெட் குடிப்பதையும், செல்வி என்ற அந்த இளம் விதவையிடம் அத்து மீறிப் பேசுவதையும் காட்டி வந்து , ஒரு முக்கியமான இடத்தில் ஆளைக் காட்டாமல் அந்த சிகரெட் பிடத்த ஒற்றைக்கையை மட்டும் காட்டி நம்மை உணர வைக்கிறார்கள். கதை நாயகி செல்வியின் அண்ணனாக வரும் கருணாஸ் சமுதாய விருப்பத்தை மீறி நடக்கும் ஒரு பெண்ணிடம் கடுமை காட்டும் அண்ணனை கண் முன்னே கொண்டு நிறுத்துகுறைந்த. அடாவடி மனிதனாக வரும் இயக்குநர் பாலாஜி சக்திவேல் . அவருக்கு ஒரு அடிப்பொடி. தான் கதைக்குள் வரும் சந்தர்ப்பங்களில் எல்லாம் நமக்குள் ஒரு மென் பதற்றத்தை உண்டாக்குகிறார். பாஸ்கராக வரும் அஜய் திஷான் தந்தையற்று வளரும் ஒரு தலைமகனின் பொறுப்பை உணர்ந்து நடித்திருக்கிறார். தன் தாயை செல்வி , செல்வி என்று பெயர் சொல்லும் அழைக்கும் இரண்டாவது மகன் சக்தி ய்ட்யூபர் என்று நினைக்கிறேன். சரி தானா சொல்லுங்கள். அவனுக்கும் நல்ல எதிர்காலம் இருக்கிறது. தனது வயதின் இருபதுகளிலேயே தன் கணவனை இழந்த ஒரு பெண் ஒரு கால கட்டத்தில் மறுமணம் புரிய நினைக்கிறாள். அப்போது கோபமாக மறுதலிக்கும் மூத்த மகன் தான் அவளது நாற்பதுகளில் முனைப்பெடுத்து திருமணம் செய்து வைக்க நினைக்கிறான். அந்த வாழாவெட்டி (?) மாப்பிள்ளை தான் விஜய் ஆன்டனி. குறைந்த கால அளவே வந்தாலும் மனதில் ஆழப் பதிந்து விடுகிறார். படத்தோடு ஒன்றி வரும் பாடல்கள். இந்தக் காலத்தில் விவாகரத்தானவர்களே திருமணம் எளிதாகச் செய்யும் போது விதவை மறுமணம் ஒரு விஷயமா என நினைக்காதீர்கள். எங்கோ ஒரு கிராமத்தில் இன்னும் இது கடினமானதாக இருக்கலாம். ஒரு உண்மைக் கதையின் அடிப்படையில் எழுந்த கதை தான் இது என்கிறார்கள். இயக்குநர் சசி பல வருடங்களுக்கு முன் எடுத்த "பூ " படம் நம் மனதில் பச்சக் என்று ஒட்டிக் கொண்டது போல இதுவும் இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. பார்க்காதவங்க பார்த்திடுங்க. ஒரு நல்ல feel கொடுக்கும் படம்.

# தாயின் வலி

என் தாயின் வலி தெரிந்து வளர்ந்ததால் என்னை நம்பி வந்தவர்களை கண்ணின் மணி போல் பார்த்தேன். நான் பெற்ற மக்களை உயிரினும் மேலாய் வளர்த்தேன். எனக்கென ஒரு தேவை இல்லையென்றே இருந்தேன். எதெல்லாம் நான் இயல்பென்று நினைத்தேனோ அதெல்லாம் அற்புதமென்றார்கள். நிர்மூலமாய் ஆக்கிய போதெல்லாம் ஃபீனிக்ஸ் பறவையாய் எழுந்த என்னை அதிசயமாய் வியந்தார்கள் என் அன்பு ஒன்றே என்னைக் காப்பதை அறியாமல். அன்பே செய்க அதை இன்றே செய்க. அதையும் நன்றே செய்க

#பஃறுளி

// அடுத்து என்ன கேட்கப் போகிறாய். அற்ப ஆணே கேள் எனும் நோக்கில் "நிமிர்ந்து" நின்றது அவனை சலனமற்று இருக்கச் செய்தது. // என் பல்லாண்டு கால நண்பர் நர்சிம் எழுதிய "பஃறுளி" நாவலில் ஒரு வரி. " அற்ப ஆண் " இது ஒரு சில வயது பேதமற்ற சந்தேகம் என்னும் தீரா நோய் பற்றிய ஒரு சிலரை மட்டுமே குறிக்கும். எத்தனையோ பெருந்தன்மையான நல்ல ஆண்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் இப்படிப்பட்டவர்கள் ரொம்ப கொஞ்ச பேர் என்று ஒதுங்கிப் போக முடியாத அளவில் இருக்கிறார்கள். Exceptions are not rules என்பார்கள் . அந்ம அளவில் குறுகிய எண்ணிக்கையில் இருந்தால் நாம் அவர்களைப் பற்றி பேச வேண்டிய அவசியம் இராது. இந்த "நிமிர்வு" க்குப் பின் கலங்கிப் பாரத்துத் தன் மார்பில் சாய்ந்த கணவனை அரவணைத்துக் கொள்கிறாள் கோமதி என்னும் கதை நாயகி. அவ்வளவு தான் ஒரு சில பெண்களைத் தவிர மீதி எல்லோரையும் தாய்மை என்னும் அலை சூழ்ந்து அரவணைத்துக் கொள்ளும். அவள் கோபத்தைக் கொல்லும். பெண்ணின் உணர்வுகளை உணர்ந்து சொல்லும் மற்றுமொரு எழுத்தாளர்.

சரிதா ஜோ எழுதிய ஆகிருதி

"ஆகிருதி" புத்தக அறிமுகம் சிறுகதை தொகுப்பு : ஆகிருதி ஆசிரியர் :  சரிதா ஜோ. பதிப்பாளர் :  பாரதி புத்தகாலயம் . விலை. :  220 ரூபாய் . முதல் பதிப்பு : டிசம்பர் 2025  “ கதை சொல்லி முக்கிய கதாபாத்திரத்தின் தோளின்  மேல் கை போட்டபடி நின்று கொண்டு செல்வது போல் கதைகள் அமைந்திருப்பதால் கதைக்கு அருகில் செல்வது எளிதாக இருக்கிறது”  என்று அம்பை அம்மா அவர்கள் தன் வாழ்த்துரையில் சொல்லி இருக்கிறார்.  எழுத்தாளர் உதயசங்கர் அவர்கள் “ எந்த மெனக்கடலும் இல்லாமல் வட்டார மொழியை  கையாண்டு இருக்கிறார் ஆசிரியர்”  என்கிறார். தொகுப்பிலுள்ள  அத்தனை கதைகளும் வட்டார வழக்குக்கும் கிராமிய சூழலுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து எழுதப்பட்டவை. அதனாலையே நமக்கு புத்தகத்தோடு ஒன்ற முடிகிறது  சரிதா  இதுவரை குழந்தைகளுக்கு இருபத்தி ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதி உள்ளார் .இவருடைய சிறுவர்களுக்கான புத்தகங்கள் ஆங்கிலம் குஜராத்தி மற்றும் ஹிந்தியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.   முதன்முறையாக பெரியவர்களுக்கான சிறுகதைகளை எழுதி தொகுத்திருக்கிறார்.  அதில் வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறார்.  “ ஆகிருதி” என்னும் முதல் கதை வட்டார வழக்கில் மிக அழகாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது.  மணப்பெண் கருப்பு என்றும் , வேறு பெண்ணை காட்டி ஏமாற்றி  இந்தப் பெண்ணை திருமணம் செய்து விட்டீர்கள் என்றும் உருவக்  கேலி செய்து தகராறு செய்யும் கணவனும்,  அதனால் வலி அனுபவிக்கும் பெண்ணும் தான் கதை மாந்தர்கள்.  துணிச்சலாக முடிவெடுக்கும் இந்தப் பெண் மூலம் ஒரு வழிகாட்டுதலை கதையில்  சொல்லி இருக்கிறார். இரண்டாவது கதையான “ வாசிக்கப்படாத அத்தியாயத்தின் ரேகை” களில் சிவப்பு நிற செருப்பு போடும் சிலுக்காவை முன்னிறுத்துகிறார். ஒரு காலத்தில் ஆண்களில் பலரை ஈர்த்து வைத்திருந்த நடிகை சிலுக்கு,  இந்த பேர் வைப்பதற்கு ஒரு காரணமாய் இருக்குமோ என்று எண்ணும்படி இந்த பாத்திரம் படைக்கப்பட்டு இருக்கிறது.  ஒரு பெண் அழகாகவும்,  நாகரிகமாகவும் இருந்து விட்டால் பெண்கள் , தம்  கணவன் அவளால் ஆகர்ஷிக்கப்பட்டு விடுவானோ என்னும் பயத்தில் முந்திக்கொண்டு அவளுக்கு  “ பட்டம் “ கொடுத்து விடுவார்கள் .அப்படியானவள் தான் சிலுக்கா . ஆனால் குழந்தைகளை அவளுக்கும் , அவளை குழந்தைகளுக்கும் ரொம்ப பிடிக்கும் அப்படிப்பட்ட சிலுக்காவுக்காக எழுதப்பட்ட கதை தான்  இது. “ வாக்கு”  மூன்றாவது கதை . ஒரு குழந்தை பள்ளியில்  ஒரு நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ள இருக்கிறது. நிகழ்ச்சிக்கு முந்தின தினம் எல்லாவித அலங்காரங்களோடு  சோதனை முயற்சி செய்ய இருந்த போது   தன் தங்க ஜிமிக்கியை  வீட்டில் கழற்றி வைக்காமல் வந்தது தெரிகிறது. வேறு வழியில்லாமல் தன் பையில் வைத்து நிகழ்ச்சிக்குப் போட வேண்டிய பிளாஸ்டிக் கம்மலை போட்டுச் செல்ல வந்த பின் தான் தன் தங்க ஜிமிக்கி  தொலைந்து போனதை  அறிகிறாள்.  ஒரு பொருள் தொலைந்த உடன் அம்மாவிடம் ஓடி வந்து அழும் குழந்தைகள் ஒரு ரகம். தொலைந்ததையே மறைத்து சமாளிக்க முயலும் குழந்தைகள் ஒரு ரகம். இந்தக் கதையின் குழந்தை இரண்டாவது ரகம். தப்புக்கு மேல் தப்பாக செய்து தன் சித்தப்பாவையும் சேர்த்து திருடு போனதை மறைக்கப்  பார்க்கிறது. குழந்தைகளுக்குத் தவறை உணர்த்தாமலும் சித்தப்பா ஏமாற்றியதன் காரணத்தை வலுவாகச் சொல்லாததும் இந்தக் கதையின் குறையாகத் தோன்றியது.  “ தாயாதி பாத்தியம்” நான்காவது கதை. ஆறு மகன்கள் இரண்டு பெண் குழந்தைகள் பெற்ற பெருந்தனக்காரர் பழனிச்சாமி. அவரும் அவர் மனைவி ராசம்மாளுமாகச் சேர்ந்து நாற்பது ஏக்கர் சொத்து சேர்த்திருந்தார்கள். ராசம்மா பாம்பு கடித்து இறந்த பிறகு மகன்களுக்கு சொத்தைப் பிரித்துக் கொடுத்து  ஒவ்வொருவர் வீட்டிலும் மாறி மாறிச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார் பழனிச்சாமி.  வயது ஏறி மறதி நோய் வந்த நிலையிலும்    ராசம்மாவை தேடும் அவர் பயணம் நின்ற பாடில்லை என்கிறார் ஆசிரியர். எதை மறந்தாலும்  அவர் மறக்காதிருந்த பேத்தி சித்ரா தான்  அவரைத் தேடி அழைத்து வருவாள். ஆலமரத்தின் கட்டையாக வெட்டி விடப்பட்ட விழுதுகள்,  மனிதாபிமானமற்ற உறவுகளுக்கு படிமமாக நன்கு பொருந்திப்  போனது .அந்த விழுதுகளோட கதை முடிகிறது. எனக்கு இந்த தொகுப்பில் மிகவும் பிடித்த ஒரு கதை. “கழுவாய்” ஜாதி, மதம் மாறி நடக்கும் திருமணங்களை ஏற்றுக் கொள்ளாத மக்களை அவர்கள் நம்பும் விடயங்கள் மூலமே மனம் மாற்றும் நேர் மறை சிந்தனை மிகு கதை. “ஆலா” என்றொரு கதை. நித்யா தன் கிராமத்தில் இருக்கும் ஆல மரத்தை நெருங்கிய தோழியாக நினைத்து ஆலா என்றழைத்து வளர்ந்து வரும் போது கிராம வளர்ச்சிக்காக அந்த ஆல மரம் வெட்டுப்பட்டுக் கிடப்பது யானை ஒன்றை பாகம் பாகமாக வெட்டிக் கிடத்தியது போல் உள்ளது என்கிறார். அருமையான மனதைக் கீறும் படிமம். ஆல மரங்கள் பல கதைகளிலும் தன் விழுதுகளை அசைக்கின்றன.  “தாபந்தம்” கதைகளின் பெயர்களின் தேர்வில் அதிக அக்கரை எடுத்துக் கொண்டது தெரிகிறது.  தன் அக்கா மகன் மாதவன் மேல் அளப்பரிய அன்பு கொண்ட கோவிந்தன் தன் அடி மனத்தில் உறைந்திருந்த  ஜாதி வெறியால் எப்படி தன் மருமகனை தான் சாகும் வரை பார்க்காமல் பிரிகிறார் என்பதைச் சிவப்பு சாட்டையை சொடுக்கிச்  சொல்லும் கதை. ஆகச் சிறந்த கதை  “ வீடிலிகள் ” இறுதிக்  கதை. பெண்கள் அனேகமாக அனைவரும் தம்மோடு பொருத்திப் பார்க்கும் கதை. அதிலும் முக்கியமாக முளையில்  கட்டிய மாடாக , கயிற்றின் நீளம் தரும் சுதந்திரம் ஒரு மாயையாகத் தோன்றுவது அனேகமாக அனைத்துப் பெண்களுக்குமாய் இருக்கும். தகப்பன்,  கணவன்,  மகன் என வேறுபாடு இல்லாமல் அத்தனை பேரும் ஆண் என்ற வலுவான பிடியைத் தளர விடுவதில்லை. என்று மாறும் பெண்களின் இந்த நிலை. தன் பிறந்த வீடு புகுந்த வீடு இரண்டுமே பெண்களுக்கு உரிமையானதாக இல்லை. முக்கியமான முடிவிகள் எடுக்கும் உரிமையை ஆண்கள் தன் கை வசமே வைத்திருக்கிறார்கள் என் பதைச் சொல்லும் கதை. ஆகிருதி செழிப்பான மொழி வளத்தோடும், கதைக்கருவோடும் வெளி வந்திருக்கிறது.

ராஜ் கௌதமன் எழுதிய காலச் சுமை

ராஜ் கௌதமன் எழுதிய "காலச் சுமை" ஒரு வருடம் முன் 13.11.2024 நிகழ்ந்த நிகழ்வின் நினைவு. மனைவி முனைவர் பரிமளா மகள் டாக்டர் நிவேதிதா கோபிநாத் எம்.டி. UK. காரைக்காலின் அறிஞர் அண்ணா கலைக் கல்லூரியில் உதவிப் பேராசிரியர் பதவி கிடைத்ததாகவும் உடனே புறப்பட்டு வரும் படியும் நல்லதம்பி என்பவர் சிலுவை ராஜ்க்கு கொடுக்கும் தந்தியில் துவங்குகிறது கதை. தனக்கு நடந்த இன்டர்வியூ நினைவுக்கு வருகிறது. சுவாலஜி படிச்சு நல்ல மதிப்பெண் வாங்கியும் ஏன் தமிழ் எம். ஏ எனக் கேட்கிறார் அதிகாரி. தமிழ் மீது உள்ள அடங்காத ஆர்வம் னு சொன்னா தனக்கே சிரிப்பு வந்தாலும் வரும் என்று இரண்டு பாடங்களும் பிடிக்கும். ஆனால் சவேரியார் கல்லூரியில் சுவாலஜி எம்.ஏ இல்லாததால் தமிழில் சேர்ந்தேன். எப்படி ஆனாலும் சவேரியார் கல்லூரியில் படிக்க வேண்டும் என்பது தான் முக்கியமான காரணம் என்கிறார். அது எஸ் ஸி கோட்டா. ஏழெட்டு பேர் தான் நேர்முகத் தேர்வுக்கு வந்திருக்கிறார்கள். அதில் சிலுவைக்கு அதிக மதிப்பெண். அதிகாரி தானும் ஒரு சவேரியன் தான் என்கிறார். வேலை கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை வருகிறது. தந்திகொடுத்த நல்லதம்பி யார்? "நல்லதம்பி துலுக்கப்பட்டி என்னும் ஊரின் ஸ்டேஷன் மாஸ்டர். பக்கத்து ஸ்டேஷன்ல ரயில் புறப்பட்டாச்சுன்னா அதை பத்திரமா தன் ஸ்டேஷன்ல இருந்து அனுப்பி வைக்கிற வரைக்கும் மனுசன் பம்பரமாச் சுற்றுவார். ரயில்வேயில மட்டும் எட்டு மணி நேரம் டூட்டின்னா அம்புட்டு நேரமும் டூட்டி பார்க்கிறவங்க அங்கிட்டு இங்கிட்டு நகர முடியாது. அது ஒரு தனி உலகம்.வர்ர உத்தரவை சரியா புரிஞ்சுக்கிடணும் முடிவெடுக்கணும். செயல்படணும். ஒரு சின்ன தவறு நடந்தாலும் போச்சு. மறுநாள் நாடு பூராவும் பேப்பர்ல போட்டோவோட செய்தி வரும். வேலை நீக்கம். ரயில்வே மந்திரி ராஜினாமா. " இதை வாசித்ததும் எனக்கு ரயில்வேயில் பணி புரியும் நண்பர்கள் நினைவுக்கு வந்தார்கள். அவர்கள் பணிச் சுமையும். சிலுவை பாளையங்கோட்டை சென் சேவியர்ஸ் காலேஜில் படித்து ஆசிரியர் வேலைக்குத் தான் கலந்து கொண்ட நேர் முகத் தேர்வில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதோடு கதை செல்கிறது. பக்கத்து கல்லூரி johns பரிதாப நிலைமை. காரைக்கால் கலைக் கல்லூரி. பால் வடியும் முகம் சிலுவை ராஜுக்கு. Ouche Rane தமிழில் வாசிச்சா அவுச்ச ராணி. நல்லா இருக்காது. ரோல் நம்பர் வாசித்துங்கடந்துடலாம்னு பார்க்கிறால். மாணவர்கள் கத்தி ரகளை பண்ணுறாங்க. எல்லோரையும் பேரை வாசிங்கன்னு. French spelling. For usha rani.rubber பாம்பு. Deputy warden மின்னல் கொடி கள்ளச் சாவி தயார். " பசங்க மொழிப் பாடத்துக்கு வருவதே ஜாலியா இருக்கத் தானாம். ஏம்னா இதுல நாற்பது மார்க் எடுத்தாலே போதும் . பாஸ் பண்ணினா போதும். தமிழ் மொழிப் பாடத்துல பாஸ் பண்ண வாத்தியாரே தேவையில்லை. பஜார் நோட்ஸ் போதும்." என்கிறார். காரைக்காலில் வேலை கிடைத்த சிலுவை அங்கேயே வேலை பார்க்கிற ஒரே காரணத்தாலேயே தன் இனத்தைச் சேர்ந்த பொன்னம்மாவை திருமணம் செய்கிறார். ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்து குடி அமர்கிறார்கள். வீட்டு ஓனரம்மா நேரடியாக " நீங்க என்ன வர்ணம் " கேட்கிறார். சிலுவை "நாங்க கிறிஸ்டியனுங்க" என்கிறார். அப்போ " காரைக்கால் பெரிய கிராமம். அதனால இப்படி வர்ணத்தை முகத்துக்கு நேராகக் கேட்பது இயல்பாக இருக்கிறது. பெரு நகரம்னா சாதியப் பத்தின விசாரணை அமுக்கடியாக இருக்கும். "ஓஹோ! அவர் உங்க ரிலெடிவ்வா" ன்னு கேட்பாங்க. அது தானே நாகரீகம்" இந்த புத்தகம் எழுதி இருபது வருடங்கள் இருக்கும். இப்போ நம் மனச்சாட்சியை நாம் கேட்டுக் கொள்வோம். வளர்ந்திருக்கிறோமா?? சிலுவை பாண்டிச்சேரியில் பணி புரியும் தன் இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணை திருமணம் செய்தால் காரைக்காலுக்கு மாற்றல் வாங்கி வருவது சுலபம் என் நினைத்து பெற்றோரிடம் சொல்ல திருமணமும் நிச்சயமாகிறது. அந்த திருமண வீட்டில் மணப்பெண்ணின் தாய் வீட்டைச் சேர்த்தவர்களை நன்கு கவனித்து மாப்பிள்ளை வீட்டார் பசித்திருப்பார்களே என்பதைக் கூட சிந்தாக்காதவர்களாய் இருக்கிறார்கள். கோபத்தில் நிற்கப் போகும் திருமணம் கடைசியில் நடந்தே விடுகிறது. பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் புது வீட்டில் குடியேற கொண்டு சென்ற பொருட்கள் என் திருமணத்தை நினைவுபடுத்தியது. சிலுவையிடம் ப்ளாட் ஒண்ணு சல்லிசா விலைக்கு வருது வாங்கிப் போடுங்கன்னு ஒருவர் சொல்லும் போது எனக்கு ஆறுக்கு மூணடி போதும் என நக்கலாகச் சொல்வார். பின்னர் வாடகைக்கு வீடு தேடும் அவலத்தின் போது தான் தான் செய்த தவறு புரியும். என்ன ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதை விதம் விதமாய் கேட்பார்கள். தான் ஆரம்பத்தில் இருந்த கிறிஸ்தவ மதம் என்பதைச் சொல்லி தப்பிப்பார். மதத்தில் ஒரு பிடிப்பு இல்லாமல் தேவைக்கு ஏற்ப பயன்படுத்தியது போல எனக்குத் தோன்றியது. ஆடு, கோழி, மீன் என ஒவ்வொன் றையும் எப்படி வாங்குவது என விலாவரியாக சொல்லி இருப்பார். கதையின் சிறப்பே ஒவ்வொரு இடத்திலும் நம்மை நிறுத்தி பொருத்திப் பார்ப்பது தான். அதுவும் எனக்கு ரொம்பத் தோன்றியது. தன் மனைவியை பிரசவத்துக்கு சேர்த்திருக்கும் போது பக்கத்தில் ஒரு ஹோட்டலுக்கு சாப்பிடச் செல்வார். ஹோட்டலில் சர்வர் "பொரிச்ச மீனுன்னா ஷீலா தான்" என்கிறார். சிலுவைக்கு செம்மீன் படக் கதாநாயகி ஞாபகத்துக்கு வருகிறாள். எங்க பக்கம் சீலா மீனுன்னு தான் சொல்வோம். ஆனால் சில இடங்களில் அதை ஷீலா மீனாக்கி விடுகிறார்கள்.பல இடங்களில் கதையோடு என்னால் ஒன்றிப் போக முடிந்ததற்குக் காரணம் திருமணமான ஆரம்ப காலங்களில் நானும் நாகர்கோயிலில் இருந்தது தான். குழந்தையை பார்க்க வந்த சிலுவையின் அப்பா குழந்தை கண் திறந்தே பார்க்காமலிருப்பதைப் பார்த்து கொஞ்சுவது போல " உங்கப்பனுக்கு இருக்கிற அதே பிடிவாதம். அவனுக்கு காரைக்கால்ல தான் கல்லறை என்பார். பச்ச பிள்ளையை கையில் வச்சுகிட்டு பேசுற பேச்சு. இப்படியும் சில மனிதர்கள். நாங்குநேரி அருகில் உள்ள நம்பி மலைக்கு நண்பர்களோடு சிலுவை போகும் போது தன் ஊருக்கு பக்கமுள்ள அத்தி ஓடையும் அங்குள்ள மரங்களும் ஞாபகத்துக்கு வரும். " அந்த பாரம்பரிய மரங்களைத் தனது இரண்டு கைகளாலும் அணைக்க முடியாமல் அணைத்து முத்தமிட்டு சிலுவை கிறங்குவதுண்டு. இயற்கையின் வசீகரத்துக்கு முன் நாம் பெண்களாகவோ குழந்தைகளாகவோ மாறி விடுகிறோம் என்று சிலுவை சொல்லுவான். அதாவது மென்மையாகி விடுகிறோம் என்பதைத் தான் இப்படிச் சொல்கிறார் என நினைக்கிறேன். சிலுவை குடும்பம் ஊர் வந்து சேர்ந்த அன்று எல்லோரும் சந்தோஷமாக சமைத்து உண்டு இருக்கிறார்கள். கொஞ்ச நேரத்திலேயே சிலுவை அவன் பெண்டாட்டி ஊரில் இடம் வாங்கி இருப்பது தெரிந்ததும் அவன் அம்மா தெரு மண்ணை வாரி எடுத்து வீசி " நீ நல்லாயிருப்பியா? விளங்க மாட்ட!" ன்னு கரிச்சுக் கொட்டுவதும் அதனாலோ என்னவோ ஒரு வருடம் கழித்து சிலுவையின் இளைய மகள் ஜுரத்தில் படுத்தவள் இறந்து போவதும் துயரம். நான் என் சிறு வயதில் இப்படி மண்ணை வாரித் தூற்றி பெற்ற பிள்ளைகளையே சாபமிடுவதைப் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் அதைத் தொடர்ந்த சிலுவையின் மகளின் இறப்பு அவரைக் குடும்பத்திலிருந்தே பிரித்திருக்கும். ரசித்த வரி. "சிலுவை முதுகுக்குப் பின்னே அவன் சுயநலக்காரன், குடிகாரன் போல அவனைப் பற்றிய தீர்ப்புகள் குஷியாக பவனி வருவது அவனுக்குத் தெரியும். தான் அப்படிப்பட்ட ஆள் இல்லை என்று நிரூபிக்க அவசியமில்லை என்பது சிலுவையின் எண்ணம்" நாம் படித்துக் கொள்ள வேண்டிய பாடம் இது. சிலுவை வேலை செய்த இடத்தில் கோட்டாவில் அவர் துணைப் பேராசிரியராக வந்ததை பெரிசாச் சொல்லும் போது சிலுவையின் எண்ணமாக ஆசிரியர் சொல்வது நம்மை சிந்திக்க வைக்கிறது. " பணம் , பெரிய இடத்து சிபாரிசு, செல்வாக்கு, உயர்ந்த சாதி உறவுகள், அரசியல் தொடர்பு இதெல்லாம் தான் மெரிட்" உண்மை. மெரிட் என்பது தேர்வு மதிப்பெண் மட்டுமில்லாமல் இதெல்லாம் சேர்ந்தது தானே!! காய்கறிக் கடையில் தாம் பேரம் பேசும் போது விலையைக் குறைக்காத சமயம் புரபசர் எப்படி ஏமாத்துவார் என்றும் அதைப் பெருமையாக தன் மனைவியிடம் சொல்லும் போது அவள் பாராட்டாமல் " ஒரு புரபசர் செய்யும் காரியமா இது" ன்னு திட்டுவான்னு சொல்வார். எளியவர்களிடம் பேரம் பேசுவதும் பெரிய மால்களில் கேட்டதைக் கொடுப்பதும் இன்று கூட நடந்து கொண்டு தானே இருக்கிறது. புதைக்கப் போன இடத்துல திடீர்னு மழை ரொம்ப பெய்து மழைத் தண்ணீர் பட்டதுல மயக்கம் தெளிந்து குழிக்குள்ள இருந்து முண்டி வந்து அதனால் "குழிமுண்டாம் "னு பேர் எடுத்த கதையை சிலுவையின் சம்சாரம் சொல்ல ஊருக்கு ஊர் ஒரு குழிமுண்டான் கதை உலவுவது சிலுவைக்கு ஞாபகம் வருகிறது. நீங்க சொல்லுங்க. இப்படி இறந்ததா நினைச்சு புதைக்கப் போன இடத்துல பிழைத்து வந்தவர்கள் கதை ஏதும் உங்களுக்கு ஞாபகம் வருதா? சிலுவையின் அப்பா ஒரு வித்தியாசமான கதாபாத்திரம். சிலுவையின் திருமணத்தின் போது அவன் மாமனார் வீட்டில் தன் குடும்பத்தை சரியாய் மதித்து நடத்தவில்லை என்பதால் சாகும் வரை அவர்கள் வீட்டுப்படி மிதிக்காதவர். சிலுவையின் மச்சினன் திருமணப் பத்திரிகையை ஒரு கவரில் போட்டு அவர்களுக்கே திருப்பி அனுப்பியவர். சிலுவையின் முதல் மகள் பிறந்ததைப் பார்க்க வந்த இடத்தில் உனக்கு சமாதி காரைக்கால்ல தான்னு " நகைச்சுவை" யாக சொன்னதாகச் சொன்னவர். இப்போ புரிஞ்சிருக்குமே. பார்ட்டி எப்படிப்பட்டவர்னு. இப்படி ஒரு ஆளை எல்லோரும் கடந்து தான் வந்திருப்போம். அவர் பல திசைகளிலும் பிரச்னைகளைச் சந்தித்துக் கொண்டிருப்பதால் காரைக்காலில் ஒரு பெரிய வீடு கட்டி எல்லோரும் ஒண்ணா இருக்கலாம் என்று சிலுவை சொன்னதும் "ராஸ்கல் உன் தயவில நாங்க ஜீவிக்கணுமா? கஞ்சிக்கில்லாமச் செத்தாலும் சாவோமே தவிர ஒன்ன மாதிரி நன்றி கெட்ட பய கிட்ட வந்து கையேந்துவோம் என்று நினைத்தாயா? நீ என்னடா எங்களுக்கு வீடு கட்டறது? நான் கட்டப் போறேண்டா மெத்த வீடு" என்கிறார். இப்படி கொதிநிலையிலேயே இருக்கும் மனிதர்களுடன் காலம் கடத்துவது என்பது எந்நேரமும் கொதி கலனுக்குள் குடியிருப்பதைப் போன்றது. " செத்துப் போயிடுவோமோங்கிற பயத்துல அன்னைக்கி கையெடுத்துக் கும்புட்டு கண்ணீர் வடிச்ச மனுசனுக்கு இப்போ பொழச்சுக்கிடலாம்கிற தெம்பு வந்ததும் ஆளப் பிடிக்க முடியல. மாற மாட்டாங்க. கடைசி வரை மாறவே மாட்டாங்க. கோயில்களில் கவர்ச்சியாக உடை அணிந்து நடனமாடுபவர்களைப் பற்றி எழுதுகிறார். ரொம்பவே ஆபாசமான நடனம். இப்படி ஒரு பக்கம் கவர்ச்சியையும் ஆபாசத்தையும் ஆதரித்துக் கொண்டு இன்னொரு பக்கம் தன் ஆண் நண்பருடன் ஒதுக்குப்புறமான இடத்துக்கு ஒரு பெண் தான் கற்பழிப்புக்கு காரணம் என்று பேசுகிறார்களே இந்ம முரண் என்னை மிகவும் வேதனைப்படுத்தியது. சிலுவையின் நண்பர் மூர்த்தி புத்தக விற்பனை செய்பவர் குடிக்கு ஆட்பட்டு தொழில் நடத்த முடியாமல், கந்து வட்டிக் காரர்களிடம் கழுத்தைக் கொடுத்து மீள முடியாமல், அமிழ்ந்து போவதை வாசிக்கும் போது இது புத்தக வியாபாரத்துக்கு மட்டுமல்ல எந்த ஒரு தொழில் செய்தாலும் அதன் வளர்ச்சிக்கும் வீழ்ச்சிக்கும் தனி மனித ஒழுக்கம் மட்டுமே காரணமாக இருக்கும் என்று நம்மை சிந்திக்க வைக்கிறார். காரைக்கால் நாகூர் போன்ற இடங்களில் நடக்கும் தந்தூரி விழா பற்றி சொல்கிறார்.்சமீபத்தில் போய் வந்தோம். காரைக்கால் அம்மையாரைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்து சிலுவை எழுதிய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் கண்ணகி கதையும் காரைக்கால் அம்மையார் கதையும் ஒத்திருந்த்தை எழுதி இருந்தார். யாரும். ஒத்துக் கொள்ளவில்லை. சமண மதத்தை ்சேர்ந்த பெண்ணின் கதையுப் ஒரு சைவச் செட்டி பெண்ணின் கதையும் ஒரே இனத்தை சேர்ந்தவர்கள் என்று எப்படி ஒத்து கொள்ள முடியும. அந்த அந்த வயசுல அதைப் பற்றித் தானே பேச முடியும்னு சொல்லி இருப்பார். சின்ன பசங்க விளையாட்டை பற்றியும், விடலைப் பசங்க நடிகைகள் பற்றியும் வாலிபர்கள் வேலை கல்யாணம் பற்றியும், குடும்பஸ்தர்கள் சொத்து பத்து ணம்பளம் பிள்ளைகள் பற்றியும் வயதானவர்கள் நோய் நொடி மாத்திரை பற்றியும். சூப்பர்ல பெரும்பாலானவர்கள் ஏன் கடவுள் நம்பிக்கை வைத்திருக்காங்கன்னா தாங்க முடியாத பிரச்னை வரும் போது காப்பாத்தும்னு ஏதோ ஒரு சக்தியை பிடிச்சுக்கிட்டாவது தப்பிச்சிடலாம்னு தான். பலருக்கு இந்த நம்பிக்கை இல்லாது பொகும் போது குடி போதைன்னு சிக்கி சீரழிந்து போகிறார்கள். பின் தங்கிய வகுப்பைச் சேர்ந்த சிலுவை போராடி உயரத்துக்கு வந்தும் பழையபடி குடித்து தெருவில் கிடந்ததை வாசித்த போது உண்மையிலேயே என் வேதனை சொல்ல முடியாதது. ஆணோ பெண்ணோ ஏதோ ஒரு நட்பை இறுப்பற்றிக் கொண்டிருந்தால் ஒரு வேளை தப்பித்திருக்கலாமோ என்ற ஆதங்கம் எழுந்தது நிஜம்.

புத்தகம் வாசிப்பதில் ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொரு விதம் வைத்திருப்பார்கள். என் கணவர் அணிந்துரை, என்னுரை எல்லாம் வாசித்த பிறகே கதைக்குள் நுழைவார்கள். நான் எந்த வித முன் தகவலும் இல்லாமல் தான் வாசிப்பேன். வாசித்த பின் அவற்றை வாசித்து எதை எல்லாம் கவனிக்காமல் விட்டிருக்கிறேன். எதிலெல்லாம் முரண்படுகிறேன் எனப் பார்ப்பேன். ஒவ்வொரு புதினமும் துவங்குவதற்கு ஒரு ஆரம்பப் புள்ளி இருக்கும். அதைச் சுற்றி சிலந்தி வலை பின்னுவது போல் கதை செல்லும். அந்த தொடக்கப்புள்ளி "மக்கத்தப்பாவுக்கு " எது என ஆசிரியரிடம் கேட்டேன். Galaxy பதிப்பகம் அப்துல் அகமது என்பவரைப் பற்றி 8000 இலிருந்து 12000 சொற்களுக்குள் நாவல் எழுத ஒரு போட்டி வைத்திருந்தார்களாம். அதில் கலந்து கொள்ள பெரிதாய் விருப்பம் இல்லாத நிலையில் இஸ்லாமியப் பின்னணியில் எழுதலாம் என்ற எண்ணமும், யூட்யூபில் ஒருவர் பிறர் உதவியோடு மக்கா சென்ற செய்தி வர அதுவும் சேர்ந்து மக்கத்தப்பா உருவானதாம். அணிந்துரையில் கோவில்பட்டி ராஜா சிவக்குமார் " பூரணம் என்பது என்ன? முழுமை என்பதன் முடிவு தான் என்ன? என்ற கேள்வியை எழுப்பி இருக்கிறார். அப்போ முழுமை என்பது எப்படி முடிவு பெரும் என்று எனக்குள் எழுந்த கேள்விக்கு ஆசிரியர் தன் உரையில் பதில் கொடுத்திருக்கிறார். ராஜா சிவக்குமார் இந்தக் கேள்வியை கேட்ட போது விக்ரமாதித்யன் நம்பி " உன் கேள்விக்கான பதிலை நீ தேட வேண்டாம். அமைதியாக இரு. பதில் ஒரு நாள் உன் மடியில் வந்து அமரும் " என்றாராம். இந்த பதில் நம் எல்லா கேள்விக்கும் பொருந்தும். நான் வாழ்க்கையில் பல சிக்கல்களைக் கடந்த பின் படித்த பாடம் ஒரு பிரச்னைக்கு தீர்வை ,முயற்சிக்கிறோம் என்று தான் சிக்கலை இன்னும் சிக்கலுக்குள்ளாக்குகின்றோம். அதை அதன் போக்கில் விட்டு விட்டாலே தனக்கான தீர்வை அது தேடிக் கொண்டு விடும். மேலும் "நாவலின் உள்ளடக்கம், கலாச்சாரக் கூறுகள், பழக்க வழக்கங்கள், நுட்பமான விவரிப்புகள், கூறல் முறை, மற்றும் மொழி நாவலை செழுமைப்படுத்திகிறது என்கிறார். நானும் அதை வழி மொழிகிறேன். ஊxxx நடைக்கு ஒரு உதாரணம். " மனதிற்குள் தான் மனிதன் பூத்துக் ஙஊஊங,சே மகிழ்ந்து கொள்வான்" மற்றுமொன்று " நல்ல வாழ்க்கை என்பது பணக்காரத்தனம் அல்ல. ஏழ்மையிலும் உவப்புடன் வாழ்வதே" பணம் தேவை தான். ஆனால் பணம் மட்டுமே சந்தோஷம் தந்து விடாது. சரி தானே மக்கத்தப்பா கதை மியாக்கண்ணு ராவுத்தர் இல்லை நப்பி மியாக்கண்ணுவோடு தொடங்குகிறது. பாய் பின்னும் சூழல் தெரியுது. அப்துல் அவர் என்ன வேலை சொன்னாலும் செய்வார். காசு கொடுக்க வேண்டிய நேரத்தில் ஏதாவது சாக்குப் போக்கு சொல்லி வீட்டுக்கு கிளம்பினாலும் அதை சட்டை செய்யாமல் வேலை செய்வார். அப்துலுக்கு ஒரே ஆசை மக்கத்துக்கு போய் காபா சுவத்துல முட்டிக்கிட்டு நிக்கணும். ரஸூலுல்லா சந்நிதிக்கு போய் சலாம் சொல்லணும். யார் என்ன வேலை சொன்னாலும் செய்வார். பதிலுக்கு என்ன வேணும் என்று கேட்டாலும் இதைத் தான் சொல்வார். அத்துலப்பாவை நேசிக்கும் இன்னொரு நபர் தாடி காசிம். அவரிடம் பேச அத்தனை பேரும் பயப்படுவார்கள். மற்ற பையன்களை சேர்த்துக் கொண்டு தொப்பி போடாமல் தொழப் போனவர். மூன்று தடவை பள்ளி மோதிலால்கள் போன போது அப்துல் தான் அந்த வேலையை ரொம்ப நறுவிசாகப் பார்ப்பார். நிரந்தரமாக பார்கிகச் சொன்னால் மறுத்து விடுவார். எல்லோரும் அமர்ந்து ஆடு புலி ஆட்டம் ஆடுவாங்க. அப்துல் ஜெயித்து விட்டால் என்ன வேணும் என்று கேட்டால் " எப்படியாவது மெக்காவுக்கு சென்று விட வேண்டும் என்ற ஒரே ஒரு ஆசை தான் என்பார். கதையில் ஒரு மீன் தொட்டி பற்றிய விவரணை வரூம். நான் நினைப்பதுண்டு ஓயாமல் வீசிக் கொண்டிருக்கும் அலைகளைப் போன்று இந்த மீன்கள் எப்படி நீந்திக் கொண்டே இருக்கின்றன. அக்கடான்னு சாஞ்சு உட்காரணும்னு தோணவே தோணாதா? ஹவுலு மீனுக்கும் அப்துலுக்கும் இடைப்பட்ட உறவை எழுதும் போது மனித இனத்தை மட்டுமல்ல உயிரினங்களையே நேசிக்கும் ஆசிரியரின் அன்பு தெரிகிறது. மோட்டார் போட்ட உடனே ஹவுலு மீன்கள் துள்ளி எழும். அவற்றை ரசித்துப் பார்ப்பார். 12 தங்க மீன்களும் 8 ஷார்ப் மீன்களும் இருக்கும். அவர் ரசித்து விவரிக்கும் ஒவ்வொரு இடத்தையும் நான் சொல்லி நீங்க அனுபவிக்க முடியாது. வாங்கி வாசிக்கணும். ஆயிஷா அம்மா புருஷன் முத்தப்பா கர்நாடகாவில் பல சரக்கு கடையில் வேலை பார்த்தவர் திடீர்னு இறந்து போனதும் ஆயிஷாவை தங்கையாகவே தத்தெடுத்துக் கொள்கிறார். அவருக்கு சிரிக்க சிரிக்கப் பேசும் முத்தப்பாவையும் ரொம்ப பிடிக்கும். அவர் மக்காவில் பிறக்க வேண்டியவர். ஊருக்கு வந்து இறங்கி இருக்கிற மலாயிகத்து மார் அதாவது வானவர் என்பார். அவரை நக்கல் நையாண்டி பண்ணினா உணவு கிடைக்காது என்பார். வரிக்கு வரி ரசிக்கும் படி எழுதி இருக்கிறார். ஓட்டு மாவு தயாரிக்கும் முறை. வாய்வுப் பிடிப்பில் வலி வரும் போது அதற்கான மருந்து, ஊசி இலைகளையும், நொச்சி இலைகளையும் போட்டு இரவில் எரித்தால் கொசு வராது என கதை நெடுக நிறைய minute details கொடுத்திருக்கிறார். வெள்ளரிக்கா ஷாகுல் என்றொரு ஆர்வமூட்டும் கதாபாத்திரம். கொஞ்சம் வில்லங்கமான பேச்சு பேசுபவர். வெள்ளரிக்காவும் ராபியாவும் கணவன் மனைவி. இருவர் குணத்துக்கும் ஏணி வச்சாலும் எட்டாது. காலையிலேயே டீக்கடையில் சாயா குடித்து மதரஸா கல்தூணில் சாய்ந்தபடி புறம் பேசும் சீனி சேட் அப்துலையும் விட்டு வைத்ததில்லை. இருந்தும் வாய்வுப் பிடிப்பில் உயிர் போய் விடுமோ என அச்சத்தில் புரண்டு அழும் போது அப்துலின் கை வைத்தியம் அவரைக் கொஞ்சம் மாற்றி விட்டது. ஆனாலும் பாம்புக்கு பால் வார்த்தாலும் கொத்தாமல் விடுமா? மறுபடியும் மாறிப் போனார் சீனி சேட். ஒற்றுமையான ஊர் இரண்டு பட்டு மியாக்கண்ணு இராவுத்தர் கனி ராவுத்தர் என்று கோஷ்டி பட்டு ஜமாத் யார் கையில் என பிரிந்து கிடந்த போது அப்துல் யாருக்கும் சிக்காமல் எங்காவது போய் இருக்க நினைக்கிறார். "பூனை எப்போதும் தன்னை மட்டும் கவனிக்க வேண்டும் என்று விரும்பும்" என்ற வரி என்னை சுமார் இருபதாண்டுகள் முன்னே அழைத்துச் சென்றது. என்னிடம் ஒரு பூனை கொஞ்சி விளையாடும். அதன் குட்டியை நான் தூக்கி கொஞ்சுவதை முறைத்துப் பார்த்தது. நாம் தான் அப்படி கற்பனை பண்ணிக்கிறோம்னு நினைச்சேன். ஆனா அதன் பின் அந்த பூனை எங்க வீட்டுக்கு வரவே இல்லை. அந்த குட்டிப் பூனை பதினைந்து வருடங்கள் எங்கள் வீட்டில் இருந்து இறந்தது. நபிகள் நாயகத்துக்கு பூனை ரொம்ப பிடிக்கும் என்பதற்கு ஒரு அழகான கதை சொல்லி இருக்கிறறர். கருப்பு நிற Fortuner கார் துடைத்தல் . கதை வாசித்து முடிக்கும் போது எனக்குத் தோன்றியது யாருக்கான உணவு என்பது அவரவர் பெயர் அரிசியில் எழுதி இருக்கும் என்பது போல ஹஜ் பயணம் யார் யாருக்கு சாத்தியப்படும் என்பதும் நிர்ணயிக்கப்பட்டு இருக்கும் என்பது தான். மக்கத்தப்பா நிறைய பேரைச் சென்றடைய வேண்டும் என்பதற்காக அதை விற்க வேண்டாம் என முடிவு செய்ததாகச் சொன்னார். இஸ்லாமிய மதத்தின் செழுமையை அறிந்து கொள்ள கண்டிப்பாக உதவும். நன்றி

#ப்ரீ மெனோபாஸ்

ப்ரீ மெனோபாஸ் மெனோபாஸ் என்பது பெண்களுக்கு தீட்டு நிற்கும் காலம். அது எத்தனை வலி மிகுந்தது எனப் பேசி இருக்கிறோம். அதை இன்னும் உணராத ஆண்களும் சிலர் இருக்கின்றனர். என் மாமியார் எனக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தது "நாற்பது வயசு ஆனதும் தினம் காலையில வெறும் வயித்துல கொஞ்சம் பொரிகடலை சாப்பிட்டிரு. தீட்டு நிற்பது ரொம்ப சிரமம் இல்லாம நடந்திரும்" இதற்கு மருத்துவ காரணங்கள் எனக்குத் தெரியாது. அவர்கள் அனுபவம் சொன்ன அறிவுரையை நான் கேட்டுக் கொண்டேன். மெனோபாஸை ரொம்ப smooth ஆகக் கடந்தேன். இன்று சொல்ல வந்தது Pre Menopause என்னும் நாற்பது வயதுக் காரர்கள் சந்திக்கும் உடல் உபாதை மற்றும் மன உபாதை. எனது நாற்பது வயதில் எனக்கு நடந்தது. காரணமே இல்லாமல் கால்கள் கனத்துப் போகும். எப்போழுதும் வேக நடை நடக்கும் நான் தளர்ந்து நடப்பதைப் பார்த்துப் பெண் தோழிகள் விசாரிப்பது கூட நடக்கும். இருமல் என்றால் சாதாரணமாகிப் போகும். ரொம்பக் காலம் முன்னால குழந்தைகளுக்கு "குத்திருமல்" னு கேள்விப்பட்டு இருக்கிறீங்களா அது போல தொடர்ச்சியாய் இருமல் வந்து உயிரை வாங்கும். நான் பணி புரிந்தது வாடிக்கையாளர் சேவை மையம் ஆதலால் இன்னும் பல தொல்லைகள். பணி நேரம் முழுவதும் பேசணும். ஏசி அறையில் தான் இருக்கணும். நாம இருமும் போது பதறிப் பார்ப்பவர்களிடம் இது அலர்ஜி இருமல் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவருக்கு தொற்றாதுன்னு விளக்கணும். இன்னும் சொல்ல முடியாத பல சிரமங்கள் இருக்கும். ஆனால் பணியில் இருந்ததால் மன அளவில் பெரிய பாதிப்பு வந்தது போல் தெரியவில்லை ஒரு வேளை அறியாமல் கூட இருந்திருக்கலாம். இதுவே வீட்டில் இருக்கும் பெண்களானால் பயங்கர irrited mode, காரணமில்லாமல் பிறர் மேல் எரிச்சல் , கோபம் என மனதளவிலும் பெரிய பாதிப்பு எழும். இப்போ முப்பது வயது வரை சுதந்திரமா இருக்கணும் அதன் பின் தான் குழந்தை பெத்துக்கணும் னு ஒரு சாரார் முடிவெடுக்கிறாங்க. அப்போ இந்த பெண்கள் நாற்பது வயதை நெருங்கும் போது குழந்தைகள் சிறுவர்களாய் இருப்பார்கள். என்னுடைய ப்ரீ மெனோபாஸ் சமயம் என் மகள்கள் வளர்ந்துட்டாங்க. அப்போ நான் டாக்டரை பார்த்தப்போ சமாளிக்க முடிந்தால் மாத்திரை எடுக்காமலே சமாளி என அறிவுறுத்தினார்கள். ஏனென்றால் அந்த சமயத்தில் வரும் harmonal imbalance க்கு மாத்திரை எடுத்தால் வேற சில பிரச்னைகள் வரலாம். பெண்கள் இவ்வளவு கஷ்டங்களையும் கடந்து தான் மனித குலம் தழைக்க பங்கு பெறுகிறார்கள். இந்த சிரமங்களின் பின்னணி காரணங்களை அறியாத பெண்கள் கூட பலர் இருக்கலாம். அதனால் வீட்டுப் பெண்களை அனுசரித்து நடத்துவோம்.

# பயணக் கட்டுரை. பயணங்கள் நம் மனதில் அடைந்து கிடக்கும் சோர்வெனும் ஒட்டடையை சுத்தம் செய்து மிச்ச வாழ்வை புத்துணர்வோடு கொண்டு செல்ல உதவும். பணியில் இருக்கும் வரை இதற்கெல்லாம் எங்களுக்கு நேரம் இருந்ததில்லை. மத்திய அரசு அலுவலகத்தில் நாலாண்டுகளுக்கு ஒரு முறை இந்தியா முழுவதும் சென்று வரும் தொகையைத் தந்து விடுவார்கள். அப்படி ஒரு வசதி இருந்தும் நாங்கள் சென்றதில்லை. என் கணவருக்குப் பயணங்கள் பிடிப்பதில்லை. நானோ அலுவலகமே கதி என்றிருந்தேன். ஓய்வு பெற்ற பின் இருவர் மனமுமே கொஞ்சம் மாற்றம் அடைந்தது. வருடத்துக்கு இரண்டு முறை எங்கேயாவது சுற்றுலாவாக போய் வருவது என முடிவெடுத்தோம். ஒரு முறை பெங்களூர் சென்று மகள் குடும்பத்துடன் கொஞ்ச காலம் கழிப்பது. ஒரு முறை விடுமுறைக்கு மகள் குடும்பம் எங்கள் வீட்டிற்கு வருவார்கள் ஆக மூன்று மாதங்களுக்கு ஒரு முறை ரொட்டீன் வாழ்க்கையில் இருந்து மாற்றம் கிடைக்கும். அது மனதை உற்சாகமாக வைத்திருக்கும் என்று முடிவு செய்தோம். நல்ல பலன் கிடைத்தது. ஆரம்பத்தில் எனக்காக வந்த என் கணவர் போகப் போக அவரே எங்கே போகலாம் என யோசிக்கத் தொடங்கினார். பலரும் ஆரம்பத்தில் இருந்தே செய்து வந்த காரியம் தான் நாங்கள் ஓய்வு பெற்ற பின் தொடங்கினோம். Better late than never. சமீபத்தில் ஒரு ஐந்து நாள் பயணம் சென்று வந்தோம். அதைப் பற்றி ஒரு பயணக் கட்டுரை எழுதலாம் என நினைக்கிறேன். மக்கள் விருப்பம் பார்த்து போய் வரும் இடங்களைப் பற்றியும் அங்கு நேர்ந்த நிகழ்வுகள் பற்றியும். எழுதுகிறேன். இந்த முறை பார்த்த இடங்கள் சென்னை, பாண்டிச்சேரி, தரங்கம்பாடி,காரைக்கால் , நாகூர், வேளாங்கண்ணி. நான் பொதுவாகவே கடவுள் நம்பிக்கை உடையவள் ஆதலால் தேவாலயம் செல்வதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பேன். இந்த முறை ஒரு வித்தியாசமாக வேற்று மதத்திலும் இருக்கும் நம் நண்பர்களுக்காக ஹிந்து, கிறிஸ்டின், முஸ்லிம் என மூன்று மத நண்பர்களும் பார்ப்பதற்கான மத வழிபாட்டு தலங்களை கவர் செய்தோம். வீடியோக்களை என் யூட்யூப் சானலில் பதிவேற்றவும் உதவியது. இன்னுமொரு வழக்கம் உண்டு. யார் வீட்டில் தங்கி இருந்து இடங்கள் சுற்றி பார்க்க செல்கிறோமோ அந்த குடும்பம் மகிழ்வோடும் ஆரோக்கியத்தோடும் இன்னல்கள் இன்றி வாழ வேண்டுமென ப்ரார்த்தித்து நான் செல்லும் சர்ச்களில் பூஜைக்கு கொடுப்பேன். அது அப்படி ஒரு மன நிறைவைத் தரும். இந்த முன்னுரையோடு நாளை டேனிஷ் கோட்டை பற்றி எழுதுகிறேன். தங்கள் கருத்தை பகிருங்கள். விமர்சனங்கள் தானே எழுத்தின் தரத்தைக் கூட்டும். எதிர் நோக்கி இருக்கிறேன். ********** 2 ஆம் நாள் டேனிஷ் கோட்டை. பாண்டிச்சேரியிலிருந்து 135 கிமீ தூரத்தில் இருக்கும் இடம் காரைக்கால். பாண்டிச்சேரி, காரைக்கால், ஏனாம், மாகி நாலு இடங்கள் சேர்ந்து பிரெஞ்சு யூனியன் பிரதேசம். மாகி, ஏனாம் இரண்டு இடங்களையும் வரிசையில் வைத்திருக்கிறேன். பார்த்து விட வேண்டும். காரைக்கால் போகும் வழியில் தரங்கப்பாடி என்றொரு இடம் உண்டு. இது மயிலாடுதுறை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தது. அங்கே டேனிஷ் கோட்டை இருக்கிறது. சிறிய அளவில் தான் இருக்கிறது. அந்த காலத்தில் கடல் வழி கப்பலில் வரும் தளவாடங்களை இங்கே சேகரித்து வைத்திருக்கிறார்கள். கடலை நோக்கிய வண்ணம் இரண்டு பழைய கால பீரங்கிகளை வைத்திருக்கிறார்கள். பழைய காலப் பொருட்கள் , இப்பொழுது கடல் மேலேறி வந்து வந்து கோட்டையை நெருங்கி விட்டது. ஆனால் மற்ற கடற்கரைகளைப் போல கல் வேலி கட்டி மறிக்காததால், தாய்மடியில் குழந்தை குதூகலிப்பதைப் போல நீரோடு விளையாட முடிகிறது. இங்கு தான் இந்தியாவில் முதல் அச்சு இயந்திரத்தின் மூலம் விவிலியம் அச்சிட்டதாகச் சொல்கிறார்கள். கோட்டைக்கு போகும் வழியில் ஒரு வாயில் இருக்கிறது. அது அந்த கால அரண்மனை வாயிலை நினைவுபடுத்துகிறது. 1718 இல் கட்டப்பட்ட ஒரு. சர்ச் இருக்கிறது. பழைய கட்டடங்களை அப்படியே பழைமையோடு பாதுகாக்க வேண்டும் என்று ஒரு சிலர் சொல்வார்கள். ஆனால் இந்த வழியில் உள்ள கட்டடங்கள் எல்லாம் பெயின்ட் செய்யப்பட்டு புதிதாக இருக்கின்றன. . அதனால் பழமை மாறியது போல் தான் தெரிகிறது. பதிக்கப்பட்ட வருடங்களை வைத்துத் நான் முந்நூறாண்டு பழமையானது எனத் தெரிகிறது. முன்தன் முதலில் பெண்களுக்கான செகன்டி கிரேட் டிரெயினிங் பள்ளி இங்கு தான் வந்ததாகச் சொல்கிறார்கள். கோட்டைக்குள் செல்ல ஒருவருக்கு ஐந்து ரூபாய் மட்டுமே வசூலிக்கிறார்கள். காலை பத்து மணி முதல் மாலை 5.45 வரை உள்ளே இருக்கலாம். மற்ற எல்லா பீச்களிலும் இருப்பது போல தள்ளு வண்டிகளில் மாங்காய் பத்தை, ஐஸ், போன்ற தின்பண்டங்களும் கிடைப்பதால் குழந்தைகள் முதல் முதியவர் வரை ரசிக்கலாம். கிட்டத்தட்ட முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நடமாடிய மக்கள் கால் வைத்த இடங்களில் நாமும் வைத்திருக்கிறோம் என்பதே பரவச உணர்வைத் தரும். வாசிப்பதைப் போலவே கண்களுக்கும் விருந்து அளிக்க chellanaikutti என்னும் என் யூட்யூப் சானலில் பார்க்கலாம். எழுத்துக்களை நான் கொடுத்திருப்பது போலவே கொடுத்தால் வந்து விடும். நாளை காரைக்கால் அம்மையார் ஆலயமும், நாகூர் தர்காவும் பற்றிய தகவல் கள் தருகிறேன். **"" 3 ஆம் நாள் காரைக்கால் அம்மையார் ஆலயம் & நாகூர் தர்கா பாண்டிச்சேரியிலிருந்து 135 கிமீ தொலைவில் காரைக்கால் இருக்கிறது. காரைக்கால் அம்மையாரைப் பற்றி கொஞ்சம் தெரிந்து வைத்திருப்பதால் அவர்கள் பெயர் கொண்ட ஆலயத்தை பார்க்க முடிவு செய்தோம். சமீபத்தில் தான் கும்பாபிஷேகம் முடிந்து உள்ளதால் புதிதாக பெயின்ட் அடித்து பள பளவென்று இருந்தது கோயில். 63 நாயன்மாரில் மொத்தம் மூன்று பேர் பெண்கள். இவர் அவர்களுள் ஒருவர். பெரிய சிவ பக்தை. இவரது இயற் பெயர் புனிதவதி. இவர் காரைக்காலில் கிபி 300 யிலிருந்து 500 க்குள் பிறந்திருக்கலாம் என்கிறார்கள். பேரழகும் தெய்வீக அம்சமும் கொண்டவர். இவர் கயிலை மலையில் கைகளால் "நடந்து" சென்று சிவபெருமானைக் காண விரும்பியதால் சிவனே இவரை "அம்மையே " என அழைத்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. இவர் முக்தி பெற்ற இடம் திருவாலங்காடு. இவர் வாழ்வில் நடந்த முக்கியமான நிகழ்வொன்றின் நினைவாக காரைக்காலில் மாங்கனித் திருவிழா ஆண்டு தோறும் நடக்கிறது. வேற எங்கேயும் அம்மையாருக்கு கோயில் இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள். காரைக்காலில் வெளி நாட்டுப் பொருட்கள் கிடைக்கும் என ஆசைப்பட்டுத் தேடினேன். அவ்வளவு திருப்தியாக எதுவும் கிடைக்கவில்லை் அடுத்த நாங்கள் சென்ற இடம் காரைக்காலில் இருந்து 15 கிமீ தொலைவில் உள்ள நாகூர். அங்கே உள்ள நாகூர் ஆண்டவர் தர்கா. இது நாகப்பட்டனம் மாவட்டத்தில் உள்ள ரொம்ப பிரபலமான ஒரு இடம். சுபி துறவி சையத் சாகுல் ஹமீது அவர்களின் கல்லறையின் மேல் கட்டப்பட்டது. இங்கு மத நல்லிணக்கம் மிகவும் முக்கியமானது. நம் நட்பில் இருக்கும் நண்பர்களுக்காக அங்கேயும் சென்று ஒரு வீடியோ எடுத்திடுவோம்னு போனோம். என்னுடைய "chellanaikutti" என்னும் யூட்யூப் சானலில் பாருங்கள். மிக உயரமான தர்கா. நெருக்கமான தெருவுக்கு நடுவில் இருக்கிறது. உள்ளே போகு முன் கை கால் கழுவி உள்ளே வரச் சொல்கிறார்கள். நம் காலடிகளை கழற்றி விட ஒரு இடம் ஒதுக்கி இருக்கிறார்கள். மயில் பீலியால் தலையை வருடி நம் பெயர்களைக் கேட்டு சில மந்திரங்கள் சொல்கிறார்கள். பசித்தவர்களுக்கு உணவளிப்பதாகச் சொல்லி பண உதவி கேட்கிறார்கள். விரும்பினால் கொடுக்கலாம். அழகான கண்ணாடி அலங்காரங்களால் மேற்கூரை அலங்கரிக்கப்பட்டு இருக்கிறது. பெண்கள் அனைவரும் வெளிப்புறம் அமர்ந்திருக்க கருவறை போன்ற ஒரு அறைக்குள் ஆண்கள் செல்கிறார்கள். இரண்டு அறைகள் சாத்தி வைக்கப்பட்டு உள்ளன. அதை அங்கே வருபவர்கள் தொட்டுக் கும்பிட்டு செல்வதைப் பார்த்த நான் விவரம் கேட்டேன் அது இருவரை அடக்கம் செய்த இடம் என்று சொன்னார்கள். ஆண்டு தோறும் சந்தனக் கூடு என்னும் திருவிழா நடக்கிறது. பக்கத்திலேயே தான் திருநள்ளாறு இருக்கிறது. ஹிந்துக்கள் சனிப் பெயர்ச்சி சமயங்களில் தரிசிக்கும் ஆலயம். இதைத் தவிர ஏடுகளை எடுத்து நம் முன் ஜென்ம பலன்களை சொல்லும் வைத்தீஸ்வரன் கோவிலும் அருகிலேயே உள்ளது. காரைக்காலில் இருந்து பாண்டி திரும்பும் வழியில் சாலையை நோக்கிய படி பிரம்புக் கடைகள் இருக்கின்றன. ஏகப்பட்ட பிரம்பு சாமான்கள் வைத்திருக்கிறார்கள். பார்க்கலாம் . வாங்கலாம். *** 4 ஆம் நாள் பதிவாக இருந்தாலும் போனது முதல் நாளில். உறவினர் வீட்டுத் திருமணம் சென்னையில் ST. Thomas Mount இல். அவர்கள் CSI. அந்த சர்ச் மலை அடிவாரத்திலிருக்கிறது. மலை மேல் RC Church. நான் ஒரு வருடம் சென்னையில் டிரெயினிங்கில் இருக்கும் போது போயிருக்கிறேன். படி வழியாக ஏறி. இடம் கொஞ்சம் ஒதுக்குப் புறமாய் இருப்பதால் அங்கங்கே காதல் ஜோடிகள். இப்போ காலச் சூழ்நிலையால் கூடியிருக்கலாம். இல்லை மக்கள் நடமாட்டம் அதிகரித்து விட்டதால் குறைந்திருக்கலாம். தெரியவில்லை. நாங்கள் காரிலேயே மலை முகடு வரை சென்று விட்டதால் ஒரு பதினைந்து படிகள் மட்டும் ஏற வேண்டி இருந்தது. கடந்த மாதம் தான் பஸிலிக்காவாக (திருத்தலமாக ) போப்பாண்டவரால் அறிவிக்கப்பட்டு இருக்கிறது. சர்ச் இடித்துக் கட்டும் வேலையும் நடந்து கொண்டிருந்தது. மேலிருந்து நகரமும் வானூர்தி நிலையமும் பார்க்க கொள்ளை அழகாய் இருக்கும். அதுவும் இரவு நேரத்தில். மூன்று நிமிட வீடியோ என் chellanaikutti youtube channel இல் இணைத்திருக்கிறேன் பாருங்கள். அடுத்து ரிசப்ஷன் AVM Gardens vada palani. உள்ளே போகும் போதே மேலே உள்ள உலக உருண்டை என் பள்ளிப் பருவத்துக்கு அழைத்துச் சென்றது. அப்பா தெரிந்தவர் மூலம் ஷூட்டிங் பார்க்க அழைத்துச் சென்றிருந்தார்கள். எம்.ஜி.ஆரின் உலகம் சுற்றும் வாலிபன் ஷூட்டிங் அலங்காரம் மட்டும். மஞ்சுளாவோடு படிகளில் ஏறி நடனம் ஆடுவார். அந்த இடம். இன்னொன்று ஜெய்சங்கர் நடித்த நூற்றுக்கு நூறு. அது ஷூட்டிங் பார்த்தோம். சலித்தோம். ஒரு வசனத்தை எத்தனை முறை ரீடேக். அப்பப்பா!! இப்பொழுது முன் பாதியில் காவேரி மருத்துவமனை இயங்குகிறது. பின் பாதியில் தான் பஃபே. நல்ல வேளையாக மழை இல்லை. புனித தேற்றரவு அன்னை ஆலயம் என்று ஒன்று காரைக்காலில் இருக்கிறது. கிட்டத்தட்ட 300 ஆண்டுகள் பழமையான சர்ச். இந்த ஆலயத்தின் பெயர் அதிகம் கேள்விப்படாதது. 1739 இல் ஒரு சின்ன ஆலயமாக தொடங்கி இருக்கிறது. காரைக்காலில் லகட் ஹவுஸ், படகுத்துறை, பீச் என்று நேரம் கழிக்க இடங்கள் உள்ளன. வண்ணமடித்த படகுகள் வரிசையாய் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டு இருந்தது வானவில் இறங்கி வந்து கடலில் நீந்துவது போல் இருந்தது. அழகை ரசிப்பவர்கள் தூசியும் துரும்பும் கூட அழகு தான். ஐந்தாம் பதிவு நான் ராஜஸ்தானில் பயணித்த போது நடந்த திடுக்கிடும் நிகழ்வை சொல்லி நிறைவு செய்கிறேன். **** ஐந்தாம் நாள் பதிவு. ஆனால் இது ராஜஸ்தானில் என் பயண அனுபவம். நாலு வருடங்கள் பிட்ஸ் பிலானியில் என் மகள் ப்ரொபஸராக பணி புரிந்தாள். " உன்னால் தானம்மா இவ்வளவு பெரிய ஒரு இடத்தில் என் பாதம் பதிக்க முடிந்தது" என பெருமையாக சொல்லி இருக்கிறேன். விடுமுறைக்கு எங்காவது கூட்டிச் செல்வாள். அங்கே நான் , என் மகள், அவள் மகன் மூன்று பேர் தான். பேரன் சிறுவன். டெல்லி ஆக்ரா சுற்றிப் பார்க்க கிளம்பினோம். பிலானியில் ரயில் நிலையம் கிடையாது. அங்கிருந்து ரயில் நிலையம் செல்ல காரில் ஒரு மணி நேரம் ஆகும். அங்கே எல்லா சீதோஷ்ண நிலைகளும் உக்கிரமாகத் தான் இருக்கும். நாங்கள் போனது நல்ல பனிக் காலம்.நடு இரவில் தான் டிரெயின். நாங்கள் வீட்டிலிருந்து இரவு பதினொரு மணிக்கு மேல் புறப்படுகிறோம். வழக்கமாக வரும் டிரைவர் வர முடியவில்லை என்று வேறு ஒருவரை அனுப்பி இருக்கிறார்.அதனால் அவர் எப்படி ஓட்டுவாரென்பது தெரியாது. போற வழியிலெல்லாம் பனி மூட்டம். பாதையே தெரியவில்லை. ஓட்டுநர் ஒரு குத்து மதிப்பா ஓட்டுறார். பாதைக்கு அஞ்சுவதா? பனிக்கு அஞ்சுவதா? புது ஓட்டுனருக்கு அஞ்சுவதா எனத் தெரியவில்லை. என் மகள் முன்னால் அமர்ந்து அவளுக்கு தெரிந்த ஹிந்தியில் ஓட்டுநருடன் உரையாடிக் கொண்டே வருகிறாள். பேரன் என் மடியில் உறங்குகிறான். நான் ஜெபமாலை உருட்டி ஜெபித்துக் கொண்டே. பாதி தூரம் போன நிலையில் திடீரென்று ஒரு லாரி வேகமாக எங்களைக் கடந்தது. பின் வேகம் குறைத்து எங்களுக்கு முன்னாலேயே சென்றது. அதன் பின்னாடி உள்ள விளக்கு வெளிச்சத்தில் ஓட்டுநர் சுலபமாக ஓட்டி விட்டார். நான் சொல்வதை நீங்கள் நம்ப மாட்டீர்கள். சரியாக நாங்கள் இறங்க வேண்டிய இடத்தில் இடது புறமாக ஓரங் கட்டி லாரி நின்று விட்டது. நன்றி சொல்லி உள்ளே ஓடினோம். அது சின்ன ஸ்டேஷன் என்பதால் கொஞ்ச நேரம் தான் நிற்கும். நாங்க புக் செய்திருந்தது ஏசி கம்ப்பார்ட்மென்ட். ஸ்வெட்டர் போட்டு தலைக்கு மப்ளர் போட்டு மூடி இருந்தாலும் பல் எல்லாம் டக் டகா டக டகாவென தந்தி அடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. டிரெயின் வந்து நின்றது. கம்பார்ட்மென்ட்டின் இருபுறமும் கதவுகள் இறுக்க மூடி இருக்கின்றன. தட்டுகிறோம். திறக்க மாட்டேன் என்கிறார்கள். ஓடி அடுத்த கதவைத் தட்டுகிறோம். அவர்களும் திறக்கவில்லை. மறுபடி முதல் கதவுக்கே வருகிறோம். அப்போது ஒரு குரல் ' மேடம் இதர் ஆவோ( இங்கே வாங்க) " டிடிஆர் கதவைத் தட்டிய சத்தம் கேட்டு கதவைத் திறந்து அழைத்திருக்கிறார். எங்களுக்கு ரயிலின் சத்தத்தில் கேட்கவில்லை. பின்னாலேயே ஓடி வந்து அழைத்தார். உள்ளே ஏறி அவருக்கு நன்றி சொல்லி , அமர்ந்து "அப்பாடா" என்றோம். நான் என் மகளிடம் கேட்டேன் " இவ்வளவு தடங்கல்ல "ஒரு" இடத்துல பிரச்னை ஆகி இருந்தாலும் நாம தொலைஞ்சோம். எப்படிம்மா தைர்யமா இருந்த?" அவள் " அட போம்மா நீயே பயந்து கிட்டு இருக்கிற. இதுல நான் வேற பயத்தேன்னு தெரிஞ்சா அப்புறம் உன்னைச் சமாளிக்கிறது கஷ்டமா போயிடும். அதான் தைர்யமா இருந்த மாதிரி காட்டிக்கிட்டேன். வழக்கமா ஆகுற நேரத்துல ஒரு மணி நேரம் முன்னாடி கிளம்பினோம் ஆனா பனியினால டிரைவர் வண்டிய ஓட்ட முடியல. உருட்டுறார். டிரெயினை விட்டிருந்தா எங்கே போய் இடம் தேடி பஸ்சில போறது. ஸ்டேஷனுக்குள்ள போனதும் கார் போயிடுச்சு. டிரெயினுக்கு உள்ள ஏற முடியாம போயிருந்தா அடுத்து என்ன செய்றது" இவ்வளவும் யோசிச்சு கிட்டுத் தான் உன்னிடம் ஜோக் அடிச்சுகிட்டு இருந்தேன்னு சொன்னாள். என் தங்கமேன்னு மனசுக்குள் நெட்டி முறித்துக் கொண்டேன். எனக்கு மகன் இல்லாத குறையைத் தீர்ப்பவர்கள் என் இரண்டு பெண் குழந்தைகளும். எங்க அம்மா என்னைத் தைர்யமாக வளர்க்க , நான் என் பிள்ளைகளைத் தைர்யமாக வளர்த்து விட்டேன். இனி அவர்கள் பிள்ளைகளை அவர்கள் தைர்யமாக வளர்த்து விடுவார்கள். இப்படித் தானே நல்ல பண்புகள் தலை முறை தலை முறையாக கை மாற்றி விடப் படுகின்றன. என் எழுத்தை ரசித்திருப்பீர்கள் என நம்புகிறேன். அடுத்து ஒரு பயணக் கட்டுரையில் சந்திப்போம். வர்ர்ர்ரட்டா!! *******

நாவல்: காதல் அசுரன் கிளைவ் ஆசிரியர் எம் எம் தீன் படைப்பு பதிப்பகம். விலை. : 500 ரூபாய். முதற்பதிப்பு : டிசம்பர் 2024 . கிளைவ் வாழ்க்கையில் இத்தனை காதலா?? என்று உங்களை அதிசயிக்க வைக்கும் என்ற ஆசிரியரின் முன்னுரையோடு முனைப்போடு வாசிப்பை தொடங்கினேன். ராபர்ட் கிளைவ் தன் 17 வது வயதில் இந்தியாவிற்கு வந்து, இந்தியாவைத் தன் நாட்டோடு இணைக்கத் துடித்த டூப்ளேயை தோற்கடித்து, ஆற்காடு கோட்டையை கைப்பற்றி " ஆற்காட்டு நவாப் " என்ற பெயரும் பெற்றார். கும்பினி பையன்களை மணக்க இங்கிலாந்தில் இருந்து கப்பலில் வந்த பதினொரு பெண்களில் ஒருவரான மார்க்கெட் மஸ்கரலினைக் காதலித்து திருமணம் செய்ததை சொல்லும் கதை. தீனின் நாவல்கள் தொடங்கும் போது அட்டகாசமான இயற்கை வர்ணனைகளோடு தொடங்கும். போகப் போக அவர் கதைக்குள் போய் விடுவதாலோ, இல்லை நாம் கதைக்குள் மூழ்கி விடுவதாலேயோ அதை ரசிக்க தவறி விடுவோம். அதனாலேயே நான் நாவலின் முதல் அத்தியாயத்தை இரண்டு முறை வாசிப்பேன் " பொன் துகளாய் கிடக்கும் நீண்ட கடற்கரையை பார்த்தான்" " கடலலை வெள்ளி நுரைக் கோடு தீட்டிக்கொண்டு கரையை நோக்கித் தாவி வந்து கொண்டிருந்தது" " அவன் சிவப்பு தொப்பி தன் சிவந்த இறக்கையை விரித்த பறவையைப் போல பறந்து கீழ்த்தரை படிக்கட்டில் உட்கார்ந்தது. " இந்த மணல் துகள்கள் சூரியனால் புடம் போடப்பட்ட தங்கப்பரல்கள் போல மினுங்கின. " இவை எல்லாம் நாவலின் தொடக்கத்தில் என்னை ரசனைக்குள் ஆழ்த்திய வரிகள். கிளைவும் எட்மண்டும் நண்பர்கள். எட்மண்டு ஒரு பெண்ணின் சாயலோடு கிளைவுக்கு அறிவுரை சொல்வான். அவனுக்கு பெண்களை விட கிளைவை பிடித்திருந்தது. எல்லா ராணுவ குழுக்களிலும் வயதானவர்களை அனுபவத்திற்காகவும், இளைஞர்களை வேகமான செயலுக்காகவும் இணைத்து இருப்பார்கள். இளைஞர்கள் கனவுப் போதையில் மிதக்க , வயதானவர்கள் பலான ஜோக்குகளோடு வலம் வருவார்கள். தன் அப்பாவும் சித்தப்பாவும் வழி அனுப்பி வைக்க கிளம்பி வந்த ஏழை கிளைவ் பல இன்னல்களுக்கு உள்ளாகிறார். அவன் வந்த கப்பலும் விபத்துக்குள்ளாகி ஒன்பது மாதங்கள் தாமதமாக, கையில் உள்ள பணமும் செலவழிந்து பரிதாபமாக நிற்பதை வாசிக்கும் போது இதிலிருந்து அவர் ஆற்காட்டு நவாப்பாக ஆனது வரையிலான அவர் வளர்ச்சியைப் படிக்க ஆர்வம் கூடுகிறது. கிளைவ் லோப்மாஸ் இனப்பெண் ஒருத்தியை சந்திப்பதாக வருகிறது. அவள் அழகை வர்ணிக்கும் போது சமீபத்தில் கும்பமேளாவில் பாசிமணி விற்க வந்து, சோசியல் மீடியாவால் பிரபலமாக்கப்பட்ட மோனாலிசா என்ற பெண் நினைவுக்கு வந்தார். லோப்மாஸ் இனம் என்பது ஆங்கிலோ இந்தியர் போல, போர்ச்சுக்கீசியர் இந்தியர் கலந்ததால் உருவானது என்கிறார் ஆசிரியர். பெண்கள் க்ளைவின் அழகினாலும் கம்பீரத்தினாலும் மட்டுமல்ல அறிவினாலும் , துணிச்சலினாலும் கவரப்பட்டு இருப்பார்கள். ஒரு ஆங்கிலோ இந்தியப் பெண்ணிடம் " எல்லா நேரத்தையும் தனது ஆக்கிக் கொள்கிறவன் வெற்றி பெற்றுக் கொண்டே இருப்பான்" என்பார். இதற்கு ஒரு உதாரணம் எப்போதாவது தன் எதிர்ப்பாலினத்திடம் ஒரு ஈர்ப்பு வருகிற போது அவனோ அவளோ அதில் கரைந்து போய் காணாமல் போய் விடுகிறார்கள். அந்த நேசத்திற்காக எதையும் இழக்கவும் செய்யவும் துணிந்து விடுகிறார்கள் இது கதைக்கு இடையே ஆசிரியரின் கருத்து . பல காதல் வெற்றி பெறுவதற்கு இந்த உணர்வு இருவரிடமும் சமமாக இருப்பது தான் காரணம் ஆகிறது. சினிமா பார்த்து சில சமயங்களில் கொடுத்த காசு இந்த ஒரு சீனுக்கு சரியா போச்சு என்று சொல்வோமே அதுபோல கிளைவ் ஜாகியூஸ் என்ற பெண்ணிடம் விடைபெறும் நிகழ்ச்சி வாசிக்கும் போது தோன்றியது என்ன ஒரு அழகான விடைபெறல். " உன்னை என் வளர்ப்புத் தாய் போல் பார்த்துக் கொள்வேன்" என்று கிளைவ் சொல்லுவார். வெறும் உடல் சார்ந்து மட்டுமின்றி ஒரு தாய் மீது காட்டும் அன்பும் அக்கறையும் ஒத்ததுதான் உண்மை காதல். ஒன்றிரண்டு உடைகளோடு கப்பல் ஏறிய கிளைவ் அந்த உடைகளும் கிழிந்த நிலையில் தன் சித்தப்பாவின் நண்பர் செய்த உதவியோடு வாழ்க்கையை தொடங்குகிறார் . அந்த எளிய நிலையிலிருந்து ஆற்காட்டு வீரரான வளர்ச்சி நமக்கு நம்பிக்கை ஊட்டும் விதமாக இருக்கிறது . கிளைவ் மாபெரும் வீரனாக இருந்தாலும் இடையிடையே கப்பலில் ஏறிய போது இருந்த ஏழ்மையை சொல்லும் போதும் நலிந்தவனுக்கும் நன்றாகி விடலாம் என்ற நம்பிக்கை வரும். இந்தியா வந்த போது தன் அப்பாவுக்கு நீண்ட கடிதங்கள் எழுதுகிறார். எதற்கும் பதில் வரவில்லை. பின் தன் சித்தப்பாவுக்கு எழுதுகிறார். பின் இரண்டு மாதம் கழித்து தன் ஒன்றுவிட்ட சகோதரனுக்கு எழுதுகிறார் . கடிதம் எழுதுவதற்கு பதில் வராத போதிலும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு எழுதுகிறார். எனக்கு இந்த கடிதத்தை படிக்காமலே கூட ஒரு வார்த்தை எழுதினால் போதும் மனம் இதம் கொண்ட நட்பை உணர்த்திவிடும் என்று எழுதி இருக்கிறார் . கடற்காற்று கப்பலை அலைக்கழிக்க பாய் மரங்களை விரித்து பலரும் அதன் மேல் ஏறி நிற்கிறார்கள் அவர்களுள் ராபின்யங் என்ற கைதியும் ஒருவன். கடற்காற்று அமைதியானதும் அவன் இரு கைகளையும் விரித்து ஆரவாரிக்கும் போது திடீரென்று மறுபடியும் அந்த கடல் காற்று அவனை அடித்து இழுத்து கடலில் போடுகிறது. நுரை பூக்களின் மேல் அவன் தலை தெரிந்தால் காப்பாற்றி விடலாம் என்ற நிலையில் தெரியாது போக அவனை அங்கேயே விட்டபடி கப்பல் நகர்ந்து விடும் இந்த நிகழ்வை தீன் எழுதினால் வாசிக்கும் போது நாமே கப்பலில் பயணித்த உணர்வு. ஆம் அச்சம் தரும் உணர்வு வரும். கொன்சால்வஸ் என்ற கேப்டன் கடலில் எப்படி திசை கண்டு பயணிக்கிறோம் என்று பள்ளிப் பிள்ளைகளுக்கு சொல்லிக் கொடுப்பது போல சொல்லிக்கொடுப்பார் . நமக்கும் அது பாடமாகும். அந்த காலத்தில் கிராஸ் டாப் என்ற குழல் போன்ற கருவியையும் வானவெளி குறியீடுகளையும் வைத்துத்தான் கப்பலில் பயணத்திருக்கிறார்கள். சில சமயம் அவை தப்பாகி விடும் போது உலகைச் சுற்ற வேண்டி வரும். மலர்கள் இரவில் கண்களை மூடிக்கொண்டு பகலில் கண் விழிப்பது அங்கு நடக்கும் குடியையும் கும்மாளத்தையும் காணாமல் இருப்பதற்குத் தானோ என்று ஒரு இடத்தில் எழுதி இருப்பார் ஆசிரியர். எவ்வளவு அழகான கற்பனை. மலர்கள் மென்மையானவை அல்லவா? இதுபோல , கதைக்கு இடையே ஆசிரியர் நம்மோடு பேசிக் கொண்டே இருப்பார். கதை வாசிக்க தொடங்கிய கொஞ்சம் பக்கங்களிலேயே கிளைவுக்கும் எட்மண்டுக்கும் இடையிலான நட்பை பற்றிய என் சந்தேகத்தை கதை ஆசிரியருக்கு whatsapp மெசேஜ் செய்தேன். அதற்கு அவர் பதில் சொல்லவில்லை காரணம் என் சந்தேத்துக்கான விடை கதையின் கடைசி பக்கத்தில் இருந்தது. அது கிளைவ் மார்கரெட்டை விரும்பி திருமணம் செய்வதற்கான வித்தியாசமான காரணமாக இருந்தது. ஆம் காதல் அசுரன் தான் கிளைவ். நமக்கு ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தை கொடுக்கும் இந்த புத்தகம் . நான் ரசித்தவற்றுள் ஒரு சில வரிகள் : ' காற்று மெழுகுவர்த்தியை ஆட்டுவது போல அவன் மனம் வேறொரு அசைதலை செய்து கொண்டே இருப்பதும் அவனுக்கு விளங்கியது" . அலை பாயும் மனதை காற்றுக்கு அலைக்கழியும மெழுகு திரியின் சுடருக்கு ஒப்பிட்டுசொன்னது ரசிக்க வைத்தது. "அன்பாகப் பேசும் பெண்கள் , ஆண்களை புதிய உலகத்திற்கு அழைத்துப் போகிறார்கள் " " கிளைவ் கிடு கிடுவென நடுக்கொடி மரத்தில் ஏறி பாய் மரத்தை விரித்துக் கட்டினான். கடல் அங்கிருத்து பார்க்க பொங்கி எழும் வட்டத் தொட்டி போல இருந்தது. வெண் மேகங்கள் விர்ரென்ற சத்தத்துடன் குளிர் காற்று போல போய்க் கொண்டிருந்தது." "எல்லா பாய் மரங்களையும் விரித்து விடும் போது கப்பல் பூப் போல மலர்வதைப் பார்க்க அழகாக இருந்தது." " மனிதன் மிகுந்த மகிழ்விலோ மிகுந்த வெறுமையிலோ இருக்கும்போது பேசுவதற்கு எதுவுமே இல்லாமல் போகிறான் "

"அர்ஜூன் லக்கி இல்ல? அவன்ட எல்லாமே இருக்குது. ஹேய்! உன்னோட நான் இருக்கிறேன். எனக்கு உன் மேல நம்பிக்கை இருக்குது." திரைக்கு செல்லாமல் நேரே நம்மை OTT மூலம் வந்து சேர்ந்த TEST படத்தில் நயன்தாரா மாதவனிடம் சொல்லும் இந்த வசனம் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சது. கிடைத்து விட்டதாலேயே பலரிடம் மதிப்பிழந்த கதையைச் சொல்லிய வசனம். "டீச்சரம்மா சொன்னா நிறுத்திடணும். டீச்சரம்மா சொன்னா சாப்பிடணும். டீச்சரம்மா சொன்னா அப்பா ஆகிடணும்" கோபமாக மாதவன் தன் மனைவியிடம் பேசும் வசனம். ரம்ப யதார்த்தம். யாருங்க வசனமெழுதியது. அந்த புறங்கையில் ஒரு மெல்லிய முத்தம். போரடிச்ச படம். இதைப் போய் புகழ்றீங்கன்னு சொல்றவங்களுக்கு ஒரு சொல். நான் எல்லாரிடமிருந்தும் எல்லாவற்றிலிருந்தும் நல்லவற்றை மட்டுமே எடுத்துக் கொள்ள விரும்பும் அன்னப் பறவை. நயன்தாரா, மீரா ஜாஸ்மின், மாதவன், சித்தார்த் , காளி வெங்கட் எல்லோருமே தம் திறமையை மிக அழுத்தமாக திரைத்துறையில் பதித்தவர்கள். கதைக் கரு மிகவும் கனம் வாய்ந்தது. விளையாட்டில் கூட விளையாடும் பணம். ஆனால் ஏதோ ஒரு தவறு மக்களை திரைப்படத்தை ரசிக்க விடாமல் செய்திருக்கிறது. அது என்ன என்பதை கண்டு பிடிக்க இயக்குநர் முயற்சி செய்யணும். ஒரு வேளை மிகத் திறமை வாய்ந்த நடிகர்கள் ஆனதால் எதிர்பார்ப்பு அதிகமாக எகிறியது காரணமாய் இருக்குமோ. தெரியவில்லை. எல்லா தந்தையருக்கும் தன் பிள்ளைகள் முன் தான் ஹீரோவாக திகழ வேண்டும் என்ற ஆவல் இருக்கும் . எத்தனை பேருக்கு வாய்க்கும். ஆனால் சொல்லுக்கும் செயலுக்கும் மாறுபாடு இல்லாமல் நேர்மையாய் வாழ்ந்து பாருங்கள். காலத்துக்கும் நினைக்கும்.

# செலவும் சிக்கனமும். செலவையும் சிக்கனத்தையும் சரியான விகிதத்தில் கொண்டு செல்வது என்பது கயிற்றின் மேல் நடப்பதைப் போல சாகசம் நிறைந்தது. கையில் கிடைத்ததை எல்லாம் செலவழித்து சந்தோஷமாக இருப்பதாக காட்டிக் கொள்வது ஒரு வகை. அது ஒரு நாள் வெளுத்து விடும். அது நமக்கு வேண்டாம். சிக்கனமாய் இருக்கிறேன் பேர்வழி என்று விளக்கணைத்ததும் உடை கழற்றி வைக்கும் சுருளிராசன் தத்துவமும் கதைக்குதவாது. அப்போ எப்படி வாழணும். அதுவும் இன்று காய்கறி விற்கும் விலையில் நாம் அதிகம் வீணாக்கும், நாளை உதவும் என்று fridge இல் வைத்து குப்பைக்கு போவதை குறைப்பதே பெரிய சிக்கனம். மதியம் மிஞ்சும் காய்கறியை இரவு உணவில் ஆளுக்கு கொஞ்சம் எடுத்துக் கொண்டாலே fridge க்கு போகாது. இரவு செலவழியாது என்று தோன்றினால் மாலையே வீட்டு வேலைக்கு உதவியாய் வருபவர்களிடம் கொடுத்து விடலாம். யாரோ ஒருவருக்கு உதவி விடும். EB bill எத்தனை ஆயிரம் வந்தாலும் கட்டுவதற்கு நமக்கு திராணி இருக்கலாம். ஆனால் அதற்காக கரண்ட்டையோ தண்ணீரையோ வீணாக்குவது நாம் நாட்டுக்கு செய்யும் துரோகம். ஆளுக்கு ஒரு அறையில் இருந்து கொள்ளலாம் அதற்குரிய வசதி இன்று நமக்கு இருக்கிறது. ஆனால் ஆளே இல்லாத அறையிலும் லைட் டும் காற்றாடியும் இயங்குவது கண்டிப்பாக தவிர்க்க வேண்டியது. சின்ன பிள்ளைகள் அணைக்காமல் சென்றால் நாம் அணைக்க கூடாது. அவர்களை அழைத்து அணைக்க வைக்க வேண்டும். அப்பொழுது தான் அவர்கள் அந்த நல்ல பழக்கத்தை பழகுவார்கள். ஒருவருக்காக ஒரு காரில் செல்வது ஆடம்பரம் என்கிறார்கள். ஆனால் அது சில சமயங்களில் தவிர்க்க முடியாதது. ஆனால் நான் ஒரு பழக்கத்தை வைத்திருக்கிறேன். கூடிய வரையில் நான் செல்லும் வழியில் தெரிந்தவர்கள் பஸ்சுக்கு நின்றால் நான் அழைத்து செல்வேன். சில நேரங்களில் நான் செல்ல வேண்டிய பாதை தவிர்த்து அவர்களுக்காக மாற்று வழியிலும் செல்வதுண்டு. முக்கியமான என் வயதுடையவர்களைக் கண்டால் கண்டிப்பாக உதவுவேன். இன்னும் யோசித்தால் பல வழிகளில் சிக்கன நடவடிக்கை தொடங்கலாம். நம்மிடம் தான் இருக்கிறதே என்று அலட்சியமாக இருந்தால் பணம் ஒரு நொடியில் நம்மை தலை குப்புற தள்ளி விடும். சிக்கனமாய் இல்லாமல் செலவழிப்பது எவ்வளவு தவறோ அதே அளவு செலவழிக்காமல் சேர்த்துக் கொண்டே இருப்பதும் தவறு. இரண்டுக்கும் நடுவில் சரியாக பாலன்ஸ் செய்து வாழ்க்கையை வளமோடு வாழ்வோம்

இதெல்லாம் சின்ன வயதில் மனதில் பதிந்த விஷயங்கள். அப்போ எங்க அப்பாயி எங்களோட தான் இருந்தாங்க. சித்து உருவமாக. தங்க நிறத்தில் இருப்பாங்க. தலை முடி சுருட்டையாக தோள் அளவு தான் இருக்கும். அதைத் தூக்கி கோடாலி முடிச்சு போட்டிருப்பாங்க. வீட்டில் எப்போதும் சட்டை இல்லாமல் சேலை அணிந்து முந்தானையைச் சுத்தி மார்புக்கு மேல் மறைத்து சொருகி இருப்பாங்க. காதின் பாம்படங்கள் சமயம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் தோளுக்கு சேதி சொல்லும். கழுத்தில் கைகளில் சுருங்கி இருக்கும் தோலை அழுத்திப் பிடித்து விட்டால் அது நேராக கொஞ்ச நேரம் ஆகும். அது எனக்கு பிடித்த விளையாட்டு. அத்தனை நகங்களும் வளைந்து கிளியின் அலகு போல தோற்றம் அளிக்கும். வாசலில் நுழைந்ததும் உள்ள அறையில் ஜன்னலை ஒட்டி போடப்பட்ட பெஞ்சில் அமர்ந்து வெளியில் போவார் வருவோரை வேடிக்கை பார்ப்பது தான் பொழுது போக்கு. ஏண்டி இவளே என்பதுடன் பெயரைச் சேர்த்துத் தான் யாருடனும் பேச்சு தொடங்கும். பெரிய பெரிய பற்கள் எந்நேரமும் போட்டிருக்கும் வெற்றிலையால் காவி படிந்து சிரிக்கும் போது ஒரு வெள்ளந்தித் தனத்தை வெளிப்படுத்தும். திடீர்னு பையப் பைய மாடியேறிப் போவார்கள். அந்த சமயம் நானும் கூட ஏறினால் எங்க அம்மா " வேண்டாம் இங்கேயே இரு." எனத் தடுத்து விடுவார்கள். அந்த நேரம் அனேகமாக மதியம் மூன்று மணியாகத் தான் இருக்கும். மாடிக்கு ஏன் போகிறார்கள் என்பது எனக்கு ஆர்வம் கிளப்பும் விடை தெரியாக் கேள்வியாகவே இருந்தது. ஒரு நாள் யாருமில்லாத சமயம் மெல்ல ஏறி விட்டேன். அதற்குப் பிறகு பயந்து போய் போவதில்லை. சுவற்றில் மாட்டி இருந்த இயேசு நாதரின் படத்தின் முன் முழந்தாளிருந்து, ஒரு சின்ன சாட்டையால் தன்னை அடித்த படி செபம் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள். ஒவ்வொரு முறை சாட்டை காற்றில் வீறிடும் போதும் விசுக் விசுக் என சத்தமிட்டது. கண்கள் மூடிய படி குரலில் மெல்லிய அழுகை கலந்து அவர்கள் செபித்தது மறுபடியும் மாடி ஏறிப் பார்க்கும் துணிவைத் தகர்த்து விட்டது.

21 பெண்களின் சிறுகதைகளைத் தொகுத்து வெளிவந்துள்ள " மான் குட்டிகளும் பருந்துகளும்" புத்தகத்தைப் பற்றி ஒரு சிறிய அறிமுகம். எனது மாயக் கண்ணன் என்ற சிறுகதையும் தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ளது. முதல் கதை புதிய மாதவி எழுதிய "நினைவு நாள்" சில ஆண்கள் காடு மலை எல்லாம் சுற்றித் திரிந்து தகவல் சேகரித்து எழுதுவது தான் சிறந்த எழுத்துன்னு நினைக்கிறாங்க. அறிவுக்கு இணையா உணர்வுகளும் முக்கியமானவை தான். உணர்வுப் பாதிப்பை உண்டாக்கும் கதைகளை பெண்களால் தான் சிறப்பாக எழுத முடியும். அதற்கொரு உதாரணம் இந்த சிறுகதை நினைவு நாள். மனைவி இறந்த கணேஷும் கணவனை இழந்த மீனாவும் மறுமணம் புரிந்து கொள்கிறார்கள். எதைப் பேசினாலும் தன் இறந்து போன மனைவியிடமே வந்து பேச்சை முடிப்பது தான் "மனைவி மீதி இவ்வளவு அன்பா" என்று வியந்து திருமணம் புரிய வைத்தது. ஆனால் மீனாவுக்கு திருமணத்துக்குப் பின் அதுவே மன உழைச்சலைத் தந்தது.கணேஷின் மனைவி உமா இறந்த ஆண்டு நினைவு நாள் அன்று வீட்டை அதகள் படுத்தி விடுவான். அதை மிக அழகாக விவரித்திருக்கிறார். ஆனால் சாலை விபத்தில் இறந்து போன மீனாவின் கணவன் ரமேஷின் இறந்த நாள் சத்தமில்லாமல் கடந்து போகும். இந்த ஆர்ப்பாட்டம் மீனா செய்திருந்தால் கணேஷ் அதை எப்படி எதிர்கொண்டிருப்பான். இதை சிந்திக்க வைக்கத் தான் பெண்ணெழுத்து தேவையாய் இருக்கிறது. கணேஷ் பேசிக் கொண்டிருந்தான். உமா கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள் . மீனா மௌனமாக இருந்தாள் அவள் மௌனத்தை ரமேஷுடன் இரவுகளும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தன என அழகாக முடித்திருந்தார். என்னை உடைத்துப் போட்ட ஒரு வரி உண்டு " தலையணையை எடுத்து வயிற்றோடு வைத்துச் சேர்த்துக் கட்டிக் கொண்டு கால்கள் இரண்டையும் மடக்கிப் பனிக்குடம் உடைக்கப் போகும் குழந்தையைப் போல படுத்திருந்தாள்" இது தான் அந்த வரி. அகிலாவின் " காயம்" என்ற சிறுகதை. ஒவ்வொரு பெண்ணுக்குமே சிறு வயதில் நடந்த நிகழ்வால் , யாரிடமும் சொல்ல முடியாமல் போய் , அழுத்தமான காயமாய் மனநில் பதிந்த விஷயம் ஏதாவதொன்று இருக்கும். அது இல்லாத பெண் பாக்கியசாலி. ஆரோக்கியமான குடும்ப வாழ்வைப் பெற்றிருப்பாள். அத்தகைய ஒரு பெண்ணின் கதை தான் காயம். ஊட்டி போகும் வழியிலுள்ள கேத்தியின் இளங்காலைப் பொழுதின் வர்ணனையோடு கதை தொடங்குகிறது. அங்கே யூக்கலிப்டஸின் மணம் எல்லா வீடுகளிலும் இருப்பதற்கான காரணமாக இவர் சொல்லப்படுவது அனேகமாக உண்மையாகவும் இருக்கலாம். "கண்கள் ஒரு நல்ல பேச்சு கடத்தி. வெகு சகஜமாக பாலம் போட்டு விடலாம். கண்களைத் தவிர்ப்பவர்களை பேச முற்படாதவர்களாக சங்கோஷப்படுபவர்களாக கொள்ளலாம்" என்கிறார். மன நலம் சார்ந்த மிகச் சரியான உண்மை. திருமணத்துக்கு முன்பே கருவுற்றதால் தற்கொலை செய்து கொண்ட ஒரு பெண்ணைப் பற்றி கூறுகையில் "ரொம்ப ஸ்டைலா டிரஸ் பண்ணிக்கும். திமிரா பேசும். அப்புறம் எவன் பார்த்துகிட்டு சும்மா இருப்பான் " என்று அங்கிருந்த ஒரு பெண் சொல்வதாக எழுதி தற்கொலைக்கான காரணத்தையும் அடிக்கோடிட்டு காட்டுகிறார். இதே போல தன் இள வயதில் நடந்து நேர் மறை முடிவெடுத்த ஒரு பெண்ணுக்கும் தனக்கும் உள்ள தொடர்பை சுவாரஸ்யமாகச் சொல்லி கதையை நகர்த்திய தருணத்தில் "அப்படியும் இருக்கலாமென நினைத்தேன்" என்று எழுதி அதிர்ச்சி தருகிறார். சிறு குழந்தைகளை சிறு வயது தானே என்று எண்ணி அலட்சியமாக நடத்தாதீர்கள். அது அவர்களின் உள் மன ஆறாதக் காயமாக இருந்து வளர்ந்த பின் குடும்ப வாழ்க்கையைக் கூட பாதிக்கும் வாய்ப்புண்டு் . ஆசிரியர் இளம்பிறை எழுதிய "பூரணக் குட்டி" மற்றுமொரு கதை. வட்டார மொழி இவர்களுக்கு நன்றாக கை வருகிறது. பூரணக் குட்டி பெயர் காரணம் பதற வைக்கும். கழிப்பறை வீட்டில் இல்லாததால் மலம் கழிக்கப் போன வயற் காட்டிலேயே இவளை பெற்றெடுத்திருப்பார்கள் பூரணக் குட்டியின் தாய். இன்று கூட வீட்டில் கழிப்பறை இல்லாமல் பெண் போன இடத்தில் கற்பு அழிக்கப்பட்டு கொலையும் செய்யப்படும் செய்தி கேள்விப்படுகிறோம். இந்த கதை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாக வந்திருந்தால் ஒரு முத்திரை கதையாக ஆகி இருக்க வாய்ப்புண்டு. தனலட்சுமி பாஸ்கரன் எழுதிய யாசகம் ஒரு கதை கோவில் வாசலில் பூ விற்கும் பெண்ணிடம் அங்கே பிச்சை எடுத்துக் கொண்டிருந்த பெண் குழந்தைகளைப் பற்றி ஞானசுந்தரி விசாரிக்கிறாள் கேட்டு முடித்ததும் இறைவனிடம் தனக்காக வேண்டாமல் அவர்களுக்காக யாசகம் கேட்கிறாள். வாசகம் கேட்ட கையோடு அந்தப் பகுதி கவுன்சிலருக்கு ஒரு விண்ணப்பமும் எழுதி இருக்கலாமோ என்று எனக்குத் தோன்றியது இந்த சிறுகதை தொகுப்பில் நான் எழுதிய மாயக்கண்ணன் என்ற சிறுகதையும் உண்டு . பொதுவாகவே ஆண்கள் எளிதில் சில விஷயங்களை நம்பி விடுவார்கள் ஆனால் பெண்கள் நுண்ணறிவோடு வரக்கூடிய ஆபத்தையும் யோசித்து இயங்குவார்கள் இந்த கதையில் அப்படி ஒரு அவசர தனத்தில் தனக்கு சீட்டு விளையாடும் இடத்தில் அறிமுகமான ஒருவனை தன் தங்கைக்கு திருமணம் முடித்துக் கொடுத்து அது எவ்வளவு பெரிய சிக்கலில் போய் நின்றது என்பதை சிறுகதையாக சொல்லி இருக்கிறேன். 21 பெண்களின் சிறுகதைகளை 25 நாட்களில் தொகுத்து ஒரு தொகுப்பாக வர பெரும் முயற்சி செய்த ஜோஸ்வின் பாவா அவர்களின் சிறுகதை பாப(வ)நாசம் அதாவது பாபநாசம் எடுத்துக்கலாம் பாபநாசம்னு எடுத்துக்கலாம் ஒரு பள்ளி ஆசிரியர் தன் மாணவர்களை அழைத்துக்கொண்டு தாமிரபரணி நதியை சுத்தம் செய்யும் பணிக்கு செல்கிறார்கள் பனிம வயது பிள்ளைகளை பத்திரமாக அழைத்துச் சென்று கொண்டு விடுவது என்பது பெரும் பணி ஒரு சின்ன சிக்கல் கடந்து பத்திரமாக அழைத்து வந்து சேர்த்தாலும் பணியை விட்டு நீக்கப்பட்டதாக அந்தப் பெண்மணிக்கு கடிதம் வருகிறது பல இடங்களில் சம்பளம் வந்தால் போதும் மெனக்கடல் வேண்டாம் என சிலர் முடிவெடுப்பதற்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம் என்று எனக்குத் தோன்றியது பொறுப்பெடுத்தால் தானே பிழைகள் ஏற்பட என்று ஒரு பாதுகாப்பு ஜோனிலேயே தன் பனிக்காலத்தை முடித்து விடுவார்கள் ஒரு பெண் ஆசிரியரின் பரிதாப நிலையை சொல்லும் கதை அர்ஷா எழுதிய "அதிகாரத்தின் களிமண் பொம்மைகள்" சூர்ய பிரகாஷ் தலைமைச் செயல் அதிகாரி. கம்பீர ஆண். தன்னை அழகாக வெளிப்படுத்தக் கூடியவர்.வாசிப்பு பழக்கமுடையவர். கணினியில் நவீன செயல்பாடுகள் நன்கு அறிந்தவர். அவர் அலுவலகத்தில் புதிதாக பணிக்குச் சேர்ந்த தமிழரசு கணவனால் நிராகரிக்கப்பட்டவர். அலுவலகங்களில் பெண்ணை தன் வயப்படுத்த ஆண்கள் பயன்படுத்தும் உத்திகளை சிறப்பாகக் கையாள்வதில் வல்லவர் சூர்ய பிரகாஷ். ஆனால் தமிழரசி அவர் பெண்களை எடைபோட்டு வைத்திருப்பதிலிருந்து எப்படி மாறுபட்டவள் என்பதை தெளிந்த நீரோடை போலச் சொல்லும் கதை. மொத்தத்தில் பல விருதுகள் வாங்கினவர்கள் முதல் தம் முதல் சிறுகதை எழுதியவர் வரை இந்தத் தொகுப்பில் இடம் பெற்றிருப்பது இதன் சிறப்பு. ஒரு சில வெளிநாட்டு பெண்களும் இடம் பெற்றிருப்பதால் அகில உலகத்தின் பெண்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்த கொள்ள உதவும் ஒரு தொகுப்பாக இருக்கிறது. தொகுப்பாசிரியர் ஜெ.பி ஜோஸ்ஃபின் பாபா Swasam பதிப்பகம். தொடரபு கொள்ள வேண்டிய அலைபேசி எண் : 8148066645

ஆனந்த விகடன் பிரசுரத்தில் வந்த ஜெயகாந்தன் கதைகள் என்ற புத்தகத்தை வாங்கினேன். 1960 , 1970 அவர் எழுதிய கதைகளின் தொகுப்பு. விகடனில் வந்தது போலவே அந்தந்த பக்கங்களின் நகைச்சுவைத் துணுக்குகளோடு. அதில் ஒரு நாவல் "ஆடும் நாற்காலிகள் ஆடுகின்றன" அதில் அலங்காரவல்லியம்மாள் என்றொரு கதாபாத்திரம். அவர் கணவன் ஆடலரசன். அவர்கள் வீட்டு அமைப்பு குடும்ப அமைப்பைத் தான் சித்தரிக்கிறார். பிள்ளைகள் சாப்பிடும் போது தாய் சொல்வதாக இப்படி வருகிறது. " சாப்பிடும் போது எதை அதிகம் சாப்பிடலாம். எதை அதிகம் சாப்பிடலாகாது. எந்தப் பொருள் வாய்வு குணம் மிகுந்தது. எது உஷ்ணம், பித்தம், சீதளம் எனப் பிரித்துப் பிரித்துச் சொல்லி அலங்கார வல்லியம்மாள் பரிமாறுவாள். கிட்டத்தட்ட அறுபது வருடங்களுக்குப் பின் இன்றைய பிள்ளைகள் கையாளும் முறை இது. என்ன ஒரு முற்போக்கு சிந்தனையோடு எழுதி இருக்கிறார். "காதலங்கிறது செக்ஸ் இல்ல. காதல் உயர்வானது. உடம்பின் மேல் தான் காதல்னா எல்லோருமே எல்லோரையுமே காதலிக்க முடியுமே. " காதலின் உன்னத்த்தை இதை விட எளிதாக விளக்க முடியுமா?

ஒரு ஞாயிறு அன்று நடந்த நீயா நானாவில் கோபிநாத் ஒரு கேள்வி எழுப்பினார். "ஆண்களுக்கு ரிஸ்க் எடுப்பதில் ஒரு விருப்பம் இருப்பது போல் பெண்களுக்கு தனக்கு வலி ஏறபடுத்திக் கொள்வதில் ஒரு அடிக்‌ஷன் இருக்கிறதோ? " என்றார். ஏன் சாமி! அப்படி இருந்தா குடிச்சுட்டு வந்து பெண்களை அடிக்கிற ஆண்கள் எத்தனை பேர் இருக்கிறாங்க. வலி கிடைப்பது ஒரு கஷ்டமா? அதற்கு டாட்டூ போட்டா வலியை அனுபவிக்கணும். ஆணானாலும் பெண்ணானாலும் அடுத்தவர் நம்மைப் பாரக்க வேண்டும் என்று ஒரு செயல் செய்தால் அது சரியில்லை. அதுல ஒரு வேடிக்கைப் பார்த்தீங்களா? கருப்பாய் இருப்பவர்களுக்கு நாம் அழகாக இல்லையோ என்ற காம்ப்ளெக்ஸ்சை உண்டாக்குபவர்கள் தான் தன் பொன் நிற தோலின் மேல் கருப்பாய் டாட்டூ போட்டுக் கொள்கிறார்கள். நிறத்தில் என்ன இருக்கிறது என்ற பாடத்தை இதில் இருந்து கற்றுக் கொள்ளலாம்.

இவர் வாழ்ந்த காலம் 41 ஆண்டுகள் மட்டுமே. அந்தக் குறுகிய காலத்தில் எங்கள் குடும்பத்துக்கு இவர் போட்ட அடித்தளம் அபாரமானது. அந்த அடித்தளத்தின் பலத்தில் தான் இன்று இந்த ஆலமரம் பரந்து விரிந்து இருக்கிறது. இவரது கொள்ளுப் பேரன் பேத்திகளை வெளிநாட்டிலும் இருத்தி இருக்கிறது. என்றும் உங்களை மறவேன் அப்பா. இந்த ஆல மரம் இன்னும் இன்னும் ஆழமாக வேரூன்ற உங்கள் ஆசி நிலைத்திருக்கணும் அப்பா

Bynge இல் லாசரா அவர்கள் எழுதிய "உத்ராயணம்" என்னும் சிறுகதை வாசித்தேன். உடனே ஒரு உத்வேகம் எழுந்தது. அவருடைய எல்லா கதைகளையும் வாசித்து அத்தனை சொற்களையும் பொக்கிஷமாய் சேகரித்து வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். எனக்கு ஒரு பாக்கியம் இருக்கிறது. வாசித்தவுடன் அவருடைய அருமை மகனுடன் ஒரு conversation வைத்துக் கொள்வேன். இதோ அண்ணன் சப்தரிஷியும் நானும் பேசிக் கொண்டது. நான்: அண்ணன் இன்று லாசரா எழுதிய உத்ராயணம் வாசித்தேன். அதில் கண்ணன் னு குறிப்பிடுவது உங்களைத் தானா? அண்ணன்: ஆமா. உங்களுக்கு ஒரு கூடுதல் தகவல் தரேன். அதுவும் லாசராவின் கதைகளைச் சொல்லும் ரம்யா கண்டுபிடித்த சொன்ன விஷயம். அவர் எழுதும் கதைகளில் பாசிட்டிவ் காரெக்டர்களுக்கு அதிகம் தன் பிள்ளைகளின் பெயரையே பயன்படுத்தி இருக்கிறார். நெகடிவ் காரெக்டர்களுக்கு பெயர் இல்லாமல் அவன் அவள் என்றே எழுதி இருக்கிறார். நான்: இதை இனி கவனத்தில் இருத்தி வாசிக்கிறேன் அண்ணன். அண்ணன்: உங்களுக்கு இந்து தத்துவங்களில் ஆர்வமிருப்பதால் இன்னும் ஒரு விஷயம் சொல்கிறேன். எங்க அப்பா புருவம் திக்கா நீண்டு வளர்ந்து இருக்கும். அது போல் பீஷ்மரின் புருவமும் இரண்டு பக்கமும் நீண்டு வளர்ந்து தொங்கி போர் புரியும் போது தொந்தரவாய் இருக்குமாம். அதனால் இரு போர் வீரர்கள் இரண்டு புறமும் அம்பினால் புருவத்தை தூக்கிப் பிடித்து அவர் போர் செய்வதற்கு இடைஞ்சல் இல்லாமல் பார்த்துக் கொள்வார்களாம். நான்: interesting ஆன விஷயம் அண்ணன். இப்போ ஏன் இந்த விஷயத்தை அண்ணன் சொல்றார் உத்ராயணம் வாசிச்சு பாருங்க புரியும். இப்போ உத்ராயணம் கதையில் நான் ரசித்த வரிகள்: "இது வரை ரெண்டு தடவை கிணற்றிலிருந்து மொண்டு மேலே கொட்டிக் கொண்டாச்சு. காஞ்சாச்சு. ஆனால் உடல் வாணலியாய் பொரிகிறது. இனி மேல் ஈரம் பட்டால் இந்த வயதுக்கு மார்பில் கொலுசு தான். ஒரு தினுசான மயக்கமா? மதிய உறக்கமா?"( மார்பில் சளி நிறைந்து இருமும் போது ஏற்படும் சத்தத்தை மார்பில் கொலுசு என்கிறார்) " இது குறைக்கிற நாயுமல்ல. கடிக்கிற நாயுமல்ல. நாய்களில் ஊமை உண்டோ?" (அட ஆமால்ல! நாய்களின் முக்கிய அடையாளமே குறைப்பு தானே! வாய் பேச முடியாத குறைக்க முடியாத நாய்கள் உண்டா? நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்களா?) "நாங்கள் எங்கே பேசிக்கிறோம். எங்களைப் பிணைக்கும் மௌனச் சரடே எங்கள் பேச்சென்றால் நாங்கள் நிறையப் பேசுகிறோம்" "இரவு வேளை கடலோரம் அலைகள் மோதி மீள்கையில் விட்டுச் செல்லும் நுறைத் துளிகள்.பொரியும் முத்துக் கொதிகள்" கல்வித் தெய்வம் அவரோடு கை கோர்த்துக் கொண்டு வார்த்தைகளை வாரிக் கொட்டி இருக்கிறது. முத்துக்களாய் அவை கதைகள் எங்கும் ஜொலிக்கின்றன.

ஒருவரை நமக்கு ரொம்ம்ம்ப பிடிக்கும்னா அவரைப் பற்றிய புரிதல் நமக்கு 100% இருக்கும். அவ்வளவு அவர்களை நாம் புரிந்து வைத்திருப்பதாலேயே அவர்களுக்கு நம்மை அவ்வ்வ்வளவு பிடிக்கும். ஆனால் இந்த வட்டப் பாதை ரொம்ப அபூர்வமாகத் தான் நிகழும்.

பெண்களாகிய நமக்கு உடம்பு சரியில்லைன்னா, கூட இருக்கிறவங்களுக்கு முதல்ல தோணுற எண்ணம் "நம்ம routine spoil ஆகுமே" என்பது தான். இதை உணராம நாமும் நமக்கு கடைசி priority தான் கொடுக்கிறோம். நம்ம உடம்புக்கே வாய் இருந்தா அழும் என்னையும் கவனிச்சுக்கோன்னு. அதனால் ஒவ்வொருவரும் அக்கரையில் தனக்கு முதல் இடம் கொடுப்போம். ஏன்னா இப்போ வர்ர சின்ன சின்ன வியாதிகள் கூட அத்தனை பேருக்கும் இழுத்து விட்டுட்டுத் தான் போகுது. அதனால் தன்னைக் காத்துக் கொள்வதும் பிறர் நலம் தான்.

மரபணுக்களை அடுத்த தலைமுறைக்கு கடத்தும் கடத்திகளாக நம் கண் முன்னே வளரும் குழந்தைகள் தான் நம் தவறுகளை, பலவீனங்களைக் கண் முன்னே காட்டுகின்றன.

நம் மனதுக்குப் பிடித்தவரும் நாமும் இணையத்தில் ஒரே நேரம் இருந்தாலே இருவரும் இணைந்திருப்பது போன்ற உணர்வு வருகிறதே? உங்களுக்கு எப்படி?

பல ஆண்டுகளுக்குப் பின் என்றோ ஒரு நாள் தான் காதலித்த பெண்ணை மறுபடியும் பார்த்ததை ரசித்துச் சொல்கிறார் இயக்குநர் இமயம் பாரதிராஜா தன்னைப் பேட்டி எடுத்த இயக்குநர் கௌதம் மேனனிடம். இப்போ வந்தாக் கூட ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இருப்பதாகத் தன் 84 ஆம் வயதில் சொல்கிறார். ஆணுக்கு இருக்கும் இந்த சுதந்திரம் பெண்ணுக்கு இருக்கிறதா? ஓ !! நம் நாட்டின் பண்பாட்டைக் காக்கும் தலையாய கடமை பெண்ணிடம் அல்லவா இருக்கிறது.

45 வருடங்களுக்கு முன் ஒரு காட்சி அப்பா இல்லை. அம்மா மட்டுமே . மருத்துவமனையில் பிள்ளை பெற்றவள் ஓடி வந்து அம்மாவைப் பற்றிய படி காலில் விழுந்து அழ, அம்மா அழ, சுற்றி இருந்தவர்கள் அத்தனை பேரும் அழ உள்ளே தொட்டிலில் குழந்தை தனியாக அழத் தொடங்கியது. பிள்ளை பெற்றவள் வேறு யாரும் இல்லை நானே தான். காதல் திருமணத்தால் கோபத்தில் இருந்த அம்மா பிள்ளை பெற்ற மூன்றாம் நாள் தான் பார்க்க வந்தார்கள். இன்று ஏன் இது நினைவுக்கு வருகிறது? யாருடைய ஆதரவும் இல்லாமல் குடும்ப வாழ்க்கையைத் தொடங்குவது, தனி ஒருத்தியாய் ஆதரவில்லாமல் பத்து மாதம் சுமந்து பிள்ளை பெறுவது. தாய் இணைந்த கையோடு கணரிடமிருந்து அழ அழ பிரித்துச் செல்வது இதற்கெல்லாம் என்ன விலை? என் கணவரிடம் சொன்னார்கள் "அவளையும் குழந்தையையும் மட்டும் தான் அழைத்துச் செல்ல முடியும். விருப்பம் இல்லையென்றால் இங்கேயே வைத்துப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்" இத்தனைக்கும் மேலே பணி புரிந்து இல்லற சுமைகளுக்கு தோள் கொடுக்கிறாளே அந்த வலிகளுக்கும் விலை நிர்ணயிக்க முடிந்தால் கணக்கு போடலாம். இல்லறத்தில் யார் அதிகம் செலவு செய்தது என. பெண்கள் ஆண்களின் குடும்பச் சுமைக்கு தோள் கொடுக்கத் தான் பணி புரிய வந்தார்கள். தனக்கான செலவுகளைத் தானே பார்த்துக் கொண்டு கணவனைக் கொஞ்சம் விடுவிக்கலாமே என நினைத்தார்கள். இன்றைய நிலைமை என்ன? இன்று எத்தனை பேருக்கு அது நினைவில் இருக்கிறது. என்னமோ மனசு தொய்ந்து இருக்கிறது. சொல்லணும்னு தோணுச்சு.

# மன ஒடுக்கம். Inferiority complex க்கு மிக அழகான தமிழ்ச் சொல் மன ஒடுக்கம். சிறு வயதிலிருந்தே என்னிடம் தன்னம்பிக்கை மிகுந்து இருந்ததை உணர்ந்திருக்கிறேன். நான் பெரிய அழகி எல்லாம் இல்லை. என் இரு தங்கைகளும் எங்க அப்பாவைப் போல பொன் தோல் உடையவர்கள். நான் எங்க அம்மாவைப் போல மாநிறம். "உங்க தங்கச்சியா. பார்த்தா தெரியவே இல்ல. " இது நிறத்தை மட்டுமே குறிப்பிடுவது என்பது எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். மூவரில் உயரமும் உயரத்துக்கு ஏற்ற உடம்பும் உடையவள் நான். அது ஒரு பொருட்டாகவே ஆரம்பத்தில் இருந்ததில்லை. இதே ஒடுக்கத்தை என் மகளும் சந்தித்திருக்கிறாள். ஒருத்தி அப்பாவைப் போல. மற்றொருத்தி என்னைப் போல. இப்போ கொஞ்சம் மாற்றம். "உங்க அக்காவா? பார்த்தா தெரியவே இல்ல" ஆனா எங்க அப்பா என்னை ஒரு ஆண் பிள்ளையைப் போல வளர்த்தார். வங்கி, தபால் நிலையம், ரயில் நிலையம் ஒவ்வொரு இடத்துக்கு அவர் போகும் போதும் என்னை அழைத்துச் செல்வார். பெண் பிள்ளைகள் எங்க பகுதியில் சைக்குள் ஓட்டாத போது என் 12 வயதில் Francis என்ற ஒரு அண்ணனை வைத்து எனக்கு சைக்கிள் ஓட்டச் சொல்லித் தந்தார். நல்லா ஓட்டப் பழகியவுடன் தாமு என்ற பக்கத்து வீட்டுப் பையனோட போட்டி போட்டு ஓட்டி பால் கொண்டு வந்த ஒரு சிறுமி மீது மோதி வீட்டுக்குப் புகார் வந்த போது சமாதானம் செய்து பணம் கொடுத்து அனுப்பினார். என்னை முதுகில் தட்டி கவனமா ஓட்டணும் என்றார். இப்படி பதினைந்து வயது வரை அவர் போட்ட அடித்தளம் தான் இன்று வரை கட்டடத்தை உறுதியாக நிற்க வைத்திருக்கிறது. அதனால் அன்று முதல் இன்று வரை என் பலங்களை மட்டும் நினைத்திருக்கிறேன். பலவீனங்களை பலப்படுத்த மட்டுமே கவனத்தில் கொண்டிருக்கிறேன். என் தன்னம்பிக்கையே என்னை மேலும் மேலும் அழகாக்கியது. இப்போ அடுத்த பக்கத்துக்கு வருவோம். சமுதாயம் சொல்லும் பல பலங்கள் இருந்தும் அடுத்தவரோடு பொருத்திப் பார்த்து தன்னை தாழ்வாக நினைத்துக் கொள்வார்கள் ஒரு சிலர். அதுவே எந்த ஒரு காரியத்திலும் இறங்கும் துணிச்சலைத் தராது. போதாததற்கு துணிந்து இறங்குபவர்களை இளக்காரமாகப் பேச வைக்கும். இது தான் நம் பெர்சனாலிட்டியை எவ்வளவு அழகானவராக இருந்தாலும் அசிங்கமாகக் காட்டும். நம் பிள்ளைகளோ பேரப் பிள்ளைகளோ வளரும் போதே அவர்களுக்குள் தாழ்வு மனப்பான்மை வந்து விடாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அதிகம் வீட்டில் நடக்கும் Body shaming, அறிவை ஒப்பிட்டுப் பேசுதல் போன்றவற்றால் தான் மன ஒடுக்கமே உண்டாகும். அதைத் தவிர்க்க வேண்டும். மற்ற திறமைகள் தானாக வளர்ந்து விடும். நான் மிகவும் அஞ்சுவது மன ஒடுக்கம் உடையோருடனான நட்பு, உறவு.

"நீ உன் வாழ்க்கையின் வசந்த காலமெனும் வாலிபப் பருவத்தில் கடவுளை அழைக்காவிடில் குளிர் காலமெனும் முதுமைப் பருவத்தில் அவர் வர மாட்டார்." இன்று வாசித்ததில் என்னை பாதித்தது. என்னைப் பொருத்தவரை எப்போ அழைத்தாலும் தயங்காமல் வந்து அரவணைப்பவன் தான் இறைவன். நீங்க உங்க கருத்தைச் சொல்லுங்க.

மலரினும் மெல்லிய மனமுடையார் இந்த பூ பேர் தெரியாது. மகிழம்பூவா இருக்கலாம். நல்ல மணம் அத்த இடத்தைக் கடக்கும் போது வா வா என்றழைக்கும். அத்தனை பேரும் அலட்சியப்படுத்திய அழைப்பை ஒருவர் மதித்தார். தினம் உதிரும் பூக்களை அழகாக அடுக்கி வைத்தார். நான் இன்று அவரிடம் பேசினேன். ஆங்கிலத்தில் தான். ரொம்ப ஆர்வமா தினமும் அலங்கரிக்கிறீங்களே! என்றேன். அதற்கு அவர் சொன்ன பதில் தான் பதிவெழுதத் தூண்டியது. இரவெல்லாம் நிறைய பூக்கள் உதிர்ந்து கிடக்குது. அப்படியே விட்டால் ஏறி மிதித்து நடந்து போவாங்க. அது எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும். அதனால விழுந்த பூக்களை அலங்கரிப்பேன் என்றார். ஒரு நல்ல விஷயம் என்னென்னா இதன் பக்கத்தில் உதிர்ந்து கிடக்கும் பூக்களையும் மக்கள் மிதிப்பதில்லை. ஒதுங்கிச் செல்கிறார்கள். மலரினும் மெல்லிய மனமுடையவர்கள்.

நமக்கு அவர்களைப் பார்த்துப் பொறாமைப் பட எவ்வளவோ விஷயங்கள் இருக்கும். ஆனால் நமக்கு பொறாமையே வராது. அவர்களிடம் இல்லாத ஒரு விஷயம் நம்மிடம் இருக்கும். அதைப் பார்த்துப் பொறாமைப்படுவார்கள். இவர்களைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்.

இது என்னாது? உங்க பேரை அடித்தால் google map இல் உங்கள் பெயரில் உள்ள எழுத்துக்களுக்கு ஏற்ற மாதிரி Landscape ஐ எடுத்து வருகிறது. படம் இணைத்திருக்கிறேன் பாருங்கள். என்ன செய்யணும்? Google search ல nasa னு அடிங்க. கீழே வர்ர வரிசையில் your name in landsat னு வரும் அதைத் தேர்ந்தெடுங்க. உங்க பெயரைச் சொல்லச் சொல்ற இடத்துல பேரை டைப் பண்ணுங்க. படத்தில் உள்ள படி வரும். முயன்று பார்த்து enjoy பண்ணுங்க.

#நான் கேட்ட நற்செய்தி 2

"அதிகாரம் எப்போதுமே ஒரே இடத்தில் குவிந்து கிடக்கக்கூடாது. அது பரவலாக்கப்பட வேண்டும். அப்போது தான் தவறுகள் குறையும். பணிகள் முடிவுக்கு வரும். " ஆமாங்க நினைச்சுப் பார்த்தா வேலை நடக்காத ஒரு அலுவலகத்தை உற்று நோக்கினா மற்றவர் மேல் நம்பிக்கை இல்லாமல் அத்தனை பொறுப்பையும் தானே சுமந்து , தானும் முடிக்க முடியாமல் பணிகள் தேங்கிக் கிடப்பதைப் பார்க்கலாம். வீடுகளில் மாமியார் மருமகளிடம் வேலைகளைப் பிரித்துக் கொடுக்கத் தெரியாமல் தானே செய்து புலம்பிக் கிடப்பதைப் பார்க்கலாம். அதிகாரம் தேங்கும் போது மாற்றி யோசிக்கும் வாய்ப்பு இல்லாமல் போய் விடுகிறது. தவறு ஏற்பட்டு விட வாய்ப்பு அதிகம். பிரித்துக் கொடுத்து விட்டால் நாம் மேற் பார்வை மட்டும் பார்த்தால் போதும். சிந்திப்போமா.

#நான் கேட்ட நற்செய்தி 1

ஞாயிற்றுக் கிழமை சர்ச்க்குப் போனேன். குருவானவர் சொன்ன ஒரு விஷயம் பகிரணும்னு தோணுச்சு. "தன்னிடம் இருப்பதிலிருந்து கொடுப்பது மனித இரக்கம். தன்னிடமிருப்பதை எல்லாம் கொடுப்பது இறை இரக்கம்" அருமைல்ல. யாரோ ஒருவருக்கு நம்மிடமிருப்பது எல்லாம் கொடுத்து விடலாம்னு தோணும். அந்த நட்பை எக்காரணம் கொண்டும் கை நழுவ விட்டிடக் கூடாது.

"பிரமிக்க வைத்த பிரபலம்" முக நூல் தந்த வரங்களில் மிகப் பெரியது யாரை வேண்டுமானாலும் யார் வேண்டுமானாலும் நெருங்கிப் பேசி விடலாம். அப்படி எனக்கு பலர் அறிமுகமாகி இருந்தாலும் நான் சொல்லப் போகிறவர் அதையெல்லாம் தாண்டி உயர்ந்தோங்கி நிற்பவர். இவர் ஒரு மிகப் பெரிய எழுத்தாளரின் மகன். தன் சிறு வயதிலேயே ஒரு பாப்புலாரிட்டியை பார்த்து வளர்ந்தவர். ஆனால் அந்த பெருமிதம் அவரிடம் கொஞ்சம் கூட இருக்காது. பரந்த வாசிப்பு உடையவர். மிகச் சிறப்பாக எழுதக் கூடியவர். இதையெல்லாம் தாண்டி மிகவும் ருசியாக சமைக்கத் தெரிந்தவர். நான் பிரமித்த முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால் ஈகோ கிஞ்சித்தும் இல்லாதவர். தான் ஆண் என்ற அகந்தை அற்றவர். இவர் அசோக் லேலான்டில் பணி புரிந்த போது இவர் மனைவி வங்கி மேலாளர். எனக்கு இந்த வேலை நல்லாத் தெரியும் மனைவிக்கு இந்த விஷயம் நல்லாத் தெரியும். அவரவருக்குத் தெரிந்த பொறுப்பு இரண்டு பேரும் எடுத்துக் கொண்டோம். இதில் ஆண் என்ன பெண் என்ன என்பார். பல பிரபலங்கள் இவர் வீட்டிற்கு வந்து தங்கி இருக்கிறார்கள். பல பிரபலங்களின் தனிப்பட்ட அலைபேசி எண் இவரிடம் உண்டு. யாரையும் தானாய் அழைத்து பேச மாட்டார். இவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தால் தந்தை பற்றிய செய்தி தாய் பற்றிய செய்தி ஏன் பாட்டி பற்றிய செய்தி கூட அருவி போல் கொட்டும். நாம் உம் மட்டும் கொட்டிக் கொண்டிருந்தால் போதும். நான் இவர் வீட்டுக்குச் சென்று திரும்பும் போது இவர் கொடுத்து விட்ட பொருட்கள் தாய் வீட்டு சீதனம் போல் இருந்தது. மனதிலிருந்து "அண்ணா " என்று நான் அழைக்கும் ஒரு நபர். " உன் மனைவியைத் தவிர மற்ற பெண்கள் அனைவரையும் சக்தியின் வடிவமாகத் தான் பார்க்கணும் " என்று இவர் அப்பா சொல்லி வளர்த்திருக்கிறார் . அப்படியே வளர்ந்திருக்கிறார். இவருக்கு ஒரே ஒரு பெண். அவள் இப்போ பல் மருத்துவர். நான் நினைப்பேன் இவருக்கு ஒரு மகன் இருந்திருந்தால் சமுதாயத் துக்கு ஒரு நல்ல ஆண் மகன் கிடைத்திருப்பான். நான் பிரமித்துப் பார்க்கும் அந்த பிரபலம் பிரபல எழுத்தாளர் லா.ச.ர அவர்களின் புதல்வன் எழுத்தாளர் சப்தரிஷி. இவர் தன் பரந்த மனதின் முக்கியம் கூட தெரியாமல் ஒருவரை யொருவர் அன்பு செய்வது என்பது அவ்வளவு பெரிய விஷயமா என சாதாரணமாக கடந்து செல்வர். அவர் எனக்கு நண்பரானது முக நூல் எனக்கு செய்த அருந் தவப் பயன்.

#social awareness #Toxic relationship

சமீபத்திய " நீயா நானா" வில் காதல் தோல்வி உற்றுத் தவிக்கும் பெண்ணை அத்தனை பேரும் பாராட்டினார்கள். அந்தப் பெண்ணே நிகழ்ச்சியில் அதை ஒத்துக் கொள்ளவும் செய்தாள். அது தான் தனது முதல் காதல் அதனால் விட முடியவில்லை என்றாள். தான் மிகவும் டாக்ஸிக்காக நடந்து கொண்டதாக அவளே ஒத்துக் கொள்ளவும் செய்தாள். இருந்தும் வேறொரு பதிவு ஒரு குழுப் புகைப்படத்திலிருந்து அவர்கள் இருவர் மட்டும் இருக்கும் ஒரு புகைப்படத்தை எடுத்து பதிந்து "இந்தப் பொண்ணு ரொம்ப டாக்ஸிக்கான பொண்ணு " என எழுதி இருக்கிறார்கள். அதைத் தான் அவளே சொல்லிட்டாளே அப்புறம் என்ன புதுக் கண்டுபிடிப்பு. அவங்க ரெண்டு பேரில் யார் செய்தது தப்பு என விவாதிக்க வேண்டாம். அதன் பின் உள்ள மனோ தத்துவத்தை மட்டும் நான் பேசுகிறேன். இருவர் காதலிக்கிறார்கள் வேண்டாம் இருவர் பழகுகிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.்அதில் ஒருவருக்கு அந்த அனுபவம் புதிது. அது தான் இத்தப் பெண் சொன்னது போல் முதல் காதல்.்இவள் மனதில் இருக்கும் அதே மகிழ்ச்சி அதே அனுபவம் அடுத்தவருக்கு இருக்காது. ஆனால் இருப்பதாக இவள் நம்பிக் கொள்வாள்/ன். குறுகிய காலப் பிரிவு வரும் போது தன்னைப் போலவே அடுத்தவரும் துயரப்படுவார்கள் எனக் கற்பனை செய்து கொள்வாள். அது இருக்கலாம் இல்லாமலும் போகலாம். அவரால் சரி செய்ய முடியாத பிரிவை தான் சரி செய்து விடலாம் என நம்புவாள். அதற்கு எடுக்கும் முயற்சியைத் தான் நாம் டாக்சிக் என்கிறோம். அனேக சமயங்களில் பிரிந்து செல்பவர் தான் பழகுவதற்கு முதல் அடியை எடுத்து வைத்திருப்பார்கள். ஏன் அழுத்தம் கூட கொடுத்திருப்பார்கள் அவர்களைப் பொறுத்தவரை தான் ஆசைப்பட்டதை அடைந்த உடன் அவர்கள் நிறைவடைந்திடுவார்கள். அதனால் தான் அடுத்து நகர முடிகிறது. நகர முடியாத ஒருவர் முயற்சி செய்வதோ முடியாத போது தற்கொலை செய்வதோ நடக்கிறது. நான் இங்கே பெண்ணுக்காக வக்காலத்து வாங்கவில்லை. ஆண் பெண் இருவரிலுமே பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள். பழகத் தொடங்கிய உடன் அதை நண்பர்களிடம் பிரகடனப்படுத்திய ஒருவனுக்கு பிரிய நினைத்ததும் பகிர ஆட்கள் இருக்கிறார்கள். அதில் கிடைக்கும் சரியான/ தவறான உதவிப்படி அவன் வாழ்க்கை அமைகிறது. ஆரம்பத்தைப் பகிராத பெண் பிரிய நேரும் போதும் பகிர ஆள் இல்லாமல் தன் காதலனின் நண்பர்கள் மூலம் முயற்சி செய்கிறாள். அதைத் தான் டாக்ஸிக் என்கிறோம். இது இன்று நேற்று அல்ல. அன்றே பாடி வைத்தான் கவிஞன் " நினைக்கத் தெரிந்த மனமே உனக்குப் பழகத் தெரியாதா? பழகத் தெரிந்த உயிரே உனக்கு விலகத் தெரியாதா" என்று. பழகி விட்டதால் இறுதி வரை இருந்து தான் தீர வேண்டும் என்று நான் சொல்லவில்லை. அது ஒரு முறையான பிரிதலாக இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் இருவருக்கும் அந்தக் கடமை இருக்கிறது. ஒருவரிடம் நெருங்க எவ்வளவு முயற்சி எடுக்கிறீர்கள் அதே முயற்சி விலகும் போதும் காயம் படாமல் / படுத்தாமல் விலக எடுக்க வேண்டும். முயற்சிப்போம்.

கரிப்பு மணிகள் 3

"கரிப்பு மணிகள் " முதல் பதிப்பு 2013 இல் வந்திருக்கிறது. அதிலுள்ள ஒரு வரியைத் தருகிறேன். பதிமூணு வருடங்களுக்குப் பின்னும் இன்றும் அதே நிலை தொடர்வதை நினைத்துப் பாருங்கள். "பவருள்ளவ ( இந்தக் கதை நெடுக இறுதியில் வர வேண்டிய " ன்" னை விட்டே எழுதுகிறார்கள். விடும் போது பால் மாறி விடுகிறது. ஆணைப் பற்றிச் சொல்வது பெண் போல் குறிப்பிடப்பட்டு விடுகிறது. ஆனால் அது அங்கு உள்ள பேச்சு மொழி போல) சேட்ட செஞ்சா அது லாவம்னு அடங்கிப் போற பெண்டுவளத்தா இது வரைக்கும் நான் கேள்விப்பட்டிருக்கே. பாத்துமிருக்கே நீ தான் தயிரியமா எடுத்துச் சொல்றே" பல பெண்கள் தாம் வரம்பு மீறிக் கையாளப்படும் போது கையாள்பவன் பவருள்ளவனாக இருந்தால் அவனுக்கு தன்னைப் பிடித்ததே பெரும் பாக்கியம் என்பது போல் உணர்ந்து வளர விடுகிறார்கள். அது கை மீறிப் போகும் போது வெளியிடுகிறார்கள். அப்போ அதுவே அவர்களுக்கு எதிராகத் திரும்பி விடுகிறது. இந்த நிலை இன்று வரை இருக்கிறது. மாற்றம் பெண்களிடமிருந்தே தொடங்க வேண்டும். மிக அழகாகவோ, திறமையாகவோ, பொருளாதார வசதியோடோ so called பவருள்ளவனாகவோ இருக்கும் ஒருவன் "உன் விருப்பமின்றி" உன்னைத் தொட்டாலும் எதிர்க்கப் பழகு. இத்தகைய சிறந்த ஒருவனுக்கு நம்மைப் பிடித்ததே பெரிய விஷயம் என பெருமை கொள்ளாதே. அவன் வேலை முடிந்ததும் உன்னைத் துச்சமாய் தூக்கி எரிவான். மீண்டும் வருவேன்.

கரிப்பு மணிகள் 2

கரிப்பு மணிகள் - ராஜம் கிருஷ்ணன். இதை வாசித்த பின் இனி சமையலில் உப்பிடும் போது நம் கண்ணீர் துளிகளும் இணைந்து உப்பின் சுவை கூடிப் போகலாம். எத்தனை விதமான கஷ்டங்களைக் கடந்து இந்த உப்பு நம்மை வந்து சேருகிறது என நமக்கு புரிய வைக்கும் ஒரு நாவல். இது வரை வாசிக்காதவர்கள் வாசிக்க வேண்டிய ஒன்று. உப்பளத்தில் பணிக்கு வரும் இளம் பெண்களுக்கு உபத்திரவம் கொடுக்கும் கங்காணிகள். சம்மதிக்க மறுப்பவர்களுக்கு பணி மறுப்பு. "போய்த் தொலையுது" ன்னு சம்மதிச்சிட்டால் அடுத்து குழந்தை சுமக்கும் துயரம். தொடர்ந்து வரும் பேறு கால அவதி. அன்னக்கிளி அந்த வெள்ளை வெளேரென்ற உப்பளக் களத்தில் தன் இரத்தம் சிதற விழுந்து கிடப்பதை விவரிக்கும் போது உப்பின் நிறம் சிவப்பாக உறுத்துகிறது. ப்பா!! என்னால் வாழ்நாளுக்கும் மறக்க முடியாத காட்சி. "கண்டவனுக்கும் முந்தி விரிச்சு வயித்துல பிள்ளை வாங்கிட்டு வந்து நம்ம உசுர வாங்குதுங்க" ன்னு வசைச் சொல் வேறு. அந்த நேரத்தில் பிறக்கும் குழந்தையும் பெண் பிள்ளையாகப் போக நமக்கே "ஐய்யோ! அடுத்தும் ஒரு பொட்ட பிள்ளையா" என அடி வயிற்றிலிருந்து ஒரு கூக்குரல் எழும். உணர்வு சரியா பிரதிபலிக்கணும்னு பாதிக்கும் இடம் வரும் போதே ஒரு பதிவைப் போட்டு விடுகிறேன். மீண்டும் வருவேன்.

கரிப்பு மணிகள் - ராஜம் கிருஷ்ணன்

அதிகம் கேள்விப்பட்டு நான் இது வரை வாசிக்காமலிருந்த நாவல் மூத்த தமிழக எழுத்தாளர் ராஜம் கிருஷ்ணன் அவர்கள் எழுதிய "கரிப்பு மணிகள்" தற்போது ஊரக நூலகத்தில் கிடைத்து வாசிக்கத் தொடங்கி இருக்கிறேன். முதல் அதிகாரத்தில் நான் பார்த்த சிறப்பு அம்சம் வட்டார மொழியில் கதை எழுதுபவர்கள் பயன்படுத்த வேண்டும் எனத் தோன்றியதால் உடனே குறிக்கிறேன். வட்டார மொழி வார்த்தைகளின் அர்த்தம் புரியாமலே வாசிப்பது ஒரு குறையாகவே என் மனதில் இருந்தது. அவர்கள் கதையில் அதிகம் புழங்கப்படாததாக வரும் வட்டார மொழிச் சொல் வரும் இடத்தில் பக்கத்திலேயே அதன் அர்த்தத்தை அடைப்புக் குறிக்குள் போட்டு இருக்கிறார்கள். அது அர்த்தம் புரிவதாக மட்டுமல்லாமல் அது பயன்படுத்தப்படும் வேறு இடங்களிலும் நாம் புரிந்து கொள்ள உதவுகிறது. மொத்தமாக இறுதியில் வட்டார மொழிச் சொற்களும் அதன் அர்த்தங்களும் இருப்பதை விட இது நல்லா இருக்கிற மாதிரி எனக்குத் தெரியுது. வாசிப்பாளர்கள் தங்கள் கருத்தை பகிரவும்.

Couple friendly - Tamil film

Can i have a hug? இந்தக் காலப் பிள்ளைங்க எவ்வளவு சுலபமா ஒரு கட்டிப்பிடி வைத்தியத்தை கேட்டு வாங்கித் தான் பலவீனப்பட்ட நேரத்தில் தன்னை பலப்படுத்திக்கிறாங்க என்பதை அழகான ஒரு காதல் படமா பார்க்க, நீங்கள் தவற விடாமல் பார்க்க வேண்டிய படம் "Couple friendly" amazon prime ல இருக்குது. மூலம் தெலுகுன்னு நினைக்கிறேன். தமிழிலும் இருக்குது. ஹீரோ ஷிவா ( சந்தோஷ் ஷோபன்) ஹீரோயின் ( மானசா வாரணாசி) வாய் பேச முடியாத நடிகை அபிநயா போல சாயல். ஒரு வேளை உறவாக இருக்கலாமோ? இதர முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் யோகி, லிவிங்ஸ்டன் மற்றும் பலர் . இசை : ஆதித்யா ரவீந்திரன். ஒன்றிப் போக வைக்கும் இசை. இயக்குநர் : அஸ்வின் சந்திரசேகர். நாயகன் திருச்சியில் இருந்தும் நாயகி நெல்லையில் இருந்தும் சென்னை செல்வதாகக் காட்டுகிறார்கள். இது தமிழில். மூலப் படம் தெலுகு. Interior decoration எடுத்து வேலை செய்ய ஆசைப்படும் ஒருவர் சரியான வேலை கிடைக்காமல் தத்தளிக்கும் போது rapido மாதிரி bike booling மூலம் சம்பாதிக்கிறார். Bike booling என்கிறார்கள். Rapido வுக்கும் bike booling க்கும் என்ன வித்தியாசம் தெரியல. அப்படித் தான் கதா நாயகனும் நாயகியும் அறிமுகமாகிறாங்க. நாயகிக்கு தங்க இடமே கிடைக்காத போது rent sharing ல ஒரே வீட்டில் தங்கி அந்நியோன்யமாகுறாங்க. அது என்னங்க மொட்டை மாடியில படுக்கிறது கேள்விப்பட்டு இருக்கிறோம். மொட்டை மாடியிலும் உள்ள ஒரு அறையின் மேலே போய் ஹீரோ தூங்குறார். உருண்டு விழுந்தா என்ன ஆகிறது. ஆனாலும் அங்கே படுத்துக்கிட்டு வானத்து நட்சத்திரங்களைப் பார்க்கிறது டிவைன். அதுவும் ஜோடியா படுத்துக்கிட்டு பார்க்கும் போது சான்சே இல்ல. பல இடங்களில் DOP கலக்கி இருக்கிறார். இப்ப 2k kids வாழ்வியல் முறையைக் காட்டும் படங்கள் வரத் தொடங்கிடுச்சு. இதுவும் அந்த வகையில் ஒன்று தான். இப்போ உண்மையான காதல் இல்லை. பிடிக்கலைன்னா உடனே பிரிந்து வேற ஆளப் பிடிச்சிடுறாங்கன்னு சொல்றோம்ல. அது இல்ல. "நீ என்னை விட்டுட்டு போயிட மாட்டேல்ல" என்று ஒரு இடத்தில் நாயகனும், ஒரு இடத்தில் நாயகியும் கேட்பது போன்ற காதல். எனக்குப் பிடிச்சிருந்தது. நீங்களும் பார்த்திட்டு சொல்லுங்களேன்.

மிண்டியும் பறஞ்சும் அமேசான்

அமேசான் ப்ரைம் மலையாளம் இயக்குநர் : அருண் போஸ் முக்கிய நடிகர்கள் : உன்னி முகுந்தன், ( சனல்) அபர்ணா பால முரளி. ( லீனா வர்கீஸ்) ஜாஃபர் இடுக்கி ( வர்கீஸ், லீனாவோட அப்பா) , மாலா பார்வதி ( சனலோட அம்மா. மலையாளத்தில் மிண்டுறதுன்னாலும் பறையறதுன்னாலும் ஒரே அர்த்தம் தானே என்று சிந்தித்த படி படம் பார்க்கத் தொடங்கினால் மனதோடு மனது நெருக்கமாக பேசுவதற்கு பயன்படுத்துவது என்பது புரிந்தது. சரி தானா ன்னு மலையாளம் தெரிந்தவர்கள் தான் சொல்லணும். படத்துக்கு பெயர் மிகச் சரியானது கணவனை நினைத்து மனைவியும் மனைவியை நினைத்து கணவனும் முடிவெடுக்கிறார்கள். ஒரு சிலரது வாழ்க்கை எதிர் பாரா நிகழ்வுகள் நிறைந்ததாய் மேடும் பள்ளமுமாய் இன்பமும் துன்பமுமாய் கலந்து இருக்கும். ஒரு சிலருக்கு வாழ் நாள் முழுவதும் துன்பம் மிகுந்ததாய் இருக்கும். ஆனால் அபூர்வமாய் வெகு சிலருக்கு எந்த வித சிரமமும் இல்லாமல் ஐஸ் க்ரீம் தொண்டையில் வழுக்கிக் கொண்டு செல்வது போல் சுலபமாய் இருக்கும் வாழ்க்கை. இந்தக் கடைசி வகையைச் சேர்ந்தவர்களின் கதை தான் படம். ஹீரோ வெளி நாட்டிலிருந்து தன் மனைவியைப் பார்க்க வருகிறார். விமான நிலையத்திலிருந்து தன் வீட்டிற்குச் சென்று தாயைக் கண்டு, தங்கையின் கணவரின் காரை எடுத்துக் கொண்டு மனைவியை வந்து சந்திக்கிறார். இதற்கு இடையில் ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்கு தொடர்பாய் பழைய காட்சிகள் ப்ளாஷ் பேக்கில் இடைச் செருகலாய் வருகிறது. கணவன் மனைவிக்கு இடையே ரொம்ப மென்மையாய் காதல் சீண்டல்கள். அருமையான பாடல்கள். எந்த ஒரு வில்லத்தனமும் இல்லாமல் வரும் அத்தனை கதா பாத்திரங்களும் மிக நல்லவர்கள். இப்படியான வாழ்க்கை ரொம்ப சுவாரஸ்யமற்றதாய் இருக்குமோ என நான் நினைத்தது மட்டுமே வில்லத்தனம். அழகான கதாநாயகன், நன்கு மெலிந்து உடல் எடை குறைத்த அழகான கதா நாயகி. இவர்களின் காதல் வீட்டுக்குத் தெரியும் போதும் பெரிதாய் பிரச்னையில்லை. பெரு மழையோடு பல நிலச் சரிவுகள் நடக்கும் பாதையில் சனலில் சுமுகமான பயணம், காதல் திருமணம் செய்த கணவனும் மனைவியும் திருமணமான ஆரம்பத்திலேயே நாடு விட்டு நாடு பிரிந்து இருந்தாலும் அவர்களிடையே எந்த ஒரு சிக்கலும் இல்லை. இப்படி போக்குவரத்தற்ற சாலையில் ஆட்டோ கியர் வண்டியில் பயணம் போவது போல் ஒரு படம் பார்க்க ஆசைப்பட்டால் இந்த படத்தைப் பார்க்கலாம்.

மான் குட்டிகளும் பருந்துகளும்.

மான்குட்டிகளும் பருந்துகளும் தொகுப்பாசிரியர் ஜெ.பி. ஜோஸபின் பாபா. உலகின் பல பகுதிகளிலிருந்து 21 பெண்களின் சிறுகதைகளைத் தொகுத்து உருவான புத்தகம். நான் அதிலுள்ள ஒரு சில கதைகளைப் பற்றி சின்ன சின்ன குறிப்புகள் தருகிறேன். வாசிப்பு ஆர்வமுள்ளவர்கள் வாங்குவதற்கு கீழுள்ள எண்ணைத் தொடர்பு கொள்ளலாம். சுவாசம் பதிப்பகம் ஹரன் பிரசன்னா. அலைபேசி எண் 8148066645 கோவையைச் சேர்ந்த அகிலாவின் எழுத்துக்கு நான் ரசிகை. அதனால் "காயம்" என்ற அவர்களின் சிறுகதையை முதலில் எடுத்து வாசித்தேன். ஒவ்வொரு பெண்ணுக்குமே சிறு வயதில் நடந்த நிகழ்வால் , யாரிடமும் சொல்ல முடியாமல் போய் , அழுத்தமான காயமாய் மனநில் பதிந்த விஷயம் ஏதாவதொன்று இருக்கும். அது இல்லாத பெண் பாக்கியசாலி. ஆரோக்கியமான குடும்ப வாழ்வைப் பெற்றிருப்பாள். அத்தகைய ஒரு பெண்ணின் கதை தான் காயம். ஊட்டி போகும் வழியிலுள்ள கேத்தியின் இளங்காலைப் பொழுதின் வர்ணனையோடு கதை தொடங்குகிறது. அங்கே யூக்கலிப்டஸின் மணம் எல்லா வீடுகளிலும் இருப்பதற்கான காரணமாக இவர் சொல்லப்படுவது அனேகமாக உண்மையாகவும் இருக்கலாம். "கண்கள் ஒரு நல்ல பேச்சு கடத்தி. வெகு சகஜமாக பாலம் போட்டு விடலாம். கண்களைத் தவிர்ப்பவர்களை பேச முற்படாதவர்களாக சங்கோஷப்படுபவர்களாக கொள்ளலாம்" என்கிறார். மன நலம் சார்ந்த மிகச் சரியான உண்மை. திருமணத்துக்கு முன்பே கருவுற்றதால் தற்கொலை செய்து கொண்ட ஒரு பெண்ணைப் பற்றி கூறுகையில் "ரொம்ப ஸ்டைலா டிரஸ் பண்ணிக்கும். திமிரா பேசும். அப்புறம் எவன் பார்த்துகிட்டு சும்மா இருப்பான் " என்று அங்கிருந்த ஒரு பெண் சொல்வதாக எழுதி தற்கொலைக்கான காரணத்தையும் அடிக்கோடிட்டு காட்டுகிறார். இதே போல தன் இள வயதில் நடந்து நேர் மறை முடிவெடுத்த ஒரு பெண்ணுக்கும் தனக்கும் உள்ள தொடர்பை சுவாரஸ்யமாகச் சொல்லி கதையை நகர்த்திய தருணத்தில் "அப்படியும் இருக்கலாமென நினைத்தேன்" என்று எழுதி அதிர்ச்சி தருகிறார். சிறு குழந்தைகளை சிறு வயது தானே என்று எண்ணி அலட்சியமாக நடத்தாதீர்கள். அது அவர்களின் உள் மன ஆறாதக் காயமாக இருந்து வளர்ந்த பின் குடும்ப வாழ்க்கையைக் கூட பாதிக்கும் வாய்ப்புண்டு் புத்தகத்தை வாங்கி வாசித்து இன்புறுங்கள்.

நகுலனின் நாலு கட்டு வீடு - குமரி உத்ரா

" நகுலனின் நாலு கட்டு வீடு" ஆசிரியர் : குமரி உத்ரா. வேரல் பதிப்பகம் . விலை : 140 ரூபாய் . முதல் பதிப்பு : ஜனவரி 2026 . இந்த சிறுகதை தொகுப்பிற்கு அழகான முன்னுரை கொடுத்திருக்கிறார் நட. சிவகுமார். இவர் குமரி உத்ராவின் கதைகள் மருத நிலப்பரப்புக்குள் உலாவும் உதிரி கதை மாந்தர்களைச் சுமந்து கொண்டு காட்டாற்று வெள்ளம் போல் நகருகிறது என்கிறார். தன் 14 வயதுக்குள் தான் பயணப்பட்ட பாதைகளில், வழித்தடங்களில் தன் கண்ணில் பட்ட காட்சிகளையும், செவி வழி கேட்ட நிகழ்வுகளையும் , தன் அனுபவங்களாகவும் கதைகளாகவும் லேசாக தொட்டு விட்டு சென்றதாக சொல்கிறார் உத்ரா. இது 11 சிறுகதைகள் அடங்கிய தொகுப்பு . முதல் கதை அரளிப்பூ. வட்டார வழக்கில் எழுதப்பட்ட கதை. உழைப்பாளி மேனகா. எல்லோரும் அவளை மேனா என்றே அழைக்கிறார்கள். அதனால் மேனகா என முழுமையாக அழைக்கும் சின்னப் பண்ணை அழகுவை அவளுக்கு ரொம்ப பிடிக்கிறது. மேனகாவின் துள்ளலான வாழ்க்கையைச் சொல்லிச் செல்கிறது கதை . வீட்டில் வளரும் அரளிச் செடியைப் பற்றி சொல்லும் போது அரளிச்செடியின் வேர் மருந்தாக பயன்படுவதைச் சொல்லி " கெட்டது 10 இருந்தா நல்லது இரண்டு இருக்கும். நல்லதை மட்டும் நாம பயன்படுத்தணும் என்கிறார் வைத்தியர். இது பொருட்களுக்கு மட்டுமல்ல மனிதர்களுக்கும் தானே. அரளிச்செடி ஒரு தவறான கதை முடிவுக்கு நம்மை அழைத்துச் சென்றாலும், நேர்மறையாகவே முடித்திருக்கிறது. "முட்டை கிறுக்கி" இரண்டாவது கதை. பாளை தெற்கு பஜார் சர்ச்சின் வாசலில் இருந்து ஸ்வட்டர் பின்னும் ஒரு வட இந்திய பெண் நினைவுக்கு வந்தார். அம்மா இல்லாத சமயம் சோறும் குழம்பும் இரண்டு வகை காய்கறியுடன் கொடுக்கும் மகளுக்கு வாழையிலை போட்டு சாப்பாடு கொடுக்க வெகு நாள் ஆசை. நாம மட்டும் சுட சுட தோசை சாப்பிடுகிறோம் ஆனால் ராப்பாடிக்கு மட்டும் கண்ணில் படாமல் வைத்து விடுகிறோம் அது தவறு என்று உட்கார வைத்து தோசை சுட்டு போட்ட ஒரு அண்ணன் இதை வாசிக்கும் போது எனக்கு நினைவுக்கு வந்தார். "கல்யாண குழியான்" என்றொரு கதை. சந்திரி, பஷீர் என்ற இரண்டு குழந்தைகளின் கல்மிஷமில்லா அன்பு. பஷீரின் தந்தை சில மாதங்களாக வீட்டுக்கு வராமல் இருக்க சந்திரி சொன்னதைக் கேட்டு மதம் தாண்டி கோயிலில் இரு குழந்தைகளும் பிரார்த்திப்பதை சொல்லும்போது இப்படி இருக்கும் குழந்தைகள் தானே வளர்ந்த பிறகு மதத்தின் பெயரால் ஒருவரையொருவர் வெட்டி சாய்க்கிறார்கள் என்று தோன்றியது. " நூல் சேலை" தாய் இறந்த செய்தி கேட்ட இளைய மகள் வெளிநாட்டிலிருந்து வரும்போது அவளை அணைத்துப் பிடித்த அக்காவின் அன்பை சொல்லும் கதை. " இளையவளாய் பிறந்த என் சின்ன மகள் ஒரு குழந்தைக்குத் தாயாகி விட்டாள் என்ற பெருமை முகம் அவளிடம் தெரிந்தது." இந்த வரி என்னைப் போன்ற தமக்கை இல்லா பெண்களுக்கும் ஒரு ஏக்கத்தை ஏற்படுத்தும். " அன்று பிடித்தது போல அவள் உடம்பு இப்போது கைகளில் இல்லை எனப் புரிந்தது " உத்ராவின் எழுத்து வன்மைக்கு ஒரு சான்று இந்த வரி. " மஞ்சாடி முத்துக்கள்" தன் வீட்டுக்கு வேலை செய்ய வந்த தேனம்மையின் தன் வயதுப் பேத்தி மல்லிகா வளர்ந்த பின் அதே ஏழ்மை நிலையில் பார்த்ததைச் சொல்லும் கதை . " அவள் மன உணர்வுகளுக்கு மதிப்புக் கொடுத்து இரண்டாம் முறை சந்திக்க வாய்க்கும் போது பார்க்காமலே விலகிச் செல்லும் பாங்கு . உணர்வுபூர்வமான கதை. " வாயில் வெற்றிலையை மென்று கன்னம் ஓரமாக ஒதுக்கி வைத்து உப்பிய கன்னத்துடன் கை வீசி பெண்ணைப் போல நடக்கும் ராஜப்பனின் தாய்மைக் கருவாக்கி வரைந்த கதை வவுலாடி . ஒன்றிரண்டு கதைகள் பலமுறை சொல்லப்பட்ட கருக்கள் கீட்சிகளைச் சொல்கின்றன என்ற சின்ன குறையைத் தவிர்க்கலாம் . புத்தகம் விரும்புவோர் கீழ்க்கண்ட என்னை தொடர்பு கொள்ளவும். குமரி உத்ரா : 94865 56166

மாதவியின் கண்ணழகில் மயங்கிப் போன கோவலன் போல் வாயு அடுப்பில் கிறங்கிப் போய் கரியடுப்பை மறந்த நாங்கள் இன்று கண்ணகியிடம் திரும்பிய, திருந்திய கோவலனாய் விறகெரிக்க முடிவெடுத்துத் தேடினால் நிழல் தரும் நல்ல மரங்களை அல்லவா வெட்டிச் சாய்க்க வேண்டும் போல.

தமுஎச வி எம் சத்திரம் கிளை நடத்திய மகளிர் தின சிறப்பு நிகழ்ச்சியை பாளை சரோஜ் நினைவகத்தில் பேராசிரியர் முத்துலட்சுமி அவர்கள் தலைமை ஏற்று நடத்தித் தந்தார். திரு வண்ணமுத்து அவர்கள் வரவேற்புரை வழங்கினார்கள்.சி.த. இஷா & ச.ஜீவன் கவிதை வாசித்தார்கள். சாகித்ய அகடமி விருதாளர் முனைவர் விமலா " தமிழிலக்கியப் புலத்தில் பெண்ணியப் போக்குகள்" என்ற தலைப்பில் பேசினார். "பெண் சந்தித்த முதல் தோல்வி தான் முதன்மை இடத்திலிருந்து இரண்டாம் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டது தான் என்றார். உண்மை தானே . ஆதியிலே தாய் வழிச் சமூகமாக இருந்து ஒரு மூத்த தாய்க் கிழவியின் பேச்சு கேட்டு நடந்த சமூகம் பற்றி நாம் அறிந்தது தானே. பாரதியார் பெண் விடுதலை பற்றி அதிகம் பேசிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் ஒருவர் " எவ்வளவு புரட்சி பேசினாலும் சாலையில் நடந்து வரும் போது உமக்கு பத்தடி தள்ளி பின்னால் தானே உங்க மனைவி மனைவி வர்ராங்க" என்று கேட்ட உடன் தன் மனைவியின் தோளில் கை போட்டு அக்ரஹாரத்தில் உடன் அழைத்துச் சென்றவர் பாரதியார் என்பதை நினைவுபடுத்தினார். நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்கிய சத்யா ஒரு அருமையான கருத்தினைச் சொன்னார். பாலியல் பற்றி கொஞ்சமும் தெரியாத வயதில் குழந்தைகளுக்கு குட் டச் பேட் டச் சொல்லிக் கொடுக்கிறோம். ஆனால் அதுவே பெரியவர்களிடம் குழந்தைகளை தவறான இடங்களில் தொடாதே என அழுத்தி வலியிறுத்துவதில்லை என்றார். நம் பழக்கமே தவறு செய்யும் ஆண்களை விட்டு விட்டு பெண்களிடம் நீ சரியான உடை அணிந்து வா என சொல்வது தானே. பாப்பாக்குடி செல்வமணி அவர்கள் " உலகம் ரொம்ப மாறி விட்டது. என் மனைவி மகன்களிடம் நல்லா வீட்டு வேலை செய்யப் பழகிக்கோ. அப்போ தான் கல்யாணமாகிப் போற இடத்துல அடி வாங்காமத் தப்பலாம் " என்று சொல்லி வளர்ப்பதாகச் சொன்னார். அது நகைச்சுவைக்காக மட்டும் அல்ல உண்மையிலேயே ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் மாற்றத்தைத் தான் குறிப்பிடுகிறார். ஆனாலும் அந்த குழந்தைகளின் தாய் பாராட்டுக்குரியவர்களே! தமிழ்நாடு அரசு சிறந்த பெண் குழந்தை விருது பெற்ற சூடாமணிக்கு பொன்னாடை போற்றி பரிசளித்தார்கள். சமூகப் போராளி துளசியம்மாள் " பிணம் எரிப்பது உட்பட பெண்கள் பங்களிக்காத தொழில் என்று எதுவுமே இன்று இல்லை. " என்றார். அவர் சொன்ன இன்னொரு கருத்தை என்னை வெகுவாகக் கவர்ந்தது. "எட்டு மணி நேரம் உழைப்பு போராடிப் பெற்றுக் கொடுத்தார்கள். அது ஏன் எட்டு மணி நேரம் உழைப்பு என்றால். எட்டு மணி நேரம் உழைப்பு , எட்டு மணி நேரம் உறக்கம் , எட்டு மணி நேரம் ஓய்வு. ஓய்வு என்பது பெண்களுக்கான நேரம் என்றார். சரி தானே " மீ டைம் " என்று இன்றைய பெண்கள் குரல் எழுப்பும் அந்த ஓய்வுக்கான எட்டு மணி நேரத்தில் தான் பெண்கள் குடும்பத்தின் உயர்வுக்காக வெளியே சென்று உழைக்கக் கற்றுக் கொண்டார்கள். அதனால் அவர்களுக்கு ஓய்வு என்பதே இல்லாமல் போனது. எட்டு மணி நேரம் கூட வேண்டாம். நமக்கான விருப்பத்துக்காக சில மணி நேரங்களையாவது ஒதுக்கக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். போராடிப் பெற்ற எட்டு மணி நேர வேலையை ஐடி போன்ற துறைகளில் தம்மை அறியாமலே இழந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றார். ஆட்டோ ஓட்டும் பெண்களைக் கௌரவிப்பது, தோழர் நாறும்பூநாதன் வார்த்தெடுத்த தமிழக அரசின் விருது பெற்ற குழந்தை சூடாமணியை பாராட்டுவது, வளர்ந்து வரும் குழந்தைகளுக்கு நடனம், கவிதை வாசித்தல் என வாய்ப்புக் கொடுப்பது என மகளிர் தின நிகழ்ச்சி களை கட்டியது. நிகழ்ச்சியை ஒருங்கிணைத்து அமைத்துத் தந்த தோழர்களுக்கு பாராட்டுகள்.

மகளிர் தினம் 2026

பாளை சரோஜ் நினைவகத்தில் 7.3.2026 அன்று தமுஎச வி.எம் சத்திரம் கிளை முன்னெடுத்து நடத்திய மகளிர் தின நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. போன உடன் நான் கண்டது மொத்தமாக பெண் ஆட்டோ ஓட்டுனர்கள் சீருடையுடன் வட்டமாக அமர்ந்திருந்த காட்சி. நம்ம ஊர்ல இத்தனை பெண் ஆட்டோ ஓட்டுனர்களா? ஆச்சர்யப்பட்ட நான் உடனே போய் அவர்களோடு சேர்ந்து அமர்ந்து கொண்டேன். பேரா. முத்துலட்சுமி அவர்களோடு பேசிக் கொண்டிருந்தார். தமிழ்நாட்டின் முதல் பெண் ஆட்டோ ஓட்டுனரான நெல்லையைச் சேர்ந்த காந்திமதி இருக்காங்களான்னு கேட்டு, திருச்சி பெண் ஆட்டோ ஓட்டுனர் பற்றிய என் பதிவு 1,70,000 வியூஸ் போனதைச் சொல்லி அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டேன். அவர்கள் வரவில்லை. ஆனால் பெண் ஆட்டோ ஓட்டுனர்களை ஓரணியாக்கி பொறுப்பேற்று செயல் பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தோழர் ஜெயஸ்ரீ அவர்கள் தான் அவரிடம் நான் விசாரித்ததை சொல்வதாகக் கூறினார்கள். அவர்களை மகளிர் தினத்தன்று மரியாதை செய்வதற்காக அழைத்திருந்தார்கள். துணிச்சலாக பெண்கள் எல்லா துறைகளிலும் இறங்குவதைப் பார்க்க பெருமையாக இருக்கிறது. பதிவு எழுதும் போது ஒரு விஷயத்தை வலியுறுத்தச் சொன்னார்கள். "நெல்லை புது பஸ் நிலையத்தில் பெண்களுக்கான தனி ஆட்டோ ஸ்டான்ட் கேட்டு ஆட்சியாளரிடம் மனு கொடித்திருக்கிறார்களாம். அதை செஞ்சு கொடுக்கச் சொல்லி வலியுறுத்தி எழுதுங்கம்மா" என்றார்கள். சாராள் டக்கர் கல்லூரி அருகில் உள்ள நிலையத்தில் ஐந்து பெண் ஆட்டோ ஓட்டுனர்கள் காத்து இருக்கிறார்களாம். சிறப்புல்ல !!!! பெண்கள் கல்லூரி அருகில் பெண் ஆட்டோ ஓட்டுனர்கள் இருப்பது வெகு சிறப்பு. உரியவர்களின் கவனத்துக்கு இது எப்படியும் போய் விடும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு உண்டு் . செய்து தருவார்கள் என்ற நம்பிக்கையோடு வேண்டுகோள் வைப்போம். செய்து கொடுங்கள் ஐயா. வணங்குகிறோம். நிகழ்ச்சி பற்றி தனியாக ஒரு பதிவு எழுதுகிறேன். காத்திருங்கள்

நெல்லை சாரதா கல்லூரி. பல ஆண்டுகளுக்கு முன் தொலைபேசி அதிகாரியாகப் போய் கல்லூரி முதல்வரின் அறையில் ப்ராட் பேன்ட் சரி செய்து வந்திருக்கிறேன். அதன் பின் சமீபத்தில் என் தோழி உடனும் அவள் தோழியுடனும் அங்கு செல்லும் வாய்ப்பு கிட்டியது. தான் படித்த கல்லூரியை இருபதாண்டுகளுக்குப் பின் பார்க்க ஆசைப்பட்டாள். எங்க வீட்டிலிருந்து கிளம்பும் போது சுரிதார் வேண்டாம் , புடவைக்கு மாறிக் கொண்டு வா என அவள் தோழி சொன்னதும், நான் சுரிதாரில் இருக்கிறேனே பரவாயில்லையா எனக் கேட்டேன். நாங்க அந்த கல்லூரி மாணவர்கள். படிக்கும் போது புடவைக்கு மட்டுமே அனுமதி. அதிலும் அர்ஷா அங்கே உள்ள பல மாணவிகளுக்கு ரோல் மாடலாக இருந்தவள். அதனால் சொன்னேன் என்றாள். போகும் போது "அம்மா, பதினைந்து நிமிடம் தான். எனக்கு முக்கியமான இடங்களில் நின்று புகைப்படம் எடுக்கணும். எடுத்திட்டு கிளம்பிட வேண்டியது தான் " என்றாள். ஆனால் கல்லூரியில் நாங்கள் இருந்தது இரண்டு மணி நேரம். எனக்கு அந்த பிள்ளைகளின் சந்தோஷத்தை "நேரமாகுதுன்னு" சொல்லி கெடுக்க மனமே வரல. கல்லூரி முதல்வர் இவ்வளவு down to earth ஆ இருந்து ஒருவரை நான் பார்த்ததே இல்லை. பழைய மாணவிகளிடம் எவ்வளவு நினைவுப் பகிர்வு. என்னிடம்" நீங்கள் எத்த வருடம் இங்கே படித்தீர்கள் " என்று கேட்டார்கள். "நான் இந்த கல்லூரியில் படிக்கவில்லை. " என்று நான் படித்த கல்லூரியின் பெயரைச் சொல்லி என் வயதைச் சொன்னதும் ரொம்ப ஆச்சர்யப்பட்டாங்க. "இவ்வளவு வயதா? நம்பவே முடியல" என்று எனக்கு உற்சாக பானமளித்தார்கள். "இவ்வளவு கட்டுப்பாட்டில் வளரும் போது பெண் குழந்தைகள் திருமணத்துக்குப் பின் வாழ்க்கையை சுலபமாக எதிர் கொள்கிறார்களா" எனக் கேட்டேன். "நிச்சயமாக. விட்டுக் கொடுத்தலும் பணிந்து நடப்பதும் இயல்பாகவே வந்து விடும்" என்றார்கள். இவர்கள் கல்லூரிக்குள் ஆண்களுக்கு அனுமதி இல்லை. மாணவிகளை அழைத்துச் செல்ல வந்தவர்களும் கல்லூரிக்கு வெளியே தான் வரிசையாக வாகனங்களை நிறுத்தி காத்திருக்கிறார்கள். பெற்றவர்கள் பெண் குழந்தைகளை இந்த கல்லூரிக்கு அனுப்பி விட்டு நிம்மதியாக இருப்பார்கள் என நினைக்கிறேன். அந்த நேரம் வகுப்புகள் முடிந்ததற்கான மணி அடித்ததும் மாணவிகள் பட்டாம் பூச்சிகள் போலப் பறந்து வந்தார்கள். இவ்வளவு கட்டுப்பாட்டிற்கான எந்த நெருக்கடியும் அவர்கள் முகத்திலில்லை. ஒரு வகையில் குழந்தைகளுக்கு ரொம்ப சுதந்திரம் கொடுப்பதும் அவர்களுக்கு நாம் செய்யும் தீமையோ எனத் தோன்றுகிறது.

நாவல் : குட்டிமா. ஆசிரியர் : அராத்து Auto narrative Publishing விலை 500/- ரூபாய். முதல் பதிப்பு : ஜனவரி 2026 சின்னத்திரை நிகழ்ச்சிகளில் நாவலின் ஆசிரியரைப் பார்த்து ஒரு ஆணாதிக்கவாதி. பெண்களை மதிக்காதவர் என்ற கருத்துக் கொண்டிருந்தேன். அதனாலேயே பெண்களைப் பற்றி என்ன எழுதி இருக்கிறார் பார்க்க வேண்டும் என்று தான் புத்தகத்தை வாங்கினேன். பெண்கள் தாமே தம்மை அடிமைப்படுத்திக் கொண்டு கிடப்பதைப் பார்த்த ஆதங்கம் தான் எழுத்தில் வெளிப்படுகிறது. கொஞ்சம் "ரா" வாகத் தான் எழுத்து இருக்கிறது. ஆனால் நான் பதின்ம வயதிலிருந்தே ஆங்கில நாவல்கள் வாசித்துப் பழக்கப்பட்டவள் என்பதால் என்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்டு தான் வாசிக்கத் தொடங்கினேன். , ஆரம்பமே பதை பதைக்க வைக்கிறது. கதை நாயகி சிந்துவின் ( இரண்டு கால்களையும் விபத்தில் இழந்த) தகப்பன் தன் மனைவியுடன் உடையின்றி இயங்கிக் கொண்டிருப்பதை சிந்து பார்த்து விடுகிறாள். ச்சீ!! இதையெல்லாம் எப்படி வாசிக்கிறது என்பவர்கள் இந்த இடத்தில் நகர்ந்து விடலாம். பெண் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் அவளோடு உறவு கொண்டு விடலாம். ஆணுக்குத் தான் அது சிரமம் என்று நினைத்திருந்த என் நம்பிக்கையை தவிடு பொடியாக்கியது இந்த நாவல். ஒரு பெண் ஆரோக்கியமான திருமண வாழ்வு நடத்த அவளுக்கு அதிர்ச்சி தராத நியாயமான பால்யமும், பதின்ம காலமும் அத்தியாவசியம் என்பதைப் புரிய வைக்கத் தான் அந்த முதல் காட்சி. "அழகுப் பெண்கள் அடங்கி இருந்தால் ஆண்களுக்குத் தேவி. அந்தப் பெண்கள் சுதந்திரமாக பேச ஆரம்பித்தாலே காளி" வஞ்சி என்ற மிகத் தைர்யமான கதா பாத்திரம். தன் எமோஷனல் ஃபீலிங்குக்கு ஆண்கள் தேவை இல்லை. செக்சுவல் ஃபீலிங்குக்கு மட்டுமே தேவை" என்று மாத்தி யோசிப்பவள். எமோஷனல் ஃபீலிங்குக்கு ஆண்களைச் சார்ந்த பெண்கள் தானே ஏமாந்து போய் மரண வேதனை அனுபவிக்கிறார்கள். தேவைக்கும் அதிகமாய் பண வசதி கிடைத்த ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் ஒரே நேரத்தில் நான்கைந்து ஆண்களை தன்னைச் சீராட்ட அமர்த்திக் கொள்கிறாள் வஞ்சி. இதைத் தான் மாத்தி யோசிப்பவள் என்றேன். ஆசிரியர் , ஒரு ஆண் தன் பண பலத்தாலேயே பல பெண்களோடு உல்லாசமாய் இருப்பதை ரசிக்கிறீர்களே அதை வஞ்சி வழியாக மாத்தி யோசித்தால் உங்களுக்கு எவ்வளவு ஏற்பற்றதாய் இருக்கிறது என்று "ரா" வாக உணர்த்துகிறார். வீணா என்றொரு கதாபாத்திரம். இவள் சிந்துவுக்கும் வஞ்சிக்கும் நடுவாந்தரமாக இருப்பாள். வீணாவை வைப் ஒரு தேவதையைப் போல் பார்த்துக் கொள்வான். ஆனால் அவளாக ஆசை வந்து அந்தரங்கமாக தொட்டால் வெறி வந்தவன் போல் கத்துவான். அவனுக்கு இருக்கும் உடல் குறை மாத்திரை போட்டு நிவர்த்தி செய்து கொள்வதால் அவன் முடிவு செய்யும் போது தான் வீணாவை ஆராதிப்பான். வீணா வஞ்சியிடம் "தன் தூய்மையான தெய்வீகமான காதல் கதை" யை விளக்கிச் சொலறப்போ அடப் போங்கப்பா "எல்லா காதல் கதையும் தெய்வீகமானது தான்" என்று தலையிலடித்துக் கொள்ளத் தோன்றியது் ஆசிரியர் ஆணாதிக்கவாதியோன்னு நினைச்சு வாசிக்கத் தொடங்கின கதை முடிக்கும் போது பெண்ணியவாதியோன்னு ஆகிடுச்சு. ஏன் சார் ரெண்டுக்கும் நடுவுல வாழ வழியிருக்குதா? சுரேந்தர் சிந்துவிடமும், முரளி வீணாவிடமும் நடந்து கொள்வதைப் பார்க்கும் போது "இப்படித்தானே ஒரு சில ஆண்கள் கணிக்கப்பட்ட காய் நகர்த்துதலில் பெண்களை வீழ்த்துகிறார்கள் என்று தோன்றியது. ரசித்த வரிகளில் ஒரு சிலவற்றை குறிப்பிடுகிறேன். " நாவல் முழுவதும் வாக்கியங்களும் வார்த்தைகளும் நாக்குப் பூச்சிகள் போல நெளிந்து கொண்டே இருந்தன." " அழகு என்பது புற அழகு மட்டுமல்ல. உள்ளிருந்து பெருகும் அழகும் புறத் தோற்றத்தில் அழகுறக் கலந்து ஒட்டு மொத்த அழகும் ஒளிர்ந்து மிளிர வேண்டும்" "மேட்டர் மேட்டர் என மேட்டர் ஒரு மேட்டரே இல்லை என்று ஆன பின் தான் அனைத்து விஷயங்களிலும் கருத்து மோதல் வரும்" பெண் மென்மையாகத் தான் புணர வேண்டும் என்று ஆண்கள் நினைப்பதாக ஒரு இடத்தில் வருகிறது. பெண் என்று பொதுமைப்படுத்துவதை விட "தன்" மனைவி, "தன் " கதை நாயகி, "தன்" ஆதர்ஷ மனுஷி என ஒரு சிலரை மட்டுமே இந்த வரையறைக்குள் அடைக்கிறது ஆண் மனம். காமத்துக்காக பணம் கொடுத்து செல்லும் பெண் இந்த வரையறைக்குள் வருவாளா? இல்லையே? ஒரு வித்தியாசமான நாவல் வாசித்த திருப்தியோடு முடித்தேன்.

தற்பொழுது அரசியலில் முக்கியமாக பேசப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு விஷயத்துக்கு லேசாக தொடர்புடைய ஒரு வெப் சீரீஸ் "குற்றம் புரிந்தவன்" சோனி லைவ்வில். ஏழு எபிஸோடுகள். இயக்கியவர் : செல்வமணி முனியப்பன். பசுபதி, விதார்த் ஆகியோர் முக்கியமான கதா பாத்திரங்களில். பசுபதி வைத்திருக்கும் விக் மிக இயல்பாக அவருக்குப் பொருந்துகிறது. பசுபதி, லட்சுமி பிரியா, லிஸி ஆன்டனி மூன்று பேருக்கும் நடிப்பில் கடும் போட்டி. விதார்த் நன்றாக நடித்திருந்தாலும் இவர்கள் அளவுக்கு வாய்ப்புகள் இல்லை. மருத்துவமனையில் மருந்தாளராக பணி புரிபவர் பாஸ்கரன் ( பசுபதி) அவர் மகள் இறந்து போன நிலையில் மருமகனும் இல்லாமல் போக நோய்வாய்ப்பட்ட பேரன் பாஸ்கரன் தம்பதியர் பொறுப்பில். அவர்கள் பக்கத்து வீட்டில் வசிக்கும் எஸ்தரின் குழந்தை காணாமல் போக கதை வேகமெடுக்கிறது. எதிர்பாராத எத்தனையோ திருப்பங்கள். பேரனாக வரும் குழந்தை தன் தந்தையுடன் யூட்யூபில் நடிப்பவர். தன் கதாபாத்திரத்தை நன்கு உணர்ந்து முகத்தில் பாவனை காட்டி இருக்கிறது. சோதனைகள் பல திசைகளில் தாக்குதல் நடத்தும் போது ஒரு நல்ல மனிதன் கூட தடம் புரள நேரிடுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. கொஞ்சம் மனதைக் கல்லாக்கிக் கொண்டு பார்க்க வேண்டிய சீரீஸ்.