அம்மாவுடன் ஒரு பேட்டி !!

என்ன! தலைப்பைப் பார்த்ததும் விர்ருனு வந்தீங்களா?
இது எங்க அம்மாப்பா,
எழுபத்தைந்தாம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் எங்கள் அன்னை,செசிலி ரஞ்சிதம் , என் ஆதர்சத் தலைவியுடன் ஒரு பேட்டி.
நான்: அம்மா ! பிறந்த நாள் நல் வாழ்த்துக்கள். எழுபத்தைந்தாம் வயதில் அடி எடுத்து   வைக்கிறீர்களா?
அம்மா : ஆமா , இந்தா ஸ்வீட் எடுத்துக்கோ.
நான்: அம்மா, உங்கள் குடும்பத்தைப் பற்றி, உங்கள் பள்ளி நாட்களை பற்றி சொல்லுங்க.
அம்மா: எங்க அப்பா நெல்லையில் St Xaviers கல்லூரியில் கணிதத்தில் மிகச் சிறந்த பேராசிரியர். கணிதத்தில் , மாநிலத்தில் முதலாவதாக வந்து தங்க மெடல் வாங்கினாங்க.  பெயர் சந்தியாகு பிள்ளை(மன்னிக்கவும் அந்த காலங்களில் ஜாதிப் பெயரும் ஓட்டிப் பிறந்த ரெட்டைப் பிள்ளைகள் போல் பெயரோடு இணைந்து கொள்கிறது.) கணிதத்தில் பல புத்தகங்கள் போட்டு இருக்கிறார்கள். அம்மாவுக்கு பிள்ளைகளை பார்ப்பதே பெரிய பணி. நாங்கள் பன்னிரண்டு பேர். நான் தான் மூத்த பெண். எனக்கும் கணிதத்தில் ஆர்வம் என்பதால் என் தந்தைக்கு மிகவும் பிடித்த பிள்ளை. காலையில் வாக்கிங் கூட்டிச் செல்வார்கள். அது தான் எனக்கு கணக்கு சொல்லித்தரும் நேரம். நடந்து கொண்டே அவர்கள் கணக்கை சொல்லித்தர நான் கற்பனையில் புரிந்து இடையே அவர்கள் கேட்கும் கேள்விக்கு பதில் சொல்ல வேண்டும்.அது கவனம் திசை திரும்பாமல் கூர்ந்து கவனிக்கும் பழக்கத்தை அதிகரித்தது.
               
நான் படித்தது ST Ignatius  கான்வென்ட், கல்லூரி Sarah Tucker, மறுபடியும் B.ED படிக்க
ST Ignatius கே வந்தேன். B. Ed தொடங்கிய முதல் வருடம் (1957) படித்த பெருமை உண்டு
அப்போ  கணிதத்துக்கு ஆசிரியர் கிடைப்பது அரிது என்பதால் வீட்டுக்கே வந்து வேலைக்கு ஆர்டர் கொடுத்து கூட்டிச் செல்வார்கள். ( ம்ம்ம்ஹூம் )
மதர் அலெக்ஸ் ஹெட்மிஸ்ட்ரெஸ் ஆக இருந்த நேரம். ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்
நான் : அப்பா பற்றி சொல்லுங்களேன். முப்பத்தைந்து ஆண்டுகள் முன் இறந்து போன அவரைப் பற்றி கடந்த வருடம் ஒரு  பதிவு போட்டு இருந்தேன். 

அப்பாவோட மாணவர் ஒருவர் எனது பதிவில் கமெண்ட் போட்டு இருந்தார். சிலிர்த்துப் போனேன்.
அம்மா : He is a great man. ST. Xavier's college இல் Mr. Soosai Rathinam , (Physics) என்றால் மிகப் பிரபலம். மிகவும் அன்பான மனிதர். எங்கள் திருமணம் ஆகி பதினேழு வருடங்கள் என்னை உள்ளங்கையில் தான் தாங்கி இருந்தாங்க. பேராசிரியர் என்ற கர்வம் துளி கூட கிடையாது. நீங்கள் சின்ன பிள்ளைகளாய் இருந்த போது, அப்போல்லாம் கல்லூரியில் வகுப்பு எடுக்கும் நேரம் தவிர மீதி நேரம்  வீட்டில் இருந்து கொள்ளலாம். வேலைக்கு ஒரு சிறுமி இருந்தாலும், வகுப்பு இல்லாத நேரம் எல்லாம் வீட்டில் குழந்தைகளோடு தான் இருப்பாங்க. வாழும் விதிகளில் இருந்து சிறிது கூட விலகாத மனிதர். (இத்தனை ஆண்டுகள் ஆன பின்னும் எங்கள் கண்களில் கண்ணீர் துளிர்க்கிறது.) அப்போ அப்பாவுக்கு 41; எனக்கு 38; ஆழ்ந்த ரசிப்போடு தன்னோடி ஈர்த்துக் கொண்ட திரைப்படம் திடீரென முடிந்தது போல் ஒரு டிசம்பர் 18 இல் மண்ணுலகை விட்டு மறைந்து விரைந்து   போனாங்க.
நான்: உங்கள் மேல் என் பிரமிப்பு கூடியது அதன் பின் தான். எப்படி அப்போவோட இறப்பை எதிர் கொண்டீங்க.
அம்மா: காந்திமதி ஸ்கூலில் ஆசிரியையாக பணி புரிந்து கொண்டு இருந்தேன்.
நான்: அங்கே உங்கள் எழுத்துக்கு ஒரு ரசிகர் கூட்டமே இருந்ததே!
அம்மா: ஆமாம். அப்போ திருமதி அம்மணி சுப்ரமணியம் தான் தலைமை ஆசிரியையாக இருந்தார்கள். ஒரு தாயைப் போல் ஆசிரியர்களை அவர்கள் நடத்துவார்கள். திறமைகளை ஊக்குவிப்பார்கள். ஆசிரியர்களின் குடும்பத்தோடு ஒரு குடும்ப நண்பரைப் போல பழகுவார்கள். அப்பா இறந்த நேரம் அவர்களும், சக ஆசிரியர்களும் எனக்கு மன ஆறுதலையும், தைரியத்தையும் அளித்தார்கள். திடீர்னு கண்ணைக் கட்டி காட்டில் விட்டது போல் இருந்தது. அது வரை என் கணவன் தான் உலகம் என்று இருந்தேன். திடீரென மூன்று பெண் பிள்ளைகளுடன் தனியாய்ப் போனேன்.
அப்பா இருக்கும் வரை பி.எட் படிப்பே போதும் என்று இருந்தேன். அந்த இழப்பை மறக்க படிக்க ஆரம்பித்தேன். முதலில் M.Ed படித்தேன் .அதில் பல்கலைகழக  அளவில் முதலாவதாக வந்து தங்க மெடல்  வாங்கினேன். கணிதத்தில் M.Sc படிப்பதற்கு துணிச்சல் இல்லாததால் M.A (English ) முடித்தேன். அதில் வாங்கிய மதிப்பெண்கள் கொடுத்த தைரியத்தில் அடுத்து M.Sc (Maths)  என மூன்று மாஸ்டர் டிகிரிகள் வாங்கினேன். கல்வி கொடுத்த தைரியத்திலும், உறவுகளும் நண்பர்களும் கொடுத்த ஆதரவிலும் மூன்று பெண் குழந்தைகளுக்கும் உயர்ந்த கல்வி, உயர்ந்த பணி, உயர்ந்த இடத்தில் திருமணமும் செய்து கொடுக்க முடிந்தது.
நான்: ஆமாம் அம்மா . அப்பா இல்லை என்பது வலியாய் இருந்ததே ஒழிய எந்த சூழ்நிலையிலும் அந்த இழப்பை நாங்கள் உணராத படி தான் வளர்த்தீர்கள். இத்தனை ஆண்டு காலங்களில் நீங்கள் மிகச் சிறந்ததாய் உணர்ந்த தருணம் ஏது?
அம்மா : என் பேத்தியின் மகனை நான் கைகளில் ஏந்திய தருணம். நான்காவது தலைமுறை காணும் பாக்கியம் தந்த இறைவனுக்கு நன்றி. ஒரு இழப்பை தந்த இறைவன் பேரன், பேத்திகள் என நிறைவைத் தந்திருக்கிறார்.
எனது அறுபது வயதில் "இத்தனை ஆண்டுகள் எங்களுக்காக வாழ்ந்து விட்டீர்கள். உங்களுக்காக இதையாவது செய்யுங்கள்"என்று என் பிள்ளைகள் ரோம், ஜெருசலேம் போன்ற நாடுகளுக்கு தெரிந்தவர் குடும்பத்துடன் திருப்பயணம் அனுப்பி வைத்தார்கள். அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் மற்றும் ஒரு வெளி நாட்டு பயணம் இவை மிகவும் மகிழ்ச்சியாய் என்னை உணர செய்த நேரங்கள். 
நான்: நீங்கள் மிக மோசமாக உணர்ந்த தருணம் ஏது?
அம்மா: அப்பா இருக்கும் வரை தம்பதி சமேதராய் எங்களை பெருமைப் படுத்திய சமூகம் நான் கணவனை இழந்ததால், என்னை ஒரு சகுனத் தடையாய் பார்த்த நிமிடங்கள் என்னை மிக மோசமாய்ப் பாதித்தன.
நான்: இந்தப் பதிவின் மூலம் ஏதாவது சொல்ல விரும்புகிறீர்களா?

அம்மா: சமூகத்துக்கு ஒரு வேண்டுகோள். துணையை இழந்து துடித்துக் கொண்டு இருப்பவர்களை, உங்கள் துரதிர்ஷ்டப் பார்வையால் இன்னும் குத்திக் கிளறாதீர்கள்.
இளம் வயதில் இணையை இழந்த பெண்களே! வாழ்வு ஒரு இருட்டான குகை போல் தெரியும். ஆனால் உள்ளே போகப் போக கண்கள் பழகி வெளிச்சமும், வழியும் தெரியும். எந்த நேரத்திலும் தன்னம்பிக்கையையும் , தைரியத்தையும்  மட்டும் இழக்காதீர்கள். இறைவனை இறுகப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள். வெற்றி கிட்டுவது நிச்சயம்.

கவிஞர் கலாப்ரியா உடன் கலக்கல் பேட்டி

கவிஞர் கலாப் ரியா  உடன் ஒரு பேட்டி., அந்த கலக்கல் கசாட்டாவை  ருசித்து பாருங்கள். 

வணக்கம் சார் , நல்லா இருக்கீங்களா? 

                                நல்லா இருக்கேன். உங்க கதை "மரண நிமிடங்கள் " படித்தேன், மனப்               போராட்டங்கள், எண்ண  ஓட்டங்களை நன்றாகவே கையாளுகிறீர்கள்

நன்றி சார்,

உங்களை பேட்டி எடுத்து ஒரு பதிவு போடணும்னு எனக்கு ரொம்ப நாளா ஆசை.  சில கேள்விகள் கேட்கலாமா?

                                     அழகா ....

முதன் முதல் உங்களுக்கு எழுத்து    திறமை இருப்பதை எப்பொழுது கண்டு பிடித்தீர்கள் ?
                                         பதினெட்டு  வயது கட்டிளங்காளையாயிருந்த போது. ( எதிர் காற்றடித்தால் மட்டும் சைக்கிளை தள்ளிக் கொண்டு போவேன்). 

கவிதை எழுதத் தொடங்கியது எப்படி ?

                                              கான மயிலாட கண்ட வான் கோழி மாதிரி வண்ணதாசன் அவர்களைப் பார்த்து எழுதத் தொடங்கினேன்.

உங்கள் எழுத்துலக குரு என்று திரு வண்ணதாசன் அவர்களை சொல்லலாமா?

                                        ஆமாம் கண்டிப்பாக , அவருடைய அண்ணன் திரு கணபதி அவர்கள் தான் எங்கள் எல்லோருக்கும் குரு.

திரு வண்ணதாசன் அவர்களின் தந்தை ஒரு எழுத்துலக ஜாம்பவான் ஆச்சே அவரிடமும் பாடம் கற்றிருக்கின்றீர்களா? 

                                                   இல்லை அவர்களை தூர இருந்து பார்த்தது தான், சூரியனைப் பார்ப்பதுபோல. அவர் கம்யூனிச சித்தாந்தவாதி. ஆனல் அவர் கருத்துக்களை எங்கள் மீது திணிக்க மாட்டார்    அவரும் சரி வண்ணதாசனும் சரி பாராட்டுக்கள் மூலமே பிறரை வளர்த்து எடுப்பவர்கள். 

உங்கள் கவிதைகள் என்னென்ன விருதுகள்  பெற்றிருக்கின்றன  ?

                                   திருப்பூர் தமிழ்ச் சங்க விருது, வைரமுத்து சமூக இலக்கியப் பேரவை விருது,கவிதைக்கணம் விருது, தேவமகள் இலக்கிய் விருது,மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலை வழங்கும், வி,ஆர்.எஸ். கிருஷ்ணய்யர் விருது,
                                     கவிதைக்கு தானே கலைமாமணி விருது பெற்றேன். கட்டுரை தற் செயல் தான். கதைகள் பத்து தேறும்   

கலை மாமணி விருது பெற்ற போது உங்கள் உணர்வு எப்படி இருந்தது? 

                                ரொம்ப மகிழ்ச்சியாய் இருந்தது. பொதுவாய் விருதுகள் பற்றி பெரிய ஆர்வம் இருந்ததில்லை. 

உங்கள் ஆரம்ப கால கவிதை ஒன்று சொல்லுங்களேன்

"அழகாய்  இல்லாததால்

அவள் எனக்கு 

தங்கையாகி விட்டாள்  ". 

                                           அதிகம்  பேர் திட்டவும் பாராட்டவும் செய்ததால் பிரபலமான கவிதை எழுபது களில் வெளி வந்தது.

"கிடைக்காத அழகுகளுக்காய் 

கேரம் போர்டின் 

சிகப்புக் காயாய்

அலைக்கழியும் நான்...... "

என்று வரும் கவிதை "

ரொம்ப நல்லா இருக்குது சார், அந்த தங்கை கவிதை எனக்கு நல்லா நினைவு இருக்கிறது.

பதிவு உலகத்தை உங்களுக்கு அறிமுகப் படுத்தியது யார் ?

                              அந்திமழை.காம் நண்பர்.திரு இளங்கோவன் மற்றும் அவரது துணைவியார் சரஸ்வதி. என் பெண், தரணி எனக்கென ஒரு வலைப்பூ உருவாக்கித் தந்தாள். அதில் எழுதிப் பார்த்தேன். உரை நடை கொஞ்சம் கை வந்தது.

பதிவுலகின் சுஜாதா விருது வாங்கியது பற்றி உங்கள் கருத்து ?

                             முதல் உரை நடை முயற்சிக்கு விருது கிடைத்தது நம்ப முடியாத சந்தோஷம் தந்தது..சுஜாதா இருந்திருந்தால் கண்டிப்பாக இதைக் கொண்டாடுவார் என்று..எழுதும்போதே நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்..அது உண்மையானது போல் இருந்தது.

உங்கள் பதிவுகளில் படம் வரைவது நீங்கள் தானா ?

                             இல்லை. அது பிரபல ஓவியர் மருது  வரைவது. குங்குமம் இதழில் வருகிறது. அனுமதி பெற்று பயன்படுத்துகின்றேன். வண்ணதாசன் மிக நன்றாக வரைவார். 

உங்கள் படைப்புகள் சாகித்திய அகடமிக்கு பரிந்துரை செய்யப் பட்டிருக்கின்றனவா ?

                                   பல முறை , சாகித்திய அகடமியின் கடைசி ரவுண்டில் யாராவது தட்டிச் செல்வார்கள்.இதெல்லாம் கேள்விப்பட்டது
                                  வைர முத்து என் கவிதைகளின் ஆத்மார்த்த ரசிகர்,ஒரு முறை , ஒரு அரங்கில் சொன்னார் ' கலாப் ரியா கவிஞர்களின் கவிஞர்" என்று , (கேட்க சுகமாயிருந்தது, ஆனால் சற்று லஜ்ஜையாகவும் இருந்தது)

இப்போ எதுவும் எழுதிக் கொண்டு இருக்கிறீர்களா ?

                                 மூன்றாவது கவிதை தொகுப்பு வரப் போகிறது. என் எல்லாக் கவிதைகளையும்,  கவிதைகள் பற்றி வந்த விமர்சனங்கள் , ஆய்வுகள் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு தொகுப்பாக வரும். 

விரைவில் சாகித்ய அகடமி விருது பெற வாழ்த்துக்கள். நீங்கள் விருது பெற வேணும். மீண்டும் உங்களை ஒரு பேட்டி எடுத்து நான் ஒரு பதிவு போட வேணும் மீண்டும் வாழ்த்துக்கள் 

                                      நன்றி
பின் குறிப்பு : பேட்டியில் ஒரு சின்ன தவறு செய்து விட்டேன். இள வயதில் ஐயா எழுதிய கவிதையை கேட்டுப் பெற்ற நான் இன்றைய நாளில் எழுதிய கவிதையை பெற மறந்து விட்டேன். தவறைத் திருத்தி அண்மையில் எழுதிய ஒரு கவிதை இதோ கொடுத்து விட்டேன். நல்லா இருக்கா பாருங்க .


நாடகாசிரியன் மரணம்

தத்தம்
பாத்திரங்களின்
உரையாடல்களைப்
பிரித்துப் பெற்றுக்கொண்ட
ஆண் பெண் இருபாலரும்
அனேகமாய்
மனனம்
செய்து விட்டனர்
எனினும் மனசுக்குள்அவ்வப்போதுசொல்லிப் பார்த்துக்
கொண்டிருக்கிறார்கள்

வாகனம்
ஓட்டும் போது

மின் கட்டணம் கட்டும்
நீண்ட வரிசையில்

விளக்கணைத்து
தட்டுத் தடுமாறி
படுக்கை சேர்ந்து
அரைத்தூக்க மனைவியை
எழுப்பும் போது

சல்லாபிக்கும் போது

பயணச்சீட்டுக் கேட்டு
நடத்துனர்
பக்கத்தில் வரும் வரையில்
நெருங்கும்
மாதவிடாய்க்கான
தினத்தைக்
கணக்கிடும் போது

மற்றும் ஆசிரியனுக்கான
இரங்கல் கூட்டத்தில்.மௌனம் அனுஷ்டிக்கும் போது


                                -கலாப்ரியா