எங்கள் இல்ல திருமணத்தில் ஒரு பெரிய தொகையை பறி கொடுத்திருக்கிறோம். அதை மிகக் கஷ்டப்பட்டு திருடியவனைப் பிடித்த பின் அந்த காவலர்களில் ஒருவர் என்னிடம் சொன்னது " உங்களுடைய ஒரு சின்ன அஜாக்கிரதை எத்தனை பேருடைய உழைப்பைப் பறித்திருக்கிறது பாருங்கள்" என்று. இன்று அது ஞாபகம் வரக் காரணம் நான் பார்த்த ஒரு வெப் சீரீஸ். # kerala crime files. இது டிஸ்னி+ ஹாட்ஸ்டாரின் முதல் மலையாள வெப் சீரீஸ். ஆண்கள் மட்டுமே இருக்கும் ஒரு அதிசய போஸ்டர். முக்கிய ரோலில் லால் மற்றும் அஜு வர்கீஸ். ஒரு பாலியல் தொழிலாளி கொலை செய்யப்படுகிறாள். கொன்றவனைக் கண்டுபிடிக்க மேலதிகாரிகளிடமிருந்தோ கட்சிகளிடமிருந்தோ அழுத்தம் இல்லை. ஆனாலும் காவல்துறை தன் குடும்பத்தை விட்டு விலகி ஆறே நாட்களுக்குள் கண்டு பிடிக்கிறது. ஒருவர் காவல் துறை உயரதிகாரி (லால்) அவர் மனைவியைப் பிரிந்து இருக்கிறார். ஒரு வளர்ந்த மகள். சமயம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவளுக்கு தன் நேரத்தை பங்கிடுகிறார். மற்றொருவர் புதிதாய் திருமணம் ஆனவர். ஒருவரின் மனைவி பிரசவ நேரத்தை நெருங்கிய நிலையில். இப்படி இருக்கும் பலரும் தம் பொன்னான நேரத்தை ஒதுக்கி கொலை செய்தவனை பிடிக்க அலைகிறார்கள். இதில் ஒரு சமயம் கொலைகாரனை பிடிக்க கூடிய சந்தர்ப்பம் கை அருகில் வந்தும் அவர்களின் கவனக் குறைவினால் சந்தர்ப்பத்தை நழுவ விடுகிறார்கள். கதாநாயகன் அஜு வர்கீஸுக்கு ஒரு காவலருக்கான உயரமில்லை. அதை ஈடு கட்ட முகத்தில் இறுக்கமான உணர்வுகளை கொண்டு வருகிறார். அதற்கு எதிர் மறையாய் புது மனைவியிடம் பேசும் போது முகத்தில் காதல் குறும்பின் நர்த்தனம். இறுதியில் கொலை காரனை பிடித்தார்களா? அவன் என்ன காரணத்தால் கொலை செய்தான் என்பதை அறிய வெப் சீரீஸ் சை பாருங்கள்.

கவிதைப் புத்தகத்தின் பெயர் : மனதின் சிறகுகள் ஆசிரியர் : எம்.எஸ்.ஜெயலட்சுமி நிவேதிதா பதிப்பகம். விலை ரூ 150- முதல் பதிப்பு : 2023 ஆசிரியை ராஜபாளயம் நகரைச் சேர்ந்தவர். இது இவரது முதல் நூல். தமிழ் , தெலுங்கு, ஆங்கிலம், ஹிந்தி, சமஸ்கிருதம் அறிந்த மொழி ஆசிரியர். “தாய்மை” என்னும் அமைப்பை ஏற்படுத்தி மாணவர்களுக்கு விழிப்புணர்வு உரை ஆற்றுவதுடன் கவுன்சிலிங்கும் செய்கிறார். மாணவர்கள் மத்தியில் நேர வங்கி, திறமை வங்கி, மனித நூலகம், மனிதம் போன்ற பல அருமையான வாழ்வியலை அறிமுகம் செய்திருக்கிறார். பால்ய வயதில் குறிஞ்சிச் செல்வர் திரு. கோதண்டம் திருமதி இராஜேஸ்வரி தம்பதிகள் அவர்கள் இல்லத்தில் நடத்திய திருக்குறள் வகுப்புகள் ஆரம்பித்து இன்று தனது நூல் வெளியாவது வரை முழுமையாக உறு துணை புரிவதாக நன்றியுடன் நெகிழ்கிறார். “பித்தம் தலைக்கேறி நீ பின் தொடர்ந்து வந்ததென்ன……” எனத் தொடங்கும் கவிதை என்னை வியக்க வைத்தது. சமுதாயக் கட்டுக்குள் வளர்ந்து வந்தாலும் மனித மனத்தின் ஆசையை காற்புள்ளியாய் சொல்லும் கவிதை. பிறிந்து வாழும் பெற்றோரின் குழந்தைகளை “ காற்றில் அல்லாடும் வாலறுந்த பட்டங்கள்” என்கிறார். ஆமாம் தானே? இவரது கவிதைகளில் காதல் துள்ளும் வரிகளுமுண்டு. “ வலிந்த காற்று ஆவேசமாய் மரங்களில் மோத ஆலிங்கனச் சிணுங்கலாய் ஓவென எழும் நட்டுவாங்கத்தில்……” (சிணுங்கலும் ஓவென எழும் சத்தமும் ஒன்றுக்கொன்று முரணாய் இருக்கிறது. ஆசிரியரின் மனதின் எண்ண ஓட்டம் என்ன என்று கேட்டு பார்க்கணும்) இளைஞர்களுக்கு நம்பிக்கை ஊட்டி எழுச்சி கொடுக்கும் கவிதை ஒன்று. “ தோல்வி நிரந்தரமல்ல கலங்காதே. கால தாமதம் ஆவதெண்ணி வருந்தாதே. அது காலம் தரும் அவகாசம். இடைவெளியை உனதாக்கு. எழுந்து நட. எரிமலையும் அடங்கும். பாய்ந்து புறப்படு. பார் முழுதும் உன் காலடியில். சின்ன சின்ன ஹைக்கூ கவிதைகளும் இடைஇடையே பூக்கின்றன. “ முடிந்ததை மறந்து விடு. முடிந்ததைச் செய்து விடு.” “ஒற்றை இலக்கு மற்றதை விலக்கு.” அப்பாவை பற்றிய ஒரு கவிதை பெண் பிள்ளைகள் அத்தனை பேரையும் தம் தந்தையை நினைத்து ஏங்க வைக்கும். நான் மிகவும் ரசித்த வரி ஒன்று உண்டு. “ அழுதரற்றும் அத்தனை தந்தைகளின் அடி வயிற்றுத் தீ அணைப்பேன்” “ கல்லையும் கரைக்கும் கடலளவு தொல்லைகள். சுமக்கும் நம் சந்ததியினரை” வறுமையை வேருடன் பூமியினின்று கெல்லி எடுக்க சூளுரைப்போம்” போன்ற வரிகளில் ஆசிரியரின் சமுதாய அக்கறை தெரிகிறது. ஒரு கவிதை இப்படி தொடங்குகிறது. “ எல்லாப் பக்கமும் கிளை பரப்பி விண் தொட விளையும் விருட்சம் இது” ஆசிரியர் என் தோழி. நான் நன்கு அறிந்தவர்கள். இந்த வார்த்தைகள் அவர்களையே பிரதிபலிக்கிறது. புத்தகம் நெடுக அழகு தமிழ் வார்த்தைகளை ரசித்தேன். //பசுந்தோகை வருடல்களாய்// //திரவித்த திசுக்கள்// //விம்மல்கள் வேதனையாய் வேடுகட்டும்// // திகம்பரத் தீ நாக்கு// .இரண்டு விஷயங்கள் மனதில் பட்டன. நாம் சில விஷயங்களை சிலவற்றோடு தொடர்பு படுத்திக் கொள்வதாலும் இருக்கலாம். சிறகு விரித்த பெண்ணின் நிறத்துக்கு கருமையை தவிர்த்திருக்கலாமோ என்று தோன்றியது. கவிதைகள் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு தலைப்பிட்டிருக்கலாம். அது வாசகரை கவிதையின் உள்ளிழுக்கும். மென் மேலும் நிறைய எழுத வேண்டும். விண் தொடும் விருட்சமாய் வளர வாழ்த்துக்கள்

நாவலின் பெயர் : கடம்ப வனத்துக் குயில் (பாகம் 1) ஆசிரியர் : உதயணன் யாழினி பதிப்பகம் விலை : 246/- ரூபாய் உதயணன் அவர்கள் சமூக நாவல்களைப் போலவே சரித்திர நாவல்களும் மிகவும் நன்றாக எழுதக் கூடியவர். இவர் சேரர் சோழர் பாண்டியர் பல்லவர் போன்ற பலரைப் பற்றி எழுதி இருந்தாலும் கொங்கு சேரர்களைப் பற்றி எழுதாத குறை இருந்திருக்கிறது. அக்குறை இந் நாவலின் மூலம் தீர்ந்தது என்கிறார். திருச்சி அருகேயுள்ள கரூர் அந்தக் காலத்தில் கருவூர் என்றழைக்கப் பட்டிருக்கிறது. அதை ஆண்டவர்கள் தான் கொங்கு சேரர்கள். இந்த கதையில் மன்னன் இளஞ்சேரல் இரும்பொறையை வர்ணிக்கும் அழகு ரம்யமாய் இருக்கும். வயது முப்பது. வயதுக்குரிய பருவத் தோற்றம். உடல் கட்டு துடிப்பு. தீட்சண்யமான கண்களில் ஒளி வீசியது. இயற்கை ஒளியோடு போட்டி போடுவது போல காது மடல்களில் அவன் அணிந்திருந்த வைரக் கடுக்கன் விண்மீனைப் போல ஜொலித்தது. மன்மதனைப் போல விளங்கினான் வேந்தன். பாலி என்னும் அசுர குலத் தலைவர் பயணிக்கும் குதிரையைப் பற்றி அஸ்வ சாஸ்திரம் சொல்லும் ஒரு அழகான கதை ஒன்று வருகிறது. அதில் நான் ரசித்தது “ மேலே அமர்வது புலவராக இருக்கலாம். புரவலனாக இருக்கலாம். ஆனால் குதிரை குதிரை தான். அதற்கு எல்லோரும் ஒன்று தான்” மயிலுக்கு போர்வை ஈன்ற பேகனின் கதை நமக்குத் தெரியும் . அந்த பேகன் பரத்தையர் வீதியில் பரத்தை ஒருத்தியை கானம் இசைக்கச் சொல்லி மயங்கிக் கிடந்தான். அந்த பரத்தையான கடம்ப வனத்துக் குயில் தான் கதையின் நாயகி. விச்சிக்கோ கதையில் வில்லன். அவன் கடம்ப வனத்துக் குயிலிடம் மாட்டிக் கொள்கிறான். அவள் இசைக்கத் தொடங்கிய உடன் பல்வேறு பாம்புகள் அவனை சூழ்ந்தன. நாகப் பாம்புகள் படமெடுக்க பிற பாம்புகள் ஊர்ந்தன. பாம்புகள் சூழ்ந்து கொண்டால் அரசன் அஞ்சுவது மட்டுமல்ல. அலறவும் செய்தான். கொங்கு நாட்டுக்கு சொந்தமான கோகினூர் வைரம் திருடப்படுகிறது. பலத்த பாதுகாப்புக்கு மத்தியில் இருந்தும் அதை திருடியவன் விச்சி மலை மன்னன். மிக அழகான உவமைகளை கதாபாத்திரங்கள் மூலம் சொல்கிறார். விச்சி மலை மன்னனை மன்னன் இரும்பொறை விட்டு விடும் போது அது பிடிக்காத கடம்ப வனக் குயில் இப்படிச் சொல்கிறாள். “ ஒரு கள்வனை ஒழுக்கம் கெட்டவனை கொலைகாரனை மன்னனாக இருப்பதற்கு அருகதையற்றவனை உயிரோடு விடுவது சகல தீமைகளுக்கும் வாய்ப்பளித்து விடும். நாம் கெட்டவனை அழிக்கும் போது பால் மரங்களை வெட்டுவது போல நடந்து கொள்கிறோம் அவை விரைவில் துளிர்த்து விடுகின்றன. என்ன அழகான உவமை. தீமை செய்பவனை அடியோடு அழிக்கணும். துளிர்க்க விடக் கூடாது. தொண்டி துறைமுகத்திலிருந்து கோஹினூர் வைரம் வெளி நாடு செல்லப் போகிறது என்று ஆருடம் சொல்லப்பட்டதால் மன்னர் தொண்டி துறைமுகத்துக்கு விரைகிறார். அங்கே என்ன நடந்தது என்பது பாகம் 2 இல். இதில் நான் படித்து ரசித்தது : இந்த ஓவியத்தில் இருக்கும் மலை தட்சிண மலை. இதைக் கடப்பது கடினம். என்றார்கள். ஓவியனின் கைகளுக்கு அடங்கிய மலை என் கால்களுக்கும் அடங்கும்” “ சாமர்த்தியங்கள் நற்காரியங்களுக்குப் பயன்படும் போது தான் பாராட்டப் படும். கள்வர்களீன் சாமர்த்தியம் இகழத் தக்கது.”

புத்தகத்தின் பெயர் : தரிசனம் ஆசிரியர் : லா.ச.ராமாமிர்தம். சந்தியா பதிப்பகம். விலை : ரூ . 120/- முதல் வெளியீடு 1952. சந்தியா பதிப்பகத்தில் முதல் பதிப்பு 2013. ஆசிரியர் லா.ச. ரா முதலில் ஆங்கிலத்தில் தான் எழுதத் தொடங்கியிருக்கிறார். ஆங்கில எழுத்துலகம் அந்த நாளில் ஒரு சில இந்தியர்களைத் தான் தொடர்ந்து எழுத அனுமதித்திருக்கிறது. ஆனால் அப்படிப்பட்ட தொடர்ந்த வாய்ப்பு கிடைக்காததாலேயே நமக்கு தமிழில் ஒரு அற்புத எழுத்தாளர் கிடைத்திருக்கிரார். இவர் எழுத்துணர்வுகள் தமிழில் ரசிக்கப் பட்ட அளவு ஆங்கிலத்தில் ரசிக்கப் பட்டிருக்குமா? சந்தேகம் தான்.லா.ச.ராவுக்கு ஒவ்வொரு தலை முறையிலும் ரசிகர்கள் உண்டு. “ தரிசனம்” பத்திரிகைகளில் வந்த கட்டுரைகளும், வானொலியில் வந்த பேச்சுகள் அடங்கிய கட்டுரைகளுமாக ஒரு சிறு தொகுப்பு. அதன் முதல் கட்டுரையே சான்றோர் சிந்தனை என்ற பகுதியில் வந்த அவருடைய வானொலிப் பேச்சு“ அம்மா” என்ற தலைப்பிட்டது. அவரது எழுத்துக்கு எவ்வளவு ரசிகையோ அதே அளவுக்கு லா.ச.ராவின் அம்மாவுக்கும் நான் ரசிகை. அவர்களைப் பற்றி வாசித்திருக்கிறேன். எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு ஆச்சாரம் பார்ப்பார்களோ அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு மனிதாபிமானம் மிருந்தவர். அதனால் முதல் கட்டுரையை மிகவும் ஆவலோடு படிக்கத் தொடங்கினேன். தெய்வம் உண்டா இல்லையா என்பதைப் பர்றி சந்தேகங்களும் சர்ச்சைகளும் இருந்த்தாலும் தாயின் நிரந்தரம் பற்றி சந்தேகிப்பார் யாரும் இல்லை என்கிறார்.. சங்கரர் அம்பாளைக் கேட்கிறார். “ தாயே ஸ்திரியில் கெட்டவள் இருக்கலாம். ஆனால் தாயாரில் கெட்ட தாயார் என்று உண்டோ” பட்டினத்தாரின் இரங்கலைக் குறிப்பிடுகிறார். முன்னையிட்ட தீ முப்புரத்தில் பின்னையிட்ட தீ தென்னிலங்கையில் அன்னையிட்ட தீ அடிவயிற்றில் அன்னை பற்றிய கட்டுரையில் தொடங்கி அடுத்து தான் பிறந்த ஊரான லால்குடியை பற்றி எழுதுகிறார். நாட்டில் எந்த முடுக்கில் நீங்கள் ஒரு சப்தரிஷியை சந்திக்க நேர்ந்தாலும் அவர் பூர்விகம் சந்தேகமின்றி லால்குடியாய் இருக்கும் என்கிறார். “யாரும் என்னை பார்க்கவில்லை என்று நான் நினைத்துக்கொண்ட சமயம் சட்டென்று குனிந்து பூமியிலிருந்து ஒரு சிட்டிகை மண்ணை அள்ளி நிமிர்ந்து வாயுள் தூவிக் கொள்கிறேன்” என்று முடிக்கிறார். மெய் சிலிர்த்து போகிறது. சத்யப்ரஸாதினி என்ற பெயரில் ஒரு கட்டுரை. சான்றோர் சிந்தனை என்ற தலைப்பில் வானொலியில் பேசி இருக்கிறார். அதைப் புரிந்து கொள்ள மிகவும் கடினப்பட்டு ஒவ்வொரு பாராவையும் மூன்று முறை வாசித்தேன். ஏதோ கொஞ்சம் புரிந்தது. ஸத்யப்ரஸாதின்மை என்பதை ஸத்யத்தின் பிரஸாதமானவள் என்று அர்த்தம் பண்ணிக் கொண்டதாகச் சொல்கிறார். லா.ச.ரா எழுதுவதற்கு விஷயத்துக்கு என்றுமே நான் பஞ்சப்பட்டதில்லை என்கிறார். நான் மெதுவாக ஆனால் ஓயாமல் எழுதிக் கொண்டிருப்பவன் என்கிறார். ஒரு அருமையான கருத்தைச் சொல்லி இருக்கிறார்.. எழுதிப் பிரசுரமானவன் தான் எழுத்தாளன் இல்லை. எண்ணங்களுக்கு உரு கொடுக்கும் போது எண்ணத்தில் வெளியீட்டுக்கு பயன்படும் ஒரு மீடியம் ஒரு எழுத்து என்கிறார். எது அழகு. அவரவர் பூத்ததற்கு தக்கபடி என்கிறார். ஆழமான கருத்து எண்ணத்தை எழுத்தால் பூஜித்து சௌந்தர்ய உபாசகனாக இருக்க விரும்புகிறேன் என்கிறார். எனக்குத் தோன்றியதை நான் தெரிந்து கொண்டதை என் எழுத்தில் என்னால் சொல்ல முடிந்த வரை சொல்லி இருக்கிறேன் என்கிறார். எவ்வளவு எளிய மனம்!!! “ நான் புரியாத எழுத்தாளன் என்று பல இடங்களில் சொல்லப் படுகிறேன். என் மொழியின் நோக்கமே மௌனம் தான் என்கிறார். திரும்ப திரும்ப வாசித்து அவர் சொல்ல வருவதை பாதியாவது புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற தாகம் எழுகிறது. தியானத்தின் பாதையும் இது தானே என்கிறார். எண்ணங்களைப் படிப்படியாக அடக்கி ஒவ்வொன்றாய் விலக்கி ஒரே எண்ணமாய் முகப்படுத்தி இதுவன்றி தியானம் யாது என்கிறார். ஒரு ஸ்ரீலங்கன் அவரைப் பார்க்க வந்திருக்கிறார். அவர் நாட்டு நிலைமையை பற்றி இப்படி சொல்லி இருக்கிறார். “ மனைவி சமையல் செய்து கொண்டு இருப்பாள். திடீரென்று அபாயச் சங்கு ஊளையிடும். அடுப்பைத் தணிக்க்க் கூட நேரமிருக்காது. ஓடி ஒளிந்து கொள்வோம். ALL CLEAR ஒலித்து வெளி வந்து பார்த்தால் வாணலியில் பண்டம் தீய்ந்து போயிருக்கும். சில சமயங்களில் குண்டு விழாமலே அடுப்பிலிருந்து தீ இசை கேடாய்ப் பற்றிக் கொள்ளவும் வழி உண்டு. இது தான் மரணத்தின் அண்டை விட்டு உறவு” நாலு லட்சம் ரூபாய் வட்டிக்கு வாங்கி கட்டிய வீடு பால் காய்ச்சி ஆகிற்று. மறு நாள் குடி போக போனால் வீட்டைக் காணோமாம். ஒரு சுவர் கூட அடையாளத்துக் இல்லாமல் தரை மட்டமாகி இருந்ததாம். பதறிப் போனது நெஞ்சம். நான் ரசித்த வரிகள்: “ பாம்பு வயதாக ஆக உடல் குறுகி விஷம் கூடி மண்டையில் மாணிக்கம் அப்ப தான் உண்டாகிறது. பாம்பு மண்டையில் மாணிக்கம் சர்ச்சைக்குரிய விஷயமாய் இருக்கலாம். கட்டுக் கதையாய் தோன்றலாம். ஆனால் கதையில்லாமல் வாழ்க்கையே இல்லை . முடியாது.” “ வேண்டியும் தேடியும் கிடைப்பது தரிசனம் அன்று. எப்படியும் அது முழு தரிசனமாகாது. அடித்துக் கனிய வைத்த பழம். தானாக நேர்வது தான் தரிசனம். திரும்பத் திரும்ப நேர்வதும் தரிசனமாகாது. ஒரு முறை ஒரே தடவை தான் உண்டு. அதில் தீய்ந்து கருகி எரிந்து போன சதை. அதற்கு மறு வளர்ச்சி கிடையாது. அந்த ஜ்வாலையின் குபீர். அது நித்யத்வத்தின் பொறி. அந்தப் பொறி நேரம் நானும் ஜ்வாலாமுகி” நம் வாசிப்புத் திறனை வளர்த்துக் கொள்ளவாவ

து இது போன்ற புத்தகங்களை கஷ்டப்பட்டாவது வாசித்து விட வேண்டும்.

புத்தகத்தின் பெயர் : கடல் நீர் நடுவே ஆசிரியர் : கடிகை அருள்ராஜ் பதிப்பகம் : டிஸ்கவரி புக் பாலஸ் விலை : ரூ 120/- எனக்கு பொதுவாகவே புத்தகங்கள் மேல் அதிக ஆர்வம். அது தான் தெரியுமேங்கிறீங்களா? புத்தக கண் காட்சி, கடைகள், ஆன் லைன் தவிரவும் பழைய புத்தகக் கடைகளிலும் தேடுவேன். அப்படிக் கிடைத்தது தான் இந்தப் புத்தகம். ஒரு மாணவனின் பி.காம் முதலாண்டுக்கான புத்தகம். மீன் பிடி தொழிலில் இருப்பவர் தான் கடிகை அருள் ராஜ். கடல் நடுவே இருக்கும் போது அவர்கள் சந்திக்கும் நாமறியாத அனுபவங்களை கதையாக்கி இருக்கிறார். கடலையும் அதன் தொழில் முறையையும் அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் எளிதில் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் எழுதி உள்ளார். புரியாத வார்த்தைகளுக்கு இறுதியில் அகராதியும் தந்துள்ளார். ஒவ்வொரு தொழிலிலும் ஆபத்து உண்டு. என்றாலும் ஆபத்தையே தொழிலாகக் கொண்டது மீன் பிடித் தொழில் என்கிறார். மீன் பிடிப்பவன் கடல் எல்லையின் ஊதியமில்லா பாதுகாவலன். அன்னிய சக்திகளின் கைகளைக் கட்டிப் போடும் இரும்புச் சங்கிலி. உலகம் உள்ள வரை மீன் பிடித் தொழிலும் அழியாமல் இருக்க வேண்டும் என்கிறார். இரண்டு கால கட்டமாக கதையை சொல்லி நகர்த்துகிறார். ஒன்று படகில் சென்று மீன் பிடிக்கும் காலம். மற்றொன்று டீசல் போட்டு செல்லும் எலக்டிரிக் படகின் காலம். பழைய காலத்தில் தாம் கொண்டு போகும் கஞ்சிக் கலயத்தின் நீரையே மிச்சம் பிடித்துக் குடித்துக் கொள்வார்கள். இந்தக் காலத்தில் 500 லிட்டர் சிந்டெக்ஸ் டாங்கெ செல்கிறது. மீன் பிடி வலை நகர்ந்து வருவதை இப்படி வர்ணிக்கிறார். ஒரு திமிங்கலம் வாயைத் திறந்த படி வரும் போது எப்படி சிறிய மீன்கள் எல்லாம் வாயினுள் சென்று விடுமோ அது போல வலையும் வாயை அகல விரித்த படி வருவதாகச் சொல்கிறார். சில நேரம் இவர்கள் பிடிக்கும் மீன்களுடன் கடல் பாம்புகளும் வந்து விடுவதுண்டு. அவற்றை கவனமாக எடுத்து கடலிலேயே வீசி விடுவார்கள். டால்பின்களை “கடல் பண்ணி” என்று அழைக்கின்றனர். ஒன்று மாட்டிக் கொண்டாலும் துணைப் பண்ணி அங்கு மிங்கும் உரசி கயிறை அறுத்து விடும். மீன் பிடிக்கும் முறையை இப்படி விளக்குகிறார். “ பல வகை நிறமுடைய பட்டு நூலை இணைத்து பந்து மட்டை தயாரிப்பார்கள். இது தண்ணீரின் மேற் பரப்பில் சிறிய மீன் ஓடுவது போல தோற்றமளிக்கும். மேற்பரப்பில் உலவும் மீன்கள் இரை என்று நினைத்து கடிக்கும் போது மாட்டிக் கொள்ளும் . இந்த மீன்களை இரையாக பயன்படுத்தி சுறா மீன்களைப் பிடிப்பார்கள் (இது அந்த கால முறை) கட்டு மரத்தின் முன் பகுதியை அணிய மரம் என்றும் பின் பகுதியை கட மரம் என்றும் நடுப் பகுதியை நடுமரம் என்றும் சொல்வார்களாம். கடல் நடுவே பார்த்த ஒரு பிரம்மாண்டமான சுறாவை இப்படி வர்ணிக்கிறார். “ உடம்பில் பெரிய பெரிய புள்ளிகள் இருந்தன. அந்த புள்ளிகளிலிருந்து பல நிறங்களும் மாறி மாறி ஒளிர்ந்தன. கண்களிலும் பல விதமான நிறங்கள் தெரிந்தன. அந்த கண்களால் சுழற்றி சுழற்றி அனைவரையும் பார்த்தது. “ ஆஹா!!!! கற்பனையே இனிக்கிறதே. கடலில் தெரியும் மேகத் தூணைப் பற்றி கூறுகிறார். சுழற் காற்று தண்ணீரை உறிஞ்சி எடுத்து மேலே வானை நோக்கிச் செல்லும் போது பார்ப்பதற்கு சுழலும் கரு மேகத் தூண் போலக் காட்சி அளிக்கும் என்கிறார். நடுக் கடலில் விழுந்து விடும் சேசடிமையை மீட்கும் காட்சி அவ்வளவு தெளிவாக எழுதப் பட்டிருக்கும். ஒரு திரில்லர் திரைப்படம் பார்த்த உணர்வு வரும். ஆபத்தையே தொழிலாகக் கொண்டது மீன் பிடித் தொழில் என்பது இதை வாசிக்கும் போது நன்கு விளங்கும். ஒரு உயிரைக் காப்பாற்ற அத்தனை பேரும் தம் உயிரையும் பணயம் வைத்து செல்வது மெய் சிலிர்க்க வைக்கும். காடு கடல் போன்ற வித்தியாசமான பரப்புகளில் வாழ்பவர்களின் வேரோடிய பிரச்னைகளை நாம் தெரிந்து கொள்ளவும் அவர்கள் மேல் இரக்கம் கொள்ளவும், அன்பு செய்யவும் இது போன்ற புத்தகங்கள் உதவும். வெறும் நிகழ்வுகளாக சொன்னால் ஆர்வம் குறையும் என்பதால் ஒரு கதை போலவும் கதை மாந்தர் தம் பழைய நினைவுகளை சொல்வது போல அந்தக் காலத்தில் இருந்த மீன் பிடி முறைகளையும் சொல்வது மிகவும் ரசனைக்குரியதாய் இருக்கிறது. படித்து பாருங்கள்!!!!